Księga Wyjścia 12

12 ¹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej:

²„Ten miesiąc będzie dla was początkiem miesięcy, pierwszym miesiącem roku. ³Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela: dziesiątego dnia tego miesiąca niech każdy weźmie baranka dla swojej rodziny, jednego baranka na dom. ⁴Jeśli rodzina jest za mała na jednego baranka, niech on i jego najbliższy sąsiad wezmą jednego baranka według liczby osób; rozliczcie go według tego, ile każdy zje. ⁵Wasz baranek ma być bez skazy, samiec roczny; weźcie go spośród owiec albo kóz. ⁶Zachowajcie go aż do czternastego dnia tego miesiąca; całe zgromadzenie społeczności Izraela zabije go o zmierzchu. ⁷Wezmą nieco krwi i pomażą nią oba odrzwia i nadproże domów, w których go spożyją. ⁸Tej nocy mają zjeść mięso upieczone na ogniu, z chlebem bez zakwasu i z gorzkimi ziołami — tak mają je zjeść. ⁹Nie jedzcie go surowego ani gotowanego w wodzie, lecz upieczonego na ogniu — z głową, nogami i wnętrznościami. ¹⁰Nie zostawiajcie z niego nic do rana; a co pozostanie do rana, spalcie. ¹¹Spożywajcie go tak: biodra przepasane, sandały na nogach, laska w ręku, a jedzcie w pośpiechu. To jest Pascha naszego Ojca. ¹²Tej nocy przejdę przez ziemię egipską i zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka aż po bydło, i dokonam sądów nad wszystkimi bogami Egiptu. Ja jestem waszym Ojcem. ¹³Krew będzie dla was znakiem na domach, w których jesteście. Gdy zobaczę krew, ominę was — i żadna plaga was nie zniszczy, gdy będę uderzał ziemię egipską. ^a a v13 Krew na odrzwiach, która odwraca sąd, wskazuje na Jezusa, naszego baranka paschalnego, którego krew osłania wszystkich, którzy mu ufają.

¹⁴„Ten dzień będzie dla was pamiątką; obchodźcie go jako święto dla waszego Ojca, jako wieczną ustawę przez wszystkie wasze pokolenia — obchodźcie go. ¹⁵Przez siedem dni jedzcie chleb bez zakwasu. Pierwszego dnia usuńcie wszelki zakwas ze swoich domów, bo ktokolwiek od pierwszego do siódmego dnia zje coś z zakwasem, zostanie wyłączony z Izraela. ¹⁶Pierwszego dnia zwołajcie święte zgromadzenie i siódmego dnia święte zgromadzenie. Nie wykonujcie wtedy żadnej pracy, oprócz przygotowania tego, co każdy ma jeść — tylko to wolno wam zrobić. ¹⁷Zachowujcie Święto Chleba bez Zakwasu, bo właśnie tego dnia wyprowadziłem wasze zastępy z ziemi egipskiej. Zachowujcie ten dzień z pokolenia na pokolenie jako wieczną ustawę. ¹⁸W pierwszym miesiącu, od wieczora dnia czternastego aż do wieczora dnia dwudziestego pierwszego, jedzcie chleb bez zakwasu. ¹⁹Przez siedem dni nie może znaleźć się zakwas w waszych domach; ktokolwiek zje coś z zakwasem, musi zostać wyłączony ze społeczności Izraela, czy to cudzoziemiec, czy rodowity mieszkaniec kraju. ²⁰Nie jedzcie niczego z zakwasem; wszędzie, gdzie mieszkacie, jedzcie chleb bez zakwasu.”

²¹Mojżesz wezwał wszystkich starszych Izraela i powiedział do nich: „Wybierzcie baranki dla swoich rodzin, a potem zabijcie baranka paschalnego. ²²Weźcie wiązkę hizopu, zanurzcie ją we krwi, która jest w misie, i pomażcie nadproże oraz oba odrzwia krwią z misy. Nikt z was niech nie wychodzi z drzwi swojego domu aż do rana. ²³Bo nasz Ojciec przejdzie, aby uderzyć Egipt. Gdy zobaczy krew na nadprożu i obu odrzwiach, nasz Ojciec ominie wejście i nie pozwoli niszczycielowi wejść do waszych domów, aby was uderzyć. ²⁴Macie zachowywać to przykazanie jako wieczną ustawę dla was i dla waszych dzieci. ²⁵Gdy wejdziecie do ziemi, którą nasz Ojciec wam da, jak obiecał, zachowujcie tę służbę. ²⁶A gdy wasze dzieci zapytają was: «Co znaczy dla was ta służba?», ²⁷odpowiecie: «To jest ofiara paschalna naszego Ojca: ominął domy synów Izraela w Egipcie, gdy uderzał Egipcjan, a nasze domy ocalił».” Wtedy lud pochylił się i oddał pokłon.

