Manugwali 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Ang maayo nga ngalan labi pa sang maayo nga pahamot, kag ang adlaw sang kamatayon labi pa sang adlaw sang pagkatawo. ²Labi pa nga maayo ang pagkadto sa balay nga ginabangutan sangsa pagkadto sa balay nga ginasinadya, kay amo ina ang katapusan sang tagsatagsa, kag dapat ipanghunahuna ini sang mga buhi. ³Ang kasubo labi pa sang kadlaw, kay ang masubo nga nawong maayo para sa tagiposoon. ⁴Ang tagiposoon sang maalam yara sa balay nga ginabangutan, apang ang tagiposoon sang mga buangbuang yara sa balay sang kasadya. ⁵Labi pa nga maayo ang pagpamati sang pagsabdong sang maalam sangsa pagpamati sang amba sang mga buangbuang. ⁶Kay subong sang pagbagutok sang mga tunok sa idalom sang kolon, amo man ang kadlaw sang buangbuang. Ini man lumalabay lamang. ⁷Sa pagkamatuud ang pagpamigos nagahimo sa maalam nga tawo nga buangbuang, kag ang hamham nagadunot sang tagiposoon. ⁸Ang katapusan sang isa ka butang labi pa sang ginsuguran sini, kag ang mapinasensyahon nga espiritu labi pa sang bugalon nga espiritu. ⁹Dili ka magpakadali sa imo espiritu nga maakig, kay ang kaakig nagapuyo sa sabak sang mga buangbuang. ¹⁰Dili ka magsiling, “Ngaa bala ang nagligad nga mga adlaw labi pa ka maayo sangsa karon?” Kay indi halin sa kaalam nga ginapamangkot mo ini. ¹¹Ang kaalam maayo kaupod sang panublion, isa ka kaayohan sa mga nagakita sang adlaw. ^a a v11 Ang ‘mga nagakita sang adlaw’ isa ka Hebreo nga hambal para sa mga buhi — ang mga buhi pa. ¹²Kay ang kaalam isa ka dalangpan, subong man sang kuwarta, apang ang kaayohan sang ihibalo amo ini: ang kaalam nagatipig sang kabuhi sang nagaangkon sini. ¹³Binagbinaga ang binuhatan sang Dios: sin-o bala ang makatadlong sang iya ginhimo nga liko? ¹⁴Sa adlaw sang kabuganaan magkalipay ka, kag sa adlaw sang kabudlayan binagbinaga: ginhimo sang Dios ang isa subong man sang isa, agud wala sing tawo nga makasapo sang bisan ano nga magaabut sa ulihi niya.

¹⁵Sa akon lumalabay nga mga adlaw nakita ko ang tanan: isa ka matarung nga tawo nga nagakapatay sa iya pagkamatarung, isa ka malaut nga tawo nga nagakabuhi sing malawig sa iya kalautan. ¹⁶Dili ka magpakamatarung sing sobra, kag dili ka magpakamaalam sing sobra; ngaa laglagon mo ang imo kaugalingon? ¹⁷Dili ka magpakamalaut sing sobra, kag dili ka magbuang—ngaa mapatay ka sa wala pa ang imo tion? ¹⁸Maayo nga uyatan mo ini, kag indi man pagbuy-an ina, kay ang nagakahadlok sa Dios makalampuwas sa ila nga duha. ¹⁹Ang kaalam nagahimo sa maalam nga tawo nga mas makusog sangsa napulo ka punoan nga yara sa isa ka siyudad. ²⁰Sa pagkamatuud wala sing isa nga matarung sa duta nga nagahimo sing maayo kag wala gid nagapakasala. ²¹Subong man, dili mo pag-ipahunahuna ang tanan nga ginahambal sang mga tawo, kay basi mabatian mo ang imo suloguon nga nagapakamalaut sa imo, ²²kay ang imo kaugalingon nga tagiposoon nakahibalo nga sa makapila ikaw mismo nagpakamalaut sa iban. ²³Gintilawan ko ini tanan paagi sa kaalam. Nagsiling ako, “Determinado ako nga mangin maalam”—apang indi ko ini maabot. ²⁴Ang bisan ano nga nagaluntad malayo kag madalom, madalom gid—sin-o bala ang makatukib sini? ²⁵Ginpaliso ko ang akon tagiposoon sa paghibalo, pag-usisa, kag pagpangita sang kaalam kag sang kabug-osan sang mga butang, kag sa paghibalo sang kalautan sang pagkabuang kag sang pagkabuang nga amo ang pagkabuangbuang. ²⁶Nasapwan ko nga ang babayi labi pa ka mapait sangsa kamatayon: ang iya tagiposoon mga siod kag mga pukot, ang iya mga kamot mga talikala. Ang isa nga maayo sa atubang sang Dios makapalagyo sa iya; apang ang makasasala madakpan niya.

²⁷“Yari karon, amo ini ang akon nasapwan,” siling sang Manunudlo, “nga ginadugang ang isa sa isa agud masapwan ang kabug-osan, ²⁸nga padayon nga ginpangita sang akon kalag apang wala masapwi. Isa ka lalaki sa 1,000 ang nasapwan ko, apang isa ka babayi sa tunga nila tanan wala ko masapwi. ²⁹Yari karon, ini lamang ang akon nasapwan: ginhimo sang Dios ang katawohan nga matadlong, apang nagpangita sila sing madamo nga mga padihot.”