ଯାହା ଚିରସ୍ଥାୟୀ

ଭୋଜି ଅପେକ୍ଷା ଶବଯାତ୍ରା ଭଲ, କାରଣ ଜୀବିତମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ହୃଦୟରେ ରଖନ୍ତି। ଚାଟୁକାରିତା ଅପେକ୍ଷା ଭର୍ତ୍ସନା ଭଲ, ଅହଂକାର ଅପେକ୍ଷା ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଭଲ, ଏବଂ କୌଣସି ଦିଗରେ ଚରମତା ମନୁଷ୍ୟକୁ ବିନାଶ କରେ। ଉପଦେଶକ ଜ୍ଞାନ ଖୋଜିଲେ ଓ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ତାହା ତାଙ୍କ ନାଗାଳର ବାହାରେ ରହିଲା: ପରମେଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟକୁ ସରଳ କରି ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ସେମାନେ ନାନା କୌଶଳ ଉଦ୍ଭାବନ କଲେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ଉତ୍ତମ ନାମ ବହୁମୂଲ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଉ ଜନ୍ମଦିନ ଅପେକ୍ଷା ମୃତ୍ୟୁଦିନ ଉତ୍ତମ। ଭୋଜନଗୃହକୁ ଯିବା ଅପେକ୍ଷା ଶୋକଗୃହକୁ ଯିବା ଉତ୍ତମ, କାରଣ ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କର ଶେଷ ଗତି, ଆଉ ଜୀବିତ ଲୋକ ତାହା ମନରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ହାସ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ଶୋକ ଉତ୍ତମ, କାରଣ ବିଷଣ୍ଣ ମୁଖ ହୃଦୟ ପକ୍ଷରେ ହିତକର। ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଶୋକଗୃହରେ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦଗୃହରେ ଥାଏ। ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣିବା ଅପେକ୍ଷା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଅନୁଯୋଗ ଶୁଣିବା ଉତ୍ତମ। କାରଣ ହାଣ୍ଡି ତଳେ କଣ୍ଟାର ଯେପରି ପଟପଟ ଶବ୍ଦ, ମୂର୍ଖର ହାସ୍ୟ ସେପରି। ଏହା ମଧ୍ୟ ଅସାର। ନିଶ୍ଚୟ ଅତ୍ୟାଚାର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକକୁ ମୂର୍ଖ କରିଦିଏ, ଆଉ ଲାଞ୍ଚ ହୃଦୟକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରେ। କୌଣସି ବିଷୟର ଆରମ୍ଭ ଅପେକ୍ଷା ତାହାର ଶେଷ ଉତ୍ତମ, ଆଉ ଗର୍ବିତ ଆତ୍ମା ଅପେକ୍ଷା ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଆତ୍ମା ଉତ୍ତମ। କ୍ରୋଧ କରିବାକୁ ଆପଣା ଆତ୍ମାରେ ଚଞ୍ଚଳ ହୁଅ ନାହିଁ, କାରଣ କ୍ରୋଧ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ କୋଳରେ ବାସ କରେ। ତୁମ୍ଭେ କୁହ ନାହିଁ, “ପୂର୍ବକାଳ ଏକାଳଠାରୁ କାହିଁକି ଉତ୍ତମ ଥିଲା?” କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଜ୍ଞାନରୁ ଏହା ପଚାରୁ ନାହଁ। ଉତ୍ତରାଧିକାର ସହିତ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ତମ, ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଏକ ଲାଭ। ^a କାରଣ ଯେପରି ଧନ ଆଶ୍ରୟସ୍ୱରୂପ, ସେପରି ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ରୟସ୍ୱରୂପ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନର ଲାଭ ଏହି: ଜ୍ଞାନ ଆପଣା ଅଧିକାରୀର ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରେ। ଈଶ୍ଵରଙ୍କ କର୍ମ ବିବେଚନା କର: ସେ ଯାହା ବକ୍ର କରିଅଛନ୍ତି, କିଏ ତାହା ସଳଖ କରିପାରେ? ସୌଭାଗ୍ୟ ଦିନରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଆଉ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦିନରେ ବିବେଚନା କର: ଈଶ୍ଵର ଗୋଟିକୁ ଯେପରି, ଅନ୍ୟଟିକୁ ମଧ୍ୟ ସେପରି କରିଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ଉତ୍ତାରେ ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା କିଛି ହିଁ ଜାଣିପାରିବ ନାହିଁ।

ମୋʼ ଅସାର ଦିନମାନଙ୍କରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେଖିଅଛି: ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତାରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅଇ, ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ବଞ୍ଚଇ। ଅତ୍ୟଧିକ ଧାର୍ମିକ ହୁଅ ନାହିଁ, ଆଉ ଆପଣାକୁ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ କର ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆପଣାକୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବ? ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ହୁଅ ନାହିଁ, ଆଉ ମୂର୍ଖ ହୁଅ ନାହିଁ — ତୁମ୍ଭେ ଅସମୟରେ କାହିଁକି ମରିବ? ଏହା ଧରିବା ଭଲ, ଆଉ ତାହା ମଧ୍ୟ ହାତଛଡ଼ା ନ କରିବା; କାରଣ ଯେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରେ, ସେ ଉଭୟରୁ ବାହାରି ଆସେ। ଜ୍ଞାନ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକକୁ ନଗରସ୍ଥିତ ଦଶ ଜଣ ଅଧିପତିଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବଳବାନ କରେ। ନିଶ୍ଚୟ ପୃଥିବୀରେ ଏପରି ଧାର୍ମିକ କେହି ନାହିଁ, ଯେ ସତ୍କର୍ମ କରେ ଓ କେବେ ପାପ କରେ ନାହିଁ। ଆହୁରି, ଲୋକମାନେ ଯାହା କୁହନ୍ତି, ତାହା ସବୁ ମନରେ ରଖ ନାହିଁ, ନୋହିଲେ ତୁମ୍ଭର ଦାସ ତୁମ୍ଭକୁ ଅଭିଶାପ ଦେବା ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣିବ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଥର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଅଛ ବୋଲି ତୁମ୍ଭର ଆପଣା ହୃଦୟ ଜାଣେ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ଵାରା ଏସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କଲି। ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀ ହେବି ବୋଲି ସ୍ଥିର କରିଅଛି” — କିନ୍ତୁ ତାହା ମୋʼ ବୋଧର ବାହାରେ ଥିଲା। ଯାହା କିଛି ବିଦ୍ୟମାନ, ତାହା ଦୂରସ୍ଥ ଓ ଅତି ଗଭୀର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର — କିଏ ତାହା ବାହାର କରିପାରେ? ଜ୍ଞାନ ଓ ବିଷୟର ତତ୍ତ୍ଵ ଜାଣିବାକୁ, ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ଓ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବାକୁ, ପୁଣି ମୂର୍ଖତାର ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଉନ୍ମତ୍ତତାସ୍ୱରୂପ ଅଜ୍ଞାନତା ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଆପଣା ହୃଦୟ ଫେରାଇଲି। ମୁଁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ଅଧିକ ତିକ୍ତ ଦେଖୁଅଛି: ତାହାର ହୃଦୟ ଫାନ୍ଦ ଓ ଜାଲ, ତାହାର ହସ୍ତ ଶିକୁଳି। ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଉତ୍ତମ ଲୋକ ତାହାଠାରୁ ରକ୍ଷା ପାଏ; ପାପୀ ତାହା ଦ୍ଵାରା ଧରାଯାଏ।

ଉପଦେଶକ କହନ୍ତି, “ଦେଖ, ଗୋଟିକ ସଙ୍ଗେ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିକ ଯୋଗ କରି ତତ୍ତ୍ଵ ବାହାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଏହା ପାଇଲି, ଯାହା ମୋʼ ପ୍ରାଣ ବାରମ୍ବାର ଖୋଜିଲା, କିନ୍ତୁ ପାଇଲା ନାହିଁ। ସହସ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ମୁଁ ପାଇଲି, କିନ୍ତୁ ଏହିସବୁ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ମୁଁ ପାଇଲି ନାହିଁ। ଦେଖ, କେବଳ ଏହା ମୁଁ ପାଇଲି: ଈଶ୍ଵର ମନୁଷ୍ୟକୁ ସରଳ କରି ସୃଷ୍ଟି କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅନେକ କୌଶଳ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲେ।”