സഭാപ്രഭാഷകൻ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹സുഗന്ധതൈലത്തെക്കാൾ നല്ല പേര് ശ്രേഷ്ഠം; ജനനദിവസത്തെക്കാൾ മരണദിവസവും. ²വിരുന്നുവീട്ടിൽ പോകുന്നതിനെക്കാൾ വിലാപഭവനത്തിൽ പോകുന്നതു നല്ലത്; എന്തെന്നാൽ അതാണ് എല്ലാവരുടെയും അവസാനം, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ അതു ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കണം. ³ചിരിയെക്കാൾ ദുഃഖം നല്ലത്; എന്തെന്നാൽ വിഷാദമുഖം ഹൃദയത്തിനു ഗുണകരമാണ്. ⁴ജ്ഞാനികളുടെ ഹൃദയം വിലാപഭവനത്തിലാണ്, എന്നാൽ ഭോഷന്മാരുടെ ഹൃദയമോ ആനന്ദഭവനത്തിലാണ്. ⁵ഭോഷന്മാരുടെ പാട്ടു കേൾക്കുന്നതിനെക്കാൾ ജ്ഞാനിയുടെ ശാസന കേൾക്കുന്നതു നല്ലത്. ⁶എന്തെന്നാൽ കലത്തിൻകീഴെ മുള്ളു വേവിപ്പടരുന്നതുപോലെയാണ് ഭോഷന്റെ ചിരി. ഇതും ക്ഷണികമത്രേ. ⁷നിശ്ചയമായും പീഡനം ജ്ഞാനിയെ ഭോഷനാക്കുന്നു, കൈക്കൂലി ഹൃദയത്തെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നു. ⁸ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കാൾ അതിന്റെ അവസാനം നല്ലത്, അഹങ്കാരമുള്ള മനസ്സിനെക്കാൾ ക്ഷമയുള്ള മനസ്സും നല്ലത്. ⁹കോപിക്കുവാൻ നിന്റെ മനസ്സിൽ തിടുക്കം കാട്ടരുത്, എന്തെന്നാൽ കോപം ഭോഷന്മാരുടെ മടിയിലാണു കുടികൊള്ളുന്നത്. ¹⁰“പഴയ നാളുകൾ ഇവയെക്കാൾ നല്ലതായിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?” എന്നു പറയരുത്. എന്തെന്നാൽ ഇതു നീ ചോദിക്കുന്നതു ജ്ഞാനത്തിൽനിന്നല്ല. ¹¹ജ്ഞാനം ഒരു അവകാശത്തോടുകൂടെ നല്ലത്, സൂര്യനെ കാണുന്നവർക്ക് ഒരു നേട്ടവും. ^a a v11 ‘സൂര്യനെ കാണുന്നവർ’ എന്നത് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ — ഇപ്പോഴും ജീവനോടിരിക്കുന്നവരെ — കുറിക്കുന്ന ഒരു എബ്രായ പ്രയോഗമാണ്. ¹²എന്തെന്നാൽ പണം ഒരു അഭയമായിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ ജ്ഞാനവും ഒരു അഭയമാണ്; എന്നാൽ അറിവിന്റെ നേട്ടം ഇതത്രേ: ജ്ഞാനം തന്റെ ഉടമയുടെ ജീവനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. ¹³ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി നിരൂപിച്ചുനോക്കുക: അവിടുന്നു വളച്ചതിനെ നേരെയാക്കുവാൻ ആർക്കു കഴിയും? ¹⁴ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നാളിൽ സന്തോഷിക്കുക, ദുരിതത്തിന്റെ നാളിൽ ചിന്തിക്കുക: ഒന്നിനെയും മറ്റേതിനെയും ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ തന്റെ ശേഷം വരുന്ന ഒന്നും ആർക്കും കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല.

