Ayeuna parantos aya citakanana

Pandita 7 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Nu Langgeng

Leuwih hade layatan batan pesta, sabab anu hirup jadi mikiran maot. Dicaram leuwih hade batan dipuji-puji, sabar leuwih hade batan gumede, sarta kaleuleuwihi ka arah mana bae ngaruksak jalma. Pandita neangan kabijaksanaan sarta ngaku yen kabijaksanaan tetep jauh ti manehna: Allah nyiptakeun manusa lempeng; maranehna anu ngarang rupa-rupa akal.

Pasal 7.

Ngaran nu hade leuwih hade batan seuseungitan nu pangalusna, sarta poe maot leuwih hade batan poe lahir. Leuwih hade indit ka imah nu keur kasusahan batan indit ka imah nu keur pesta, sabab eta tungtung unggal jalma, sarta nu hirup kudu nyekel eta dina hate. Kasedih leuwih hade batan seuri, sabab beungeut nu sedih hade pikeun hate. Hate jalma nu bijaksana aya di imah nu keur kasusahan, tapi hate nu barodo aya di imah nu keur senang-senang. Leuwih hade ngadenge wawadi ti jalma nu bijaksana batan ngadenge kawih ti nu barodo. Sabab ibarat soara cucuk nu ngagerebeg handapeun periuk, nya kitu seuri jalma nu bodo. Ieu oge teu langgeng. Saenyana panindesan ngarobah jalma nu bijaksana jadi bodo, sarta sogok ngaruksak hate. Tungtung hiji perkara leuwih hade batan awalna, sarta jiwa nu sabar leuwih hade batan jiwa nu adigung. Ulah gancang ambek dina hate, sabab amarah mangkuk dina pangkonan jalma nu barodo. Ulah ngomong, “Naha poe-poe nu baheula leuwih hade batan nu ayeuna?” Sabab lain tina kabijaksanaan maneh nanya kitu teh. Kabijaksanaan hade upama dibarengan ku warisan, hiji kauntungan pikeun jalma nu nenjo panonpoe. a a v11 'Jalma nu nenjo panonpoe' teh ungkara basa Ibrani pikeun nu harirup — nu masih keneh harirup. Sabab kabijaksanaan teh panyalindungan, cara duit oge, tapi kauntungan pangaweruh teh kieu: kabijaksanaan ngajaga hirup jalma nu bogaeun eta. Perhatikeun pagawean Allah: saha nu bisa meneran naon nu geus dibengkokkeun ku Mantenna? Dina poe nu mulus sing bungah, sarta dina poe nu susah pikir-pikir: Allah geus ngadamel nu hiji kitu deui nu sejenna, supaya ulah aya jalma nu bisa manggihan naon-naon nu bakal datang sanggeusna.

Dina poe-poe kuring nu teu langgeng, kuring geus nenjo kabehanana: jalma bener nu paeh dina kabeneranana, jalma jahat nu hirup lila dina kajahatanana. Ulah kaleuleuwihi dina kabeneran, jeung ulah ngajadikeun maneh teuing-teuing bijaksana; naha maneh rek ngaruksak diri sorangan? Ulah teuing-teuing jahat, jeung ulah bodo—naha maneh rek paeh samemeh waktuna? Hade nyekel ieu, sarta ulah ngaleupaskeun nu itu oge, sabab sing saha nu sieun ku Allah bakal luput tina duanana. Kabijaksanaan ngajadikeun jalma nu bijaksana leuwih kuat batan sapuluh pamingpin nu aya di hiji kota. Saenyana euweuh hiji jalma ge nu bener di ieu dunya nu milampah hade tur tara sakali-kali migawe dosa. Deuih, ulah nyokot kana hate sagala omongan jalma, bisi maneh ngadenge gandek maneh nyumpahan maneh, sabab hate maneh sorangan nyaho yen loba kali maneh sorangan geus nyumpahan batur. Kuring nguji ieu kabeh ku kabijaksanaan. Ceuk kuring, “Kuring tekad rek bijaksana”—tapi eta jauh ti kuring. Naon bae nu aya teh jauh tur jero, jero pisan—saha nu bisa manggihan? Kuring malikkeun hate pikeun nyaho, neangan, jeung milari kabijaksanaan katut inti sagala perkara, sarta pikeun nyaho kajahatan tina kabodoan jeung kabodoan nu mangrupa kagelaan. Kuring manggih awewe nu leuwih pait batan maot: hatena teh pitapak jeung jaring, leungeunna rante. Jalma nu hade di payuneun Allah bakal luput ti dinya; jalma nu dosa bakal kajiret ku manehna.

“Tenjo, ieu nu kapanggih ku kuring,” ceuk Guru, “ngajumlahkeun nu hiji kana nu sejen pikeun manggihan intina, nu terus diteangan ku jiwa kuring tapi henteu kapanggih. Hiji lalaki tina 1.000 kapanggih ku kuring, tapi hiji awewe di antara ieu kabeh teu kapanggih ku kuring. Tenjo, ngan ieu nu kapanggih ku kuring: Allah ngadamel manusa jujur, tapi maranehna neangan loba akal licik.”