Kawicaksanan Madhangi Pasuryan
Kawicaksanan mituturi supaya ngati-ati ana ing ngarsaning ratu kang tumindak sakarepe dhewe. Ora ana wong kang bisa nguwasani angin utawa dina patine. Paukuman kang ditundha ndadekake piala saya wani, lan wong mursid kerep nampa apa kang samesthine dadi bageane wong duraka. Sang Juru Wulang ngalembana bab nyenengi urip, lan ngakoni yen pakaryaning Allah ora bisa diudi.
8 1Sapa kang kaya wong wicaksana? Sapa kang ngreti tegese sawijining prakara? Kawicaksanane sawijining wong madhangi pasuryane, lan kakune pasuryane owah.
2Aku kandha: Estokna dhawuhe sang prabu, awit saka sumpahmu ana ing ngarsane Gusti Allah.
Ngadhepi Pangwasane Sang Prabu
3Aja kesusu lunga saka ngarsane, lan aja ngadeg ngrembug prakara ala, awit sang prabu nindakake apa kang dadi karsane. 4Awit pangandikane sang prabu iku nduweni pangwasa kang dhuwur dhewe, lan sapa kang bisa kandha marang panjenengane: “Apa kang koktindakake?” 5Sapa kang ngestokake dhawuh ora bakal ngalami cilaka; ati kang wicaksana ngreti ing wektu lan patrape. 6Saben prakara ana wektu lan patrape, sanadyan kasusahane manungsa abot anggone nindhihi dheweke. 7Awit ora ana wong kang ngreti apa kang bakal kelakon, lan sapa kang bisa ngandhani dheweke kepriye kedadeyane? 8Ora ana wong kang bisa ngwasani angin kanggo nahan angin iku, utawa dina patine. Ora ana wong kang bebas saka peperangan mau, lan piala ora bakal ngluwari wong kang nglakoni piala iku. 9Kabeh iki wis dakdeleng, nalika dakgatekake saben pakaryan kang katindakake ana ing sangisoring langit—ana wektu nalika sawijining wong mrentah wong liya nganti ndadekake cilakane.
Nalika Kaadilan Katon Kasuwekake
10Banjur dakdeleng wong duraka padha dikubur lan diaso; wong-wong mau padha teka lan lunga saka panggonan suci, sarta padha dialem ana ing kutha panggonane nglakoni kang mangkono iku. Iki uga tanpa guna. a a v10 Panggonan suci iku nuduhake Padaleman Suci ing Yerusalem. 11Amarga paukuman tumrap panggawe ala ora enggal ditindakake, atine manungsa kebak kekarepan kanggo nglakoni piala. 12Sanadyan wong dosa nglakoni piala rong atus rambahan lan isih urip suwe, nanging aku ngreti yen bakal kebeneran tumrap wong kang wedi marang Gusti Allah, kang wedi ana ing ngarsane. 13Wong duraka ora bakal nemu kabecikan, lan ora bakal ndawakake umure kaya ayang-ayang, amarga dheweke ora wedi marang Gusti Allah.
14Ana prakara kang tanpa guna kelakon ana ing bumi: wong bener padha nampa apa kang samesthine ditampa wong duraka, lan wong duraka padha nampa apa kang samesthine ditampa wong bener. Aku kandha, iki uga tanpa guna. 15Mulane aku ngalembana kabungahan: ora ana kang luwih becik tumrap manungsa ana ing sangisoring langit kajaba mangan, ngombe, lan bungah. Iki kang ngancani dheweke ing sajrone nglakoni pakaryane, ing dina-dina uripe kang diparingake dening Gusti Allah ana ing sangisoring langit.
16Nalika aku nekadake atiku kanggo mangreti kawicaksanan lan ndeleng pakaryan kang katindakake ana ing bumi, sanadyan mripate wong ora weruh turu rina wengi. 17Banjur dakdeleng sakehing pakaryane Gusti Allah: ora ana wong kang bisa nemokake pakaryan kang katindakake ana ing sangisoring langit. Sapira abote anggone nggoleki, ora bakal ketemu; sanadyan wong wicaksana ngaku ngreti, ora bakal bisa nemokake.