Księga Koheleta 8

8 ¹Kto jest jak mądry? Kto zna znaczenie rzeczy? Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze, a surowość jego twarzy zostaje odmieniona.

²Przestrzegaj rozkazu króla, mówię, ze względu na przysięgę złożoną przed Bogiem.

Wobec władzy króla

³Nie spiesz się, by odejść sprzed jego oblicza, ani nie trwaj przy złej sprawie, bo król czyni, cokolwiek zechce. ⁴Słowo króla ma bowiem najwyższą władzę i któż może mu powiedzieć: „Co czynisz?” ⁵Kto przestrzega rozkazu, nie zazna nic złego, a mądre serce zna czas i sposób. ⁶Każda sprawa ma swój czas i sposób, choć niedola ciąży na człowieku. ⁷Nikt bowiem nie wie, co nadejdzie, i któż mu powie, jak będzie? ⁸Nikt nie panuje nad wiatrem, aby go powstrzymać, ani nad dniem śmierci. Nikt nie jest zwolniony z tej wojny i zło nie wybawi tych, którzy je popełniają. ⁹Widziałem to wszystko, przykładając swoje serce do każdego czynu, jaki dokonuje się pod słońcem — czasu, gdy jeden człowiek panuje nad drugim ku jego szkodzie.

Gdy sprawiedliwość zdaje się opóźniać

¹⁰Potem widziałem bezbożnych pogrzebanych i złożonych do spoczynku; przychodzili i odchodzili z miejsca świętego, i byli wychwalani w mieście, gdzie tak czynili. To także jest ulotne. ^a a v10 Miejsce święte oznacza świątynię w Jerozolimie. ¹¹Ponieważ wyrok za zły czyn nie jest szybko wykonywany, serca ludzkie są całkowicie nastawione na czynienie zła. ¹²Choć grzesznik czyni zło sto razy i mimo to długo żyje, ja jednak wiem, że dobrze się powiedzie tym, którzy boją się Boga, którzy odczuwają bojaźń przed nim. ¹³Bezbożnym nie powiedzie się dobrze i nie przedłużą swoich dni jak cień, ponieważ nie boją się Boga.

¹⁴Jest coś ulotnego, co dzieje się na ziemi: sprawiedliwym przydarza się to, na co zasługują bezbożni, a bezbożnym przydarza się to, na co zasługują sprawiedliwi. Powiedziałem, że to także jest ulotne. ¹⁵Dlatego pochwaliłem radość, bo nie ma dla człowieka nic lepszego pod słońcem niż jeść, pić i weselić się. To towarzyszy mu w jego trudzie przez dni życia, które Bóg mu dał pod słońcem.

¹⁶Gdy przyłożyłem swoje serce, aby poznać mądrość i przyjrzeć się trudowi, jaki dokonuje się na ziemi — choć oczy człowieka nie zaznają snu ani we dnie, ani w nocy — ¹⁷wtedy ujrzałem całe dzieło Boga: nikt nie jest w stanie zgłębić dzieła, jakie dokonuje się pod słońcem. Jakkolwiek usilnie człowiek szuka, nie znajdzie go; nawet jeśli mądry twierdzi, że wie, nie zdoła go zgłębić.