ဒေသနာကျမ်း။ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ကောင်းသောအမည်သည် နံ့သာဆီမွှေးထက်သာ၍ကောင်း၏၊ သေသောနေ့သည်လည်း မွေးဖွားသောနေ့ထက်သာ၍ကောင်း၏။ ²စားသောက်ပွဲအိမ်သို့သွားခြင်းထက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းရာအိမ်သို့သွားခြင်းသည်သာ၍ကောင်း၏၊ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် လူတိုင်း၏အဆုံးဖြစ်၍ အသက်ရှင်သူတို့သည် ထိုအရာကို နှလုံးသွင်းသင့်ကြ၏။ ³ရယ်မောခြင်းထက် ဝမ်းနည်းခြင်းသည်သာ၍ကောင်း၏၊ အကြောင်းမူကား ညှိုးငယ်သောမျက်နှာသည် စိတ်နှလုံးအဖို့ကောင်း၏။ ⁴ပညာရှိသူ၏စိတ်နှလုံးသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းရာအိမ်၌ရှိ၏၊ သို့ရာတွင် မိုက်သောသူတို့၏စိတ်နှလုံးသည် ပျော်ပါးရာအိမ်၌ရှိ၏။ ⁵မိုက်သောသူတို့၏သီချင်းကိုကြားခြင်းထက် ပညာရှိသူ၏ဆုံးမခြင်းကိုကြားခြင်းသည်သာ၍ကောင်း၏။ ⁶အကြောင်းမူကား အိုးအောက်၌ ဆူးပင်တို့ကျွမ်းလောင်သံကဲ့သို့ မိုက်သောသူ၏ရယ်မောသံသည်ဖြစ်၏၊ ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာတည်း။ ⁷အမှန်ပင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည် ပညာရှိသူကို မိုက်သူဖြစ်စေ၍ တံစိုးလက်ဆောင်သည် စိတ်နှလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ⁸အမှုတစ်ခု၏အစထက် ထိုအမှု၏အဆုံးသည်သာ၍ကောင်း၏၊ မာနထောင်လွှားသောစိတ်ထက် သည်းခံသောစိတ်သည်သာ၍ကောင်း၏။ ⁹အမျက်ထွက်ရန် သင်၏စိတ်၌ အလျင်စလိုမဖြစ်နှင့်၊ အကြောင်းမူကား အမျက်ဒေါသသည် မိုက်သောသူတို့၏ရင်ခွင်၌ နားနေတတ်၏။ ¹⁰“အဘယ်ကြောင့် ရှေးနေ့ရက်တို့သည် ယခုနေ့ရက်တို့ထက်သာ၍ကောင်းသနည်း” ဟု မဆိုနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ဤသို့မေးမြန်းခြင်းသည် ပညာကြောင့်မဟုတ်။ ¹¹ပညာသည် အမွေဥစ္စာနှင့်တကွ ကောင်း၏၊ နေကိုမြင်သောသူတို့အဖို့ အကျိုးကျေးဇူးရှိ၏။ ^a a v11 “နေကိုမြင်သောသူတို့” ဟူသည် အသက်ရှင်သူတို့ — ယခုတိုင် အသက်ရှင်လျက်ရှိသူတို့ကို ဆိုလိုသော ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်းဖြစ်၏။ ¹²အကြောင်းမူကား ငွေသည် ခိုလှုံရာဖြစ်သကဲ့သို့ ပညာသည်လည်း ခိုလှုံရာဖြစ်၏၊ သို့ရာတွင် အသိပညာ၏အကျိုးကျေးဇူးကား ဤသည်တည်း၊ ပညာသည် မိမိကိုပိုင်ဆိုင်သူ၏အသက်ကို စောင့်ထိန်း၏။ ¹³ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို ဆင်ခြင်လော့၊ ကိုယ်တော်ကွေးစေတော်မူသောအရာကို အဘယ်သူဖြောင့်စေနိုင်မည်နည်း။ ¹⁴ကောင်းစားသောနေ့၌ ဝမ်းမြောက်လော့၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောနေ့၌ ဆင်ခြင်လော့၊ လူသည် မိမိနောက်၌ ဖြစ်လာမည့်အရာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ရှာ၍မတွေ့နိုင်စေရန် ဤအရာကိုသော်လည်းကောင်း ထိုအရာကိုသော်လည်းကောင်း ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

¹⁵ခဏတာမျှသော ငါ၏နေ့ရက်တို့တွင် ဤအရာအလုံးစုံကို ငါမြင်ခဲ့ပြီ၊ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ သေဆုံး၍ ဆိုးယုတ်သောသူသည် မိမိ၏ဒုစရိုက်၌ အသက်ရှည်လျက်နေ၏။ ¹⁶အလွန်အကျွံ ဖြောင့်မတ်သူမဖြစ်နှင့်၊ ကိုယ်ကိုယ်ကိုလည်း အလွန်အကျွံ ပညာရှိစေရန်မပြုနှင့်၊ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရမည်နည်း။ ¹⁷အလွန်အကျွံ ဆိုးယုတ်သူမဖြစ်နှင့်၊ မိုက်သူလည်းမဖြစ်နှင့်၊ အဘယ်ကြောင့် သင့်အချိန်မတန်မီ သေရမည်နည်း။ ¹⁸ဤအရာကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ထိုအရာကိုလည်း မလွှတ်ဘဲနေခြင်းသည်ကောင်း၏၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူသည် နှစ်ပါးစလုံးမှ လွတ်မြောက်လာ၏။ ¹⁹ပညာသည် ပညာရှိသူကို မြို့တစ်မြို့၌ရှိသော အုပ်စိုးသူဆယ်ဦးထက် ခွန်အားကြီးစေ၏။ ²⁰အမှန်ပင် ကောင်းသောအမှုကိုပြု၍ အဘယ်အခါမျှ အပြစ်မပြုသော ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးမျှ မြေကြီးပေါ်၌မရှိ။ ²¹ထို့အပြင် လူတို့ပြောဆိုသမျှကို နှလုံးမသွင်းနှင့်၊ သို့မဟုတ် သင်၏အစေခံသည် သင့်ကိုကျိန်ဆဲသံကို သင်ကြားရလိမ့်မည်၊ ²²အကြောင်းမူကား သင်ကိုယ်တိုင် အခြားသူတို့ကို အကြိမ်ကြိမ်ကျိန်ဆဲခဲ့ကြောင်းကို သင်၏စိတ်နှလုံးသည် သိ၏။ ²³ဤအရာအလုံးစုံကို ပညာဖြင့် ငါစုံစမ်းခဲ့၏၊ “ငါသည် ပညာရှိဖြစ်မည်” ဟု ငါဆိုသော်လည်း ထိုအရာသည် ငါ့ဉာဏ်အလှမ်းမမီ။ ²⁴ရှိသမျှသောအရာသည် ဝေးလံ၍ နက်နဲ၏၊ အလွန်နက်နဲ၏၊ ထိုအရာကို အဘယ်သူရှာ၍တွေ့နိုင်မည်နည်း။ ²⁵ပညာနှင့် အရာခပ်သိမ်း၏အချုပ်အခြာကို သိရန်၊ လေ့လာရန်နှင့် ရှာဖွေရန်၊ မိုက်မဲခြင်း၏ဆိုးယုတ်မှုနှင့် ရူးသွပ်ခြင်းဖြစ်သော မိုက်မဲမှုကို သိရန် ငါ၏စိတ်နှလုံးကို ငါလှည့်လေ၏။ ²⁶သေခြင်းထက်ခါးသော မိန်းမကို ငါတွေ့၏၊ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ကျော့ကွင်းနှင့်ပိုက်ကွန်ဖြစ်၍ သူ၏လက်တို့သည် သံကြိုးဖြစ်၏၊ ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ ကောင်းသောသူသည် သူ့ထံမှ လွတ်မြောက်၏၊ အပြစ်ရှိသူမူကား သူ၏ကျော့ကွင်း၌ ဖမ်းမိခြင်းခံရ၏။

²⁷“ကြည့်လော့၊ ဤသည်ကား ငါတွေ့ရှိသောအရာဖြစ်၏” ဟု ဒေသနာဆရာကဆို၏၊ “အချုပ်အခြာကိုရှာရန် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်လျက်၊ ²⁸ငါ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် အစဉ်ရှာဖွေသော်လည်း မတွေ့ခဲ့ရ။ လူတစ်ထောင်တွင် ယောက်ျားတစ်ဦးကို ငါတွေ့ခဲ့၏၊ သို့ရာတွင် ထိုသူအပေါင်းတွင် မိန်းမတစ်ဦးကိုမျှ ငါမတွေ့ခဲ့ရ။ ²⁹ကြည့်လော့၊ ဤတစ်ခုတည်းကိုသာ ငါတွေ့ရှိ၏၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့ကို ဖြောင့်မတ်စွာ ဖန်ဆင်းတော်မူသော်လည်း သူတို့သည် များစွာသောပရိယာယ်တို့ကို ရှာကြံကြ၏။” ဟု ဆို၏။