¹⁵എന്റെ ക്ഷണികമായ നാളുകളിൽ ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടു: ഒരു നീതിമാൻ തന്റെ നീതിയിൽ നശിക്കുന്നതും, ഒരു ദുഷ്ടൻ തന്റെ ദുഷ്ടതയിൽ ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നതും. ¹⁶അതിരുകടന്നു നീതിമാനാകരുത്, അതിരുകടന്നു ജ്ഞാനിയാകുകയുമരുത്; നിന്നെത്തന്നെ നീ നശിപ്പിക്കേണ്ടത് എന്തിന്? ¹⁷അതിയായി ദുഷ്ടനാകരുത്, ഭോഷനാകുകയുമരുത് — നിന്റെ കാലത്തിനു മുമ്പേ മരിക്കേണ്ടത് എന്തിന്? ¹⁸ഇതു മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതും, അതും കൈവിടാതിരിക്കുന്നതും നല്ലത്; എന്തെന്നാൽ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവൻ ഇവ രണ്ടിലുംകൂടി കടന്നുപോകുന്നു. ¹⁹ഒരു നഗരത്തിലുള്ള പത്തു ഭരണാധികാരികളെക്കാൾ ജ്ഞാനം ജ്ഞാനിയെ ശക്തനാക്കുന്നു. ²⁰നന്മ ചെയ്ത് ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യാത്ത ഒരു നീതിമാനും ഭൂമിയിൽ ഇല്ല എന്നതു നിശ്ചയം. ²¹മാത്രമല്ല, മനുഷ്യർ പറയുന്നതെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കരുത്, അല്ലാത്തപക്ഷം നിന്റെ ദാസൻ നിന്നെ ശപിക്കുന്നതു നീ കേട്ടേക്കാം, ²²എന്തെന്നാൽ പലവട്ടം നീ തന്നെ മറ്റുള്ളവരെ ശപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു നിന്റെ സ്വന്തം ഹൃദയം അറിയുന്നു. ²³ഇതെല്ലാം ഞാൻ ജ്ഞാനത്താൽ പരീക്ഷിച്ചുനോക്കി. “ഞാൻ ജ്ഞാനിയാകുമെന്നു ഞാൻ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു — എന്നാൽ അത് എനിക്ക് അപ്രാപ്യമായിരുന്നു. ²⁴നിലനില്ക്കുന്നതൊക്കെയും അകലെയും അഗാധവും, അത്യഗാധവുമാകുന്നു — അതിനെ കണ്ടെത്തുവാൻ ആർക്കു കഴിയും? ²⁵ജ്ഞാനവും കാര്യങ്ങളുടെ സാരവും അറിയുവാനും അന്വേഷിച്ചുനോക്കുവാനും തേടുവാനും, ഭോഷത്തത്തിന്റെ തിന്മയും ഭ്രാന്തായ ഭോഷത്തവും അറിയുവാനും ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയം തിരിച്ചു. ²⁶മരണത്തെക്കാൾ കയ്പുള്ളവളായി ആ സ്ത്രീയെ ഞാൻ കാണുന്നു: അവളുടെ ഹൃദയം കെണികളും വലകളും, അവളുടെ കൈകൾ ചങ്ങലകളും. ദൈവസന്നിധിയിൽ നല്ലവൻ അവളുടെ പിടിയിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടുന്നു; പാപിയോ അവളാൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നു.

²⁷“ഇതാ, ഇതാണു ഞാൻ കണ്ടെത്തിയത്,” എന്ന് ഉപദേഷ്ടാവു പറയുന്നു, “സാരം കണ്ടെത്തുവാൻ ഒന്നിനോട് ഒന്നു ചേർത്തുചേർത്ത്, ²⁸അതിനെ എന്റെ ഉള്ളം തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയില്ല. ആയിരത്തിൽ ഒരു പുരുഷനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തി, എന്നാൽ ഇവരെല്ലാവരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയില്ല. ²⁹നോക്കൂ, ഇതൊന്നുമാത്രം ഞാൻ കണ്ടെത്തി: ദൈവം മനുഷ്യവർഗത്തെ നേരുള്ളവരായി ഉണ്ടാക്കി, എന്നാൽ അവരോ അനേകം കുതന്ത്രങ്ങൾ തേടിപ്പോയി.”