ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਪੋਥੀ 7

7 ¹ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਵਧੀਆ ਅਤਰ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਦਿਨ ਜਨਮ ਦੇ ਦਿਨ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ। ²ਸੋਗ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਦਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹੋ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ³ਹਾਸੇ ਨਾਲੋਂ ਗ਼ਮ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਦਾਸ ਚਿਹਰਾ ਦਿਲ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। ⁴ਬੁੱਧਵਾਨਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਸੋਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੂਰਖਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਮੌਜ-ਮੇਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ⁵ਬੁੱਧਵਾਨ ਦੀ ਤਾੜਨਾ ਸੁਣਨਾ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ। ⁶ਕਿਉਂ ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਹਾਂਡੀ ਹੇਠ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਪਟਾਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੂਰਖ ਦਾ ਹਾਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ⁷ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਜ਼ੁਲਮ ਬੁੱਧਵਾਨ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਢੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ⁸ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਅੰਤ ਉਹ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਆਤਮਾ ਹੰਕਾਰੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ। ⁹ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਹਲੀ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ¹⁰ਇਹ ਨਾ ਆਖ, “ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਉਂ ਚੰਗੇ ਸਨ?” ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਬੁੱਧ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ। ¹¹ਬੁੱਧ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ^a a v11 ‘ਸੂਰਜ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ’ ਇੱਕ ਇਬਰਾਨੀ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਜੋ ਅਜੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ¹²ਕਿਉਂ ਜੋ ਬੁੱਧ ਇੱਕ ਪਨਾਹ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਹੈ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਲਾਭ ਇਹ ਹੈ: ਬੁੱਧ ਆਪਣੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ¹³ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ: ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਵਿੰਗਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ¹⁴ਸੁਖ ਦੇ ਦਿਨ ਅਨੰਦ ਕਰ, ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਚਾਰ ਕਰ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਂਗ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲਾ ਸਕੇ।

¹⁵ਆਪਣੇ ਵਿਅਰਥ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ: ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਬੁਰਿਆਈ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂਦਾ। ¹⁶ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਧਰਮੀ ਨਾ ਬਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਬੁੱਧਵਾਨ ਨਾ ਬਣਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾਸ ਕਰੇਂ? ¹⁷ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਦੁਸ਼ਟ ਨਾ ਬਣ, ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਨਾ ਹੋ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਉਂ ਮਰੇਂ? ¹⁸ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖੇਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਹੱਥ ਨਾ ਛੱਡੇਂ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ¹⁹ਬੁੱਧ ਬੁੱਧਵਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਸ ਹਾਕਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ²⁰ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਭਲਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੇ। ²¹ਨਾਲੇ, ਲੋਕ ਜੋ ਕੁਝ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲਾ, ਕਿਤੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰਦਿਆਂ ਸੁਣੇਂ, ²²ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰਿਆ ਹੈ। ²³ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬੁੱਧ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ। ਮੈਂ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ”—ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ। ²⁴ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘਾ—ਉਹ ਨੂੰ ਕੌਣ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ? ²⁵ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਨ, ਖੋਜਣ ਅਤੇ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਮੂਰਖਤਾਈ ਦੀ ਬੁਰਿਆਈ ਅਤੇ ਪਾਗਲਪਣ ਵਾਲੀ ਮੂਰਖਤਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਲਾਇਆ। ²⁶ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਔਰਤ ਮੌਤ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੌੜੀ ਲੱਗੀ: ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਫੰਦੇ ਅਤੇ ਜਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਸੰਗਲ ਹਨ। ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪਾਪੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

²⁷“ਵੇਖ, ਮੈਂ ਇਹੋ ਲੱਭਿਆ ਹੈ,” ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਇੱਕ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ²⁸ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਖੋਜਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਲੱਭਾ ਨਾ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਰਦ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਾ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਔਰਤ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭੀ। ²⁹ਵੇਖ, ਕੇਵਲ ਇਹੋ ਮੈਂ ਲੱਭਿਆ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਭਾਲੀਆਂ।”