Chapa hoise

Ecclesiastes 7 FHB Father's Heart Bible™

PitriJisuAtma
Apuni laga poila order te 15% kom →
Kitab

Ki Thaki Thake

Anondo laga ghor pora mora laga ghor bhal, karone jinda thaka manuh mora ke mon te loi. Gali diya chapluse pora bhal, dhoirjo ghomondo pora bhal, aru kunba phale bisi kora manuh ke nosto kore. Sikhoi diya manuh gyaan bisarise aru mani loi tai pora dur thakise: Isor pora manuh ke sidha bonaise; tarkhan nijor bisar khan ulai lise.

Adhyay 7.

Bhal nam tu bhal gondh tel pora bhi bhal ase, aru mora laga din tu jonom laga din pora bhi bhal ase. Khushi kora ghor te jabole pora kanda kora ghor te jabole he bhal ase, kilemane eitu sob manuh laga ses ase, aru jinda thaka khan pora eitu mon te lobo lage. Dukh tu hasi pora bhi bhal ase, kilemane mon dukh thaka chehera tu mon nimite bhal ase. Gyaani manuh laga mon tu kanda kora ghor te ase, kintu murkho khan laga mon tu khushi kora ghor te ase. Murkho khan laga gana huna pora gyaani manuh laga gaali huna he bhal ase. Kilemane kerai nichete kata jui te pura laga awaj nisena, murkho manuh laga hasi bhi tineka ase. Eitu bhi khali ase. Hosa bhi, dukh diya kaam pora gyaani manuh ke murkho bonai diye, aru ghus pora mon ke kharab kori diye. Ekta kotha laga ses tu tar shuru pora bhi bhal ase, aru dhorjo thaka atma tu ghamondi atma pora bhi bhal ase. Khong kori bole tumar atma te joldi nohobi, kilemane khong tu murkho khan laga kol te bohi thake. “Kile age laga din khan eitu khan pora bhal thakise?” eneka nakobi. Kilemane eitu gyaan pora tumi huda nohoi. Gyaan tu uttoradhikar logote bhal ase, suryo dikha manuh khan nimite labh ase. a a v11 'Suryo dikha khan' tu Hebrew bhasha te jinda manuh khan nimite kowa kotha ase — kun khan etiya tak jinda ase. Kilemane gyaan tu ekta rukhibole jaga ase, poisa thaka nisena, kintu gyaan laga labh tu eitu ase: gyaan thaka manuh laga jivon ke gyaan pora bachai rakhe. Isor laga kaam ke bhabi sabi: Tai banka kori diya ke kun pora sidha koribo pare? Bhal din te khushi koribi, aru dukh din te bhabi sabi: Isor pora ekta aru dusra tu, dunu he bonaise, etde kene manuh pora tar pichete ki ahhibo eku bhi janibo napare.

Moi laga khali din khan te moi sob dikhise: ekjon dharmik manuh tar dharmikota te mori jai, aru ekjon paapi manuh tar paap te bisi din jinda thake. Bisi dharmik nohobi, aru nijorke bisi gyaani nabonabi; kile tumi nijorke khotom koribo? Bisi paapi nohobi, aru murkho nohobi—kile tumi tumar homoi napuncha age te moribo? Eitu dhori kene rakha bhal ase, aru hei tu bhi nachari dibi, kilemane kun Isor ke bhoi kore tai dunu te pora bachi ulai. Sheher te thaka dosta raja khan pora bhi gyaan pora gyaani manuh ke bisi takot kori diye. Hosa bhi, prithibi te eneka dharmik manuh ekjon bhi nai kun bhal he kore aru kitia bhi paap nakore. Aru, manuh khan pora kowa sob kotha mon te nalobi, nahole tumar noukar pora tumike shrap diya tumi hunibo pare, kilemane tumar nijor mon pora bhi jane je bisi bar tumi nijor pora bhi dusra manuh ke shrap dise. Moi eitu sob gyaan pora porikha korise. Moi koise, “Moi gyaani hobole mon bonaise”—kintu eitu moi laga pora dur thakise. Ki ase eitu sob bisi dur aru gobhir ase, bisi gobhir—eitu ke kun pora pabo pare? Moi laga mon ke moi janibole, bisari sabole, aru gyaan aru sob jinis laga motlob bisaribole ghurai dise, aru murkhota laga kharab aru pagol kora murkhota ke janibole. Moi dikhise, ekjon mahila tu mora pora bhi tita ase: tar mon tu phandi aru jaal ase, tar hath khan sikli ase. Isor age te bhal thaka manuh tai pora bachi jai; kintu paapi manuh tai pora dhora jai.

“Sabi, moi eitu paise,” Shikhai-manuh pora koise, “ekta ke dusra logote milai kene motlob bisaribole, juntu moi laga jibon pora bisari thakise kintu pa-nai. Ek hajar majote ekjon manuh moi paise, kintu eitu sob majote ekjon mahila moi pa-nai. Sabi, khali eitu he moi paise: Isor pora manuh ke sidha bonaise, kintu tarkhan pora bisi chalaki laga rasta bisarise.”