خروج 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹اسان جي پيءُ مصر جي ملڪ ۾ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ

²”هي مهينو اوهان لاءِ مهينن جي شروعات آهي، سال جو پهريون مهينو. ³سڄي اسرائيل جي جماعت کي ٻڌايو تہ هن مهيني جي ڏهين تاريخ تي هر ماڻهو هر خاندان لاءِ، هر گهراڻي لاءِ هڪ رڍ جو ٻچو کڻي. ⁴جيڪڏهن گهراڻو رڍ جي ٻچي لاءِ تمام ننڍو هجي تہ هو ۽ سندس ويجهو پاڙيسري ماڻهن جي ڳڻپ موجب هڪ رڍ جو ٻچو کڻن، ۽ هر ڪنهن جي کائڻ جي مقدار موجب ان جو حساب ڪن. ⁵اوهان جو رڍ جو ٻچو بي عيب، هڪ سال جو نر هجي؛ اهو رڍن يا ٻڪرين مان کڻو. ⁶ان کي هن مهيني جي چوڏهين تاريخ تائين سانڀي رکو؛ تڏهن اسرائيل جي سڄي جماعت جو ميڙاڪو سانجهيءَ مهل ان کي ذبح ڪري. ⁷اهي ان جو ڪجهہ رت کڻي، جن گهرن ۾ اهو کائيندا، انهن جي ٻنهي دروازي جي ٿنڀن ۽ مٿانهين ڪاٺ تي هڻندا. ⁸انهيءَ رات اهي ماس کائين، باهہ تي ڀڄيل، کمير کان سواءِ ماني ۽ ڪڙين ڀاڄين سان — اهو ضرور کائين. ⁹ان کي ڪچو يا پاڻيءَ ۾ اُباليل نہ کائو، پر باهہ تي ڀڄيل — مٿو، ٽنگون ۽ اندريون حصا سميت. ¹⁰ان مان ڪجهہ بہ صبح تائين نہ ڇڏيو؛ جيڪو صبح تائين بچي، اهو ساڙي ڇڏيو. ¹¹ان کي هن طرح کائو: ڪمر ٻڌل، پيرن ۾ جتيون، هٿ ۾ لٺ، تڪڙ ۾ کائيندي. اهو اسان جي پيءُ جو فصح آهي. ¹²انهيءَ رات آءٌ مصر جي ملڪ مان لنگهندس ۽ مصر جي ملڪ ۾ هر پهرين ڄاول کي، ماڻهو هجي يا جانور، ماريندس، ۽ مصر جي سڀني معبودن تي عدالتون جاري ڪندس. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان. ¹³اهو رت اوهان لاءِ انهن گهرن تي نشان ٿيندو جتي اوهين هوندا. جڏهن آءٌ رت ڏسندس، تڏهن اوهان کان لنگهي ويندس — جڏهن آءٌ مصر جي ملڪ کي ماريندس، تڏهن ڪا بہ آفت اوهان کي برباد نہ ڪندي. ^a a v13 دروازي تي رت، جيڪو عدالت کي موٽائي ٿو، سو يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو، جيڪو اسان جو فصح وارو رڍ جو ٻچو آهي، ۽ جنهن جو رت هن تي ڀروسو ڪندڙ سڀني کي پناهہ ڏئي ٿو.

¹⁴”هي ڏينهن اوهان لاءِ يادگيري آهي؛ ان کي اوهان جي پيءُ لاءِ عيد طور ملهايو، اوهان جي سڀني نسلن لاءِ هميشہ جو قانون — ان کي ملهايو. ¹⁵ست ڏينهن کمير کان سواءِ ماني کائو. پهرئين ڏينهن اوهان جي گهرن مان سڀ کمير ڪڍي ڇڏيو، ڇاڪاڻ تہ جيڪو بہ پهرئين ڏينهن کان ستين ڏينهن تائين ڪا کميري شيءِ کائيندو، سو اسرائيل مان ڪٽيو ويندو. ¹⁶پهرئين ڏينهن پاڪ ميڙاڪو ڪريو، ۽ ستين ڏينهن بہ پاڪ ميڙاڪو. انهن ڏينهن ڪو ڪم نہ ڪريو، سواءِ ان جي جيڪو هر ماڻهوءَ جي کائڻ لاءِ تيار ڪرڻو آهي — رڳو اهو ڪري سگهو ٿا. ¹⁷بي کميري مانيءَ جي عيد ملهايو، ڇاڪاڻ تہ ٺيڪ هن ئي ڏينهن مون اوهان جي لشڪرن کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو. هن ڏينهن کي نسل در نسل هميشہ جي قانون طور ملهايو. ¹⁸پهرئين مهيني ۾ چوڏهين تاريخ جي شام کان ايڪيهين تاريخ جي شام تائين کمير کان سواءِ ماني کائو. ¹⁹ست ڏينهن اوهان جي گهرن ۾ ڪو کمير نہ ملي؛ جيڪو بہ ڪا کميري شيءِ کائيندو، پوءِ پرديسي هجي يا ملڪ جو رهواسي، سو اسرائيل جي جماعت مان ڪٽيو وڃي. ²⁰ڪا بہ کميري شيءِ نہ کائو؛ جتي بہ رهو، اتي کمير کان سواءِ ماني کائو.“

