خروج 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

²”هر پهرئين ڄاول کي مون لاءِ ڌار ڪري پاڪ ڪريو. بني اسرائيل ۾ هر پهريون ڳڀ کولڻ وارو، ڇا ماڻهو هجي يا جانور، منهنجو آهي.“ ^a a v2 اسان جو پيءُ هر پهرئين ڄاول تي پنهنجو حق ٿو رکي — اهو حق يسوع ۾ پنهنجي پوريءَ تي پهچي ٿو، جيڪو پهريون ڄاول آهي ۽ جنهن کي پيءُ اسان لاءِ ڏنو.

³موسيٰ ماڻهن کي چيو تہ ”انهيءَ ڏينهن کي ياد رکو جنهن ۾ اوهين مصر مان، يعني غلامي جي گهر مان نڪتا هئا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ پنهنجي زورائتي هٿ سان اوهان کي هتان ڪڍيو. خميري ماني نہ کائجو. ⁴اڄ ابيب جي مهيني ۾ اوهين نڪري رهيا آهيو. ⁵جڏهن اسان جو پيءُ اوهان کي ڪنعانين، حتين، اموريين، حويين ۽ يبوسين جي ملڪ ۾ آڻيندو، يعني ان ملڪ ۾ جيڪو اوهان کي ڏيڻ جو هن اوهان جي ابن ڏاڏن سان واعدو ڪيو هو، جنهن ۾ کير ۽ ماکيءَ جون واهون وهن ٿيون، تڏهن هن مهيني ۾ هيءَ رسم ادا ڪجو. ⁶ست ڏينهن خمير کانسواءِ ماني کائو، ستين ڏينهن اسان جي پيءُ لاءِ عيد ٿيندي. ⁷اهي ست ڏينهن خمير کانسواءِ ماني کائو. اوهان وٽ ڪٿي بہ خميري ماني نہ ملڻ گهرجي، ۽ اوهان جي سڀني سرحدن ۾ ڪٿي بہ خمير نہ ڏسجي. ⁸انهيءَ ڏينهن پنهنجي پٽ کي ٻڌائجو تہ ”هي انهيءَ سبب آهي جو جڏهن آءٌ مصر مان نڪتس تڏهن اسان جي پيءُ مون لاءِ جيڪو ڪجهہ ڪيو.“ ⁹اهو اوهان جي هٿ تي نشان ۽ پيشانيءَ تي ياد ڏياريندڙ ٿيندو، تہ جيئن اسان جي پيءُ جي شريعت اوهان جي واتن تي هجي، ڇاڪاڻ تہ زوردار هٿ سان اسان جي پيءُ اوهان کي مصر مان ڪڍيو. ¹⁰تنهنڪري اوهين هي قاعدو سال بہ سال انهيءَ جي مقرر وقت تي مڃيندا رهجو.

¹¹جڏهن اسان جو پيءُ اوهان کي ڪنعانين جي ملڪ ۾ آڻيندو ۽ اهو اوهان کي ڏيندو، جيئن هن اوهان سان ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو، ¹²تڏهن هر پهريون ڳڀ کولڻ وارو اسان جي پيءُ لاءِ ڌار ڪجو. اوهان جي چوپائي مال جو هر پهريون نر ٻچو اسان جي پيءُ جو آهي. ¹³هر پهرئين ڄاول گڏهه جي بدلي ۾ رڍ جو ٻچو ڏئي ان کي ڇڏايو، ۽ جيڪڏهن نہ ڇڏايو تہ ان جي ڳچي ڀڃي ڇڏيو. پنهنجن پٽن مان هر پهرئين ڄاول کي ڇڏايو. ¹⁴جڏهن اوهان جو پٽ پوءِ اوهان کان پڇي تہ ”هن جو ڇا مطلب آهي؟“ تڏهن کيس ٻڌائجو تہ ”اسان جي پيءُ زوردار هٿ سان اسان کي مصر مان، يعني غلامي جي گهر مان ڪڍيو. ¹⁵جڏهن فرعون ضد ڪري اسان کي وڃڻ نہ ڏنو، تڏهن اسان جي پيءُ مصر ۾ هر پهرئين ڄاول کي، ماڻهن جي پهرئين ڄاول کان وٺي جانورن جي پهرئين ڄاول تائين، ماري ڇڏيو. تنهنڪري هر پهريون نر ٻچو جيڪو ڳڀ کولي، سو آءٌ اسان جي پيءُ لاءِ قربان ٿو ڪريان، پر هر پهرئين ڄاول پٽ کي ڇڏايان ٿو.“ ¹⁶اهو اوهان جي هٿ تي نشان ۽ پيشانيءَ تي پٽو ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ زوردار هٿ سان اسان جي پيءُ اسان کي مصر مان ڪڍيو.“

وڌيڪ محفوظ رستو

¹⁷جڏهن فرعون ماڻهن کي وڃڻ ڏنو، تڏهن اسان جي پيءُ کين فلستين جي ملڪ واري رستي کان نہ هلايو، جيتوڻيڪ اهو ويجهو هو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”جيڪڏهن هنن کي جنگ سان منهن ڏيڻو پيو تہ شايد هو پنهنجو ارادو بدلائي مصر ڏانهن موٽي وڃن.“

¹⁸تنهنڪري اسان جي پيءُ ماڻهن کي ريگستاني رستي کان ڦيرائي ڳاڙهي سمنڊ ڏانهن هلايو. بني اسرائيل جنگ جي تياريءَ سان مصر مان نڪتا. ^b b v18 عبراني ۾: يم سوف، ”ڪانن جو سمنڊ.“

¹⁹موسيٰ يوسف جون هڏيون پاڻ سان کنيون، ڇاڪاڻ تہ يوسف بني اسرائيل جي پٽن کي قسم کارايو هو تہ ”اسان جو پيءُ ضرور اوهان جي سار لهندو، تڏهن اوهين منهنجون هڏيون هتان پاڻ سان گڏ کڻي وڃجو.“ ²⁰هو سڪات کان روانا ٿي بيابان جي ڪناري تي ايتام ۾ خيما کوڙي ويٺا. ²¹اسان جو پيءُ ڏينهن جