Hikmah Nyaangan Beungeut
Hikmah mapatahan supaya ati-ati di payuneun raja anu ngalampahkeun sakarepna. Taya anu bisa ngawasa angin atawa poé pupus. Hukuman anu dilambatkeun ngajadikeun kajahatan beuki wani, jeung jalma bener mindeng nampa naon anu pantesna katampa ku jalma jahat. Sang Guru ngajak ngararasakeun hirup, sarta ngaku yén pangersa Allah teu bisa dipaluruh.
8 1Saha nu saperti jalma bijaksana? Saha nu terang hartina hiji perkara? Hikmah hiji jalma nyaangan beungeutna; karas beungeutna dirobah.
2Masing nurut kana parentah raja, cek kami, karana sumpah maneh di payuneun Allah.
Nyanghareupan Kakawasaan Raja
3Ulah rusuh ninggalkeun payuneun raja, jeung ulah milu kana perkara nu jahat—sabab raja ngalampahkeun sakersa-kersana. 4Karana pangandika raja boga kawasa pangluhurna, jeung saha nu wani nyarita ka anjeunna, “Naon nu keur dipilampah ku anjeun?” 5Saha nu nurut kana parentah moal cilaka; hate nu bijaksana nyaho waktu jeung carana. 6Unggal perkara aya waktuna jeung carana, najan kasusah hiji jalma beurat narajang ka manehna. 7Karana euweuh nu nyaho naon nu bakal datang, jeung saha nu bisa nyaritakeun ka manehna kumaha bakalna? 8Euweuh jalma nu bisa ngawasaan angin pikeun nahan eta, atawa poe pati. Euweuh nu bisa leupas tina eta perang, jeung kajahatan moal nyalametkeun anu ngalampahkeunana. 9Kabeh ieu kasaksian ku kami, waktu kami museurkeun hate kana unggal pagawean nu dilampahkeun di handapeun panonpoe—nya eta waktu hiji jalma ngawasaan nu sejen nepi ka nyilakakeunana.
Nalika Kaadilan Siga nu Diengkekeun
10Tuluy kami nyaksian jalma jahat dikubur jeung disarekeun; maranehna datang jeung indit ti tempat suci sarta dipuji di kota tempat maranehna geus milampah kitu. Ieu oge teu langgeng. a a v10 Tempat suci teh nunjukkeun ka Bait Allah di Yerusalem. 11Lantaran hukuman pikeun hiji pagawean jahat teu gancang dilaksanakeun, hate jalma-jalma pinuh ku karep milampah kajahatan. 12Najan nu dosa milampah kajahatan saratus kali sarta tetep panjang umur, tapi kami nyaho yen bakal hade pikeun jalma anu sieun ku Allah, anu sieun di payuneun-Na. 13Jalma jahat moal manggih kahadean, jeung moal panjang poena lir kalangkang, karana maranehna teu sieun ku Allah.
14Aya hiji perkara nu teu langgeng kajadian di bumi: jalma bener meunang nu saharusna katarima ku nu jahat, jeung jalma jahat meunang nu saharusna katarima ku nu bener. Cek kami, ieu oge teu langgeng. 15Nya kami muji kabungahan: euweuh nu leuwih hade pikeun hiji jalma di handapeun panonpoe salian ti dahar, nginum, jeung bungah. Ieu nu nyarengan manehna salila gawena, saumur hirup nu dipaparinkeun ku Allah ka manehna di handapeun panonpoe.
16Waktu kami museurkeun hate pikeun nyaho hikmah jeung nalingakeun pagawean nu dilampahkeun di bumi, najan panon hiji jalma teu ngarasakeun sare beurang peuting. 17Tuluy kami nyaksian sakabeh pagawean Allah: euweuh jalma nu bisa manggihan pagawean nu dilampahkeun di handapeun panonpoe. Sakumaha getolna maranehna neangan, moal kapanggih; sanajan nu bijaksana ngaku nyaho, maranehna moal bisa manggihanana.