²¹موسيٰ اسرائيل جي سڀني بزرگن کي سڏي چيو تہ ”پنهنجن خاندانن لاءِ رڍ جا ٻچا چونڊيو، پوءِ فصح جو رڍ جو ٻچو ذبح ڪريو. ²²زوفا جو هڪ ڳڇو کڻي، ان کي لگن ۾ پيل رت ۾ ٻوڙيو، ۽ لگن ۾ پيل رت سان مٿانهين ڪاٺ ۽ ٻنهي ٿنڀن کي لڳايو. اوهان مان ڪوبہ صبح تائين پنهنجي گهر جي دروازي کان ٻاهر نہ نڪري. ²³ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ مصر کي ماريندي لنگهندو. مٿانهين ڪاٺ ۽ ٻنهي ٿنڀن تي رت ڏسي، اسان جو پيءُ دروازي کان لنگهي ويندو ۽ تباهڪار کي اوهان جي گهرن ۾ اچڻ نہ ڏيندو تہ اوهان کي ماري. ²⁴هي حڪم اوهان لاءِ ۽ اوهان جي ٻارن لاءِ هميشہ جي قانون طور مڃيو. ²⁵جڏهن اوهين ان ملڪ ۾ داخل ٿيو جيڪو اسان جو پيءُ اوهان کي ڏيندو، جيئن هن واعدو ڪيو آهي، تڏهن هيءَ عبادت جاري رکجو. ²⁶جڏهن اوهان جا ٻار اوهان کي چون تہ ’هيءَ عبادت اوهان لاءِ ڇا معنيٰ رکي ٿي؟‘، ²⁷تڏهن چجو تہ ’هي اسان جي پيءُ جي فصح جي قرباني آهي: هو مصر ۾ اسرائيل جي ماڻهن جي گهرن کان لنگهي ويو، مصرين کي ماريائين پر اسان جا گهر بچايائين.‘“ پوءِ ماڻهن سجدو ڪري عبادت ڪئي.

²⁸اسرائيلين وڃي ائين ئي ڪيو جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي حڪم ڏنو هو؛ تيئن ئي ڪيائون.

²⁹اڌ رات جو اسان جي پيءُ مصر ۾ هر پهرين ڄاول کي ماريو، تخت تي ويٺل فرعون جي پهرين ڄاول کان وٺي قيديءَ جي پهرين ڄاول تائين جيڪو قيدخاني ۾ هو، ۽ جانورن جي هر پهرين ڄاول کي بہ. ³⁰فرعون انهيءَ رات اٿيو — هو، سندس عملدار ۽ سڄو مصر — ۽ مصر ۾ وڏو روڄ راڙو اٿيو، ڇاڪاڻ تہ هر گهر ۾ ڪو نہ ڪو مئل هو.

فرعون کين وڃڻ ڏئي ٿو

³¹انهيءَ رات ئي موسيٰ ۽ هارون کي گهرائي چيائين تہ ”اٿو، منهنجي ماڻهن مان نڪري وڃو — اوهين ۽ اسرائيلي — وڃو، جيئن اوهان چيو هو تيئن خدا جي خدمت ڪريو. ³²اوهان جا رڍ ۽ ڍور ٻئي، جيئن اوهان چيو هو، کڻي وڃو — ۽ مون کي بہ دعا ڏيو.“