²⁸Synowie Izraela poszli i uczynili tak, jak nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi i Aaronowi; tak właśnie uczynili.

²⁹O północy nasz Ojciec poraził wszystko pierworodne w Egipcie, od pierworodnego faraona, który zasiadał na tronie, aż po pierworodnego więźnia w lochu, i wszystko pierworodne wśród zwierząt. ³⁰Faraon wstał tej nocy — on, jego dworzanie i cały Egipt — i podniósł się wielki krzyk w Egipcie, bo nie było domu, w którym nie byłoby umarłego.

Faraon pozwala im odejść

³¹Tej nocy wezwał Mojżesza i Aarona: „Wstańcie, wyjdźcie spośród mojego ludu — wy i synowie Izraela — idźcie, służcie Bogu, jak mówiliście. ³²Weźcie i swoje trzody, i swoje bydło, jak mówiliście, i idźcie — a pobłogosławcie i mnie.”

³³Egipcjanie nalegali na synów Izraela, aby jak najszybciej opuścili kraj, mówiąc: „Wszyscy pomrzemy.” ³⁴Lud zabrał swoje ciasto, zanim wyrosło, dzieże owinięte w płaszcze na swoich ramionach. ³⁵Izrael uczynił, jak powiedział Mojżesz: poprosili Egipcjan o srebro, złoto i odzież. ³⁶A nasz Ojciec dał ludowi łaskę w oczach Egipcjan, tak że spełnili ich prośbę; i tak lud złupił Egipcjan.

³⁷Synowie Izraela wyruszyli z Ramses do Sukkot — około sześciuset tysięcy pieszych mężczyzn, oprócz kobiet i dzieci. ³⁸Wyszła też z nimi liczna mieszana gromada, z trzodami, bydłem i bardzo licznym dobytkiem. ³⁹Z ciasta, które wynieśli z Egiptu, upiekli przaśne placki, bo nie było zakwaszone — wypędzeni z Egiptu, nie mieli czasu zwlekać ani przygotować sobie żywności. ⁴⁰Czas, przez który synowie Izraela mieszkali w Egipcie, wynosił czterysta trzydzieści lat. ⁴¹Po czterystu trzydziestu latach, właśnie tego dnia, wszystkie zastępy naszego Ojca wyszły z ziemi egipskiej. ⁴²Była to noc czuwania naszego Ojca, aby wyprowadzić ich z ziemi egipskiej; ta sama noc należy do czuwania wszystkich synów Izraela dla naszego Ojca, z pokolenia na pokolenie.

Kto może spożywać Paschę

⁴³Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza i Aarona: „Taka jest ustawa o passze: żaden cudzoziemiec nie będzie jej spożywał. ⁴⁴Ale każdy niewolnik kupiony za pieniądze może ją jeść, gdy go obrzezasz. ⁴⁵Osiedleniec ani najemnik nie będą jej spożywać. ⁴⁶Trzeba ją spożyć w jednym domu; nie wynoście z domu żadnego kawałka mięsa na zewnątrz i nie łamcie żadnej z jej kości. ^b b v46 Żadnej z kości baranka nie wolno było złamać — to właśnie powiedziano o Jezusie na krzyżu, prawdziwym baranku paschalnym. ⁴⁷Cała społeczność Izraela ma ją obchodzić. ⁴⁸Jeśli cudzoziemiec mieszkający u ciebie zechce obchodzić Paschę dla naszego Ojca, niech obrzezani zostaną wszyscy jego mężczyźni; wtedy niech przystąpi i obchodzi ją — stanie się jak rodowity mieszkaniec kraju. Lecz żaden nieobrzezany nie będzie jej spożywał. ⁴⁹Jedno prawo będzie dla rodowitego mieszkańca i dla cudzoziemca, który przebywa pośród was.”

⁵⁰Wszyscy synowie Izraela uczynili tak, jak nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi i Aaronowi; tak uczynili. ⁵¹Właśnie tego dnia nasz Ojciec wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej według ich zastępów.