Η σοφία φωτίζει το πρόσωπο
Η σοφία συμβουλεύει προσοχή μπροστά σε έναν βασιλιά που κάνει ό,τι θέλει. Κανείς δεν εξουσιάζει τον άνεμο ούτε την ημέρα του θανάτου. Οι καταδίκες που αργούν αποθρασύνουν το κακό, και οι δίκαιοι συχνά παίρνουν ό,τι αξίζει στους ασεβείς. Ο Εκκλησιαστής επαινεί την απόλαυση και παραδέχεται ότι το έργο του Θεού δεν μπορεί να εξιχνιαστεί.
8 1Ποιος είναι σαν τον σοφό; Ποιος ξέρει τι σημαίνει κάτι; Η σοφία του ανθρώπου φωτίζει το πρόσωπό του· η σκληρότητα του προσώπου του αλλάζει.
2Τήρησε την εντολή του βασιλιά, σου λέω, εξαιτίας του όρκου σου μπροστά στον Θεό.
Μπροστά στην εξουσία του βασιλιά
3Μη βιαστείς να φύγεις από μπροστά του, ούτε να σταθείς σε κακή υπόθεση — ο βασιλιάς κάνει ό,τι θέλει. 4Γιατί ο λόγος του βασιλιά έχει υπέρτατη εξουσία, και ποιος μπορεί να του πει: «Τι κάνεις;» 5Όποιος τηρεί μια εντολή δεν γνωρίζει κακό· η σοφή καρδιά γνωρίζει τον καιρό και τον τρόπο. 6Κάθε υπόθεση έχει τον καιρό της και τον τρόπο της, αν και το βάσανο του ανθρώπου βαραίνει πολύ επάνω του. 7Γιατί κανείς δεν ξέρει τι πρόκειται να έρθει, και ποιος μπορεί να του πει πώς θα γίνει; 8Κανείς δεν εξουσιάζει τον άνεμο για να τον συγκρατήσει, ούτε την ημέρα του θανάτου. Κανείς δεν απαλλάσσεται από εκείνον τον πόλεμο, και η κακία δεν θα σώσει όσους την κάνουν. 9Όλα αυτά τα είδα, καθώς έδωσα την καρδιά μου σε κάθε έργο που γίνεται κάτω από τον ήλιο — καιρό που ένας άνθρωπος εξουσίαζε έναν άλλον για κακό του.
Όταν η δικαιοσύνη φαίνεται να αργεί
10Έπειτα είδα τους ασεβείς να θάβονται και να αναπαύονται· έρχονταν και έφευγαν από τον άγιο τόπο και τους επαινούσαν στην πόλη όπου το είχαν κάνει. Κι αυτό είναι φευγαλέο. a a v10 Ο άγιος τόπος αναφέρεται στον ναό της Ιερουσαλήμ. 11Επειδή η καταδίκη για μια κακή πράξη δεν εκτελείται γρήγορα, η καρδιά των ανθρώπων είναι ολοκληρωτικά στραμμένη στο να κάνει το κακό. 12Αν και ο αμαρτωλός κάνει το κακό εκατό φορές και ζει ακόμη πολύ, εγώ όμως ξέρω ότι θα πάνε καλά τα πράγματα για όσους φοβούνται τον Θεό, που τον φοβούνται μπροστά του. 13Οι ασεβείς δεν θα ευημερήσουν, ούτε θα μακρύνουν τις μέρες τους σαν σκιά, αφού δεν φοβούνται τον Θεό.
14Κάτι φευγαλέο συμβαίνει στη γη: δίκαιοι άνθρωποι να παθαίνουν αυτό που αξίζει στους ασεβείς, και ασεβείς άνθρωποι να απολαμβάνουν αυτό που αξίζει στους δίκαιους. Είπα κι αυτό είναι φευγαλέο. 15Γι’ αυτό επαίνεσα τη χαρά: τίποτα δεν είναι καλύτερο για τον άνθρωπο κάτω από τον ήλιο από το να τρώει, να πίνει και να χαίρεται. Αυτό τον συνοδεύει μέσα στον μόχθο του, τις μέρες της ζωής που του έδωσε ο Θεός κάτω από τον ήλιο.
16Όταν έβαλα την καρδιά μου να γνωρίσω τη σοφία και να δω το έργο που γίνεται στη γη — αν και τα μάτια του ανθρώπου δεν βλέπουν ύπνο μέρα ή νύχτα. 17Τότε είδα όλο το έργο του Θεού: κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει το έργο που γίνεται κάτω από τον ήλιο. Όσο σκληρά κι αν ψάξουν, δεν θα το βρουν· ακόμη κι αν οι σοφοί ισχυρίζονται ότι ξέρουν, δεν μπορούν να το ανακαλύψουν.