उपदेशक 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹असल नाम बहुमूल्य अत्तरभन्दा उत्तम हुन्छ, र मृत्युको दिन जन्मको दिनभन्दा उत्तम हुन्छ। ²भोजको घरमा जानुभन्दा शोकको घरमा जानु उत्तम हुन्छ, किनकि त्यही नै सबैको अन्त्य हो, र जीवितहरूले यो कुरा मनमा राख्नुपर्छ। ³हाँसोभन्दा शोक उत्तम हुन्छ, किनकि उदास अनुहार हृदयको लागि असल हुन्छ। ⁴बुद्धिमान्‌को हृदय शोकको घरमा हुन्छ, तर मूर्खहरूको हृदय आनन्दको घरमा हुन्छ। ⁵मूर्खहरूको गीत सुन्नुभन्दा बुद्धिमान्‌को हप्की सुन्नु उत्तम हुन्छ। ⁶किनकि भाँडामुनि काँढा बलेर चट्चट् भएजस्तै मूर्खको हाँसो पनि त्यस्तै हो। यो पनि क्षणिक छ। ⁷निश्चय नै अन्यायले बुद्धिमान्‌लाई मूर्ख बनाउँछ, र घूसले हृदयलाई भ्रष्ट पार्छ। ⁸कुनै कुराको आरम्भभन्दा त्यसको अन्त्य उत्तम हुन्छ, र घमण्डी आत्माभन्दा धैर्यवान् आत्मा उत्तम हुन्छ। ⁹रिसाउन आफ्नो मनमा हतार नगर, किनकि रिस मूर्खहरूको काखमा बास गर्छ। ¹⁰“अहिलेका दिनभन्दा अघिका दिन किन असल थिए?” भनी नभन। किनकि यो कुरा तिमीले बुद्धिले सोध्दैनौ। ¹¹उत्तराधिकारसँगै बुद्धि असल हुन्छ, र घाम देख्नेहरूका लागि यो लाभदायक हुन्छ। ^a a v11 'घाम देख्नेहरू' भन्ने हिब्रू वाक्पद्धति जीवितहरू — अझै जीवित रहेकाहरूको निम्ति हो। ¹²किनकि पैसा शरण भएझैँ बुद्धि पनि शरण हो, तर ज्ञानको लाभचाहिँ यही हो: बुद्धिले त्यो भएको मानिसको जीवन जोगाउँछ। ¹³परमेश्वरको कामलाई विचार गर: उहाँले बाङ्गो पार्नुभएको कुरालाई कसले सोझो पार्न सक्छ? ¹⁴समृद्धिको दिनमा आनन्दित होऊ, र सङ्कष्टको दिनमा विचार गर: परमेश्वरले यो र त्यो दुवै बनाउनुभएको छ, ताकि आफ्नो पछि के आउनेछ भनी कसैले केही थाहा पाउन नसकोस्।

¹⁵मेरा क्षणिक दिनहरूमा मैले सबै देखेको छु: धर्मी मानिस आफ्नो धार्मिकतामा मर्दै गरेको, र दुष्ट मानिस आफ्नो दुष्टतामा लामो समय बाँचेको। ¹⁶अति धर्मी नहोऊ, र आफैलाई अति बुद्धिमान् नबनाऊ; किन तिमीले आफैलाई नष्ट गर्ने? ¹⁷अति दुष्ट नहोऊ, र मूर्ख नहोऊ—किन आफ्नो समय अगावै मर्ने? ¹⁸यसलाई समात्नु असल छ, र त्यसलाई पनि नछोड्नु असल छ, किनकि परमेश्वरको भय मान्ने जो कोही दुवैबाट पार हुनेछ। ¹⁹बुद्धिले बुद्धिमान् मानिसलाई सहरमा भएका दस जना शासकभन्दा बलियो बनाउँछ। ²⁰निश्चय नै पृथ्वीमा त्यस्तो कोही धर्मी छैन, जसले असल गर्छ र कहिल्यै पाप गर्दैन। ²¹साथै, मानिसहरूले भनेका हरेक कुरालाई मनमा नलेऊ, नत्र तिमीले आफ्नो नोकरले तिमीलाई सरापेको सुन्नुपर्ला, ²²किनकि तिमीले पनि धेरै पटक अरूलाई सरापेका छौ भन्ने तिम्रो आफ्नै हृदयलाई थाहा छ। ²³मैले यी सबै कुरा बुद्धिद्वारा जाँचेँ। मैले भनेँ, “म बुद्धिमान् हुने अठोट गर्छु”—तर यो मबाट टाढा रह्यो। ²⁴जे अस्तित्वमा छ, त्यो टाढा र गहिरो छ, धेरै गहिरो—त्यसलाई कसले पत्ता लगाउन सक्छ? ²⁵मैले आफ्नो हृदयलाई बुद्धि र कुराहरूको सार जान्न, खोज्न र अन्वेषण गर्न, अनि मूर्खताको दुष्टता र बहुलठ्ठीपनरूपी मूर्खता बुझ्न लगाएँ। ²⁶मैले त्यस स्त्रीलाई मृत्युभन्दा तीतो पाएँ: तिनको हृदय पासो र जाल हो, तिनका हात साङ्ला हुन्। परमेश्वरको सामु असल भएको मानिस तिनीबाट उम्कन्छ; तर पापी तिनको पासोमा पर्छ।

²⁷“हेर, मैले यही पाएँ,” उपदेशक भन्छन्, “सारा पत्ता लगाउन एउटामाथि अर्को थप्दै, ²⁸जसलाई मेरो प्राणले खोजिरह्यो तर पाएन। मैले 1,000 मा एक जना पुरुष पाएँ, तर यी सबैका बीचमा एउटी स्त्री भने पाइनँ। ²⁹हेर, मैले यति मात्र पाएँ: परमेश्वरले मानिसजातिलाई सोझो बनाउनुभयो, तर तिनीहरूले धेरै युक्ति खोजे।”