³³مصرين اسرائيلين تي زور ڀريو تہ هو جلدي ملڪ ڇڏي وڃن، ۽ چيائون تہ ”اسين سڀ مئل آهيون.“ ³⁴ماڻهن پنهنجو ڳوهيل اٽو کمير ٿيڻ کان اڳي کنيو، ۽ ڳوهڻ جا ٿانو پنهنجين چادرن ۾ ويڙهي ڪلهن تي رکيائون. ³⁵اسرائيلين موسيٰ جي چوڻ موجب ڪيو: مصرين کان چاندي، سون ۽ ڪپڙا گهريائون. ³⁶اسان جي پيءُ ماڻهن کي مصرين جي نظر ۾ مقبول ڪيو، تنهنڪري مصرين سندن گهر پوري ڪئي؛ اهڙيءَ طرح ماڻهن مصرين کي لُٽي ورتو.

³⁷اسرائيلي رعمسيس کان سڪوٿ ڏانهن روانا ٿيا — عورتن ۽ ٻارن کان سواءِ، پيادل مرد اٽڪل ڇهہ لک هئا. ³⁸هڪ وڏو ميڙ، جنهن ۾ مختلف قومن جا ماڻهو هئا، بہ ساڻن گڏ چڙهي ويو، ۽ گڏوگڏ رڍون، ڍور ۽ ڪافي مال هو. ³⁹جيڪو اٽو اهي مصر مان کڻي آيا هئا، ان مان بي کميري چپٽيون روٽيون پڪايائون، ڇاڪاڻ تہ اهو کميرو نہ ٿيو هو — اهي مصر مان ڪڍيا ويا هئا، تنهنڪري کين نہ انتظار ڪرڻ جو وقت مليو ۽ نہ پنهنجي لاءِ کاڌو تيار ڪرڻ جو. ⁴⁰بني اسرائيل جو مصر ۾ رهڻ جو عرصو چار سؤ ٽيهہ سال هو. ⁴¹چار سؤ ٽيهن سالن کان پوءِ، ان ئي ڏينهن، اسان جي پيءُ جا سڀ لشڪر مصر جي ملڪ مان نڪري آيا. ⁴²هيءَ اهڙي رات هئي جنهن ۾ اسان جي پيءُ کين مصر جي ملڪ مان ڪڍڻ لاءِ جاڳ ڪئي؛ هيءَ ئي رات اسرائيل جا سڀ ماڻهو نسل در نسل اسان جي پيءُ لاءِ جاڳ ڪن ٿا.

فصح ڪير کائي سگهي ٿو

⁴³اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ ”فصح جو قانون هي آهي: ڪوبہ پرديسي ان کي نہ کائي، ⁴⁴پر هر اهو ٻانهو جيڪو پئسن سان خريد ٿيل هجي، ان جو ختنو ڪرڻ کان پوءِ ان مان کائي سگهي ٿو. ⁴⁵ڪو عارضي رهواسي يا اجير ان مان نہ کائي. ⁴⁶ان کي هڪ ئي گهر ۾ کائو؛ ماس مان ڪجهہ بہ گهر کان ٻاهر نہ کڻو، ۽ ان جي ڪا بہ هڏي نہ ڀڃو. ^b b v46 رڍ جي ٻچي جي هڪ بہ هڏي ڀڃڻي نہ هئي — اها ئي ڳالهہ صليب تي يسوع بابت چئي وئي، جيڪو سچو فصح وارو رڍ جو ٻچو آهي. ⁴⁷اسرائيل جي سڄي جماعت ان کي ملهائي. ⁴⁸جيڪڏهن اوهان سان گڏ رهندڙ ڪو پرديسي اسان جي پيءُ لاءِ فصح ملهائڻ چاهي تہ سندس سڀني مردن جو ختنو ڪريو؛ تڏهن هو ويجهو اچي ان کي ملهائي سگهي ٿو — هو ملڪ جي رهواسيءَ جهڙو ٿي ويندو. پر جنهن جو ختنو نہ ٿيو هجي، سو ان کي نہ کائي. ⁴⁹ملڪ جي رهواسي ۽ اوهان ۾ رهندڙ پرديسيءَ لاءِ هڪ ئي قانون هجي.“

⁵⁰اسرائيل جي سڀني پٽن ائين ئي ڪيو جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي حڪم ڏنو هو؛ اهو ئي ڪيائون. ⁵¹ان ئي ڏينهن اسان جي پيءُ اسرائيل جي ماڻهن کي سندن لشڪرن سميت مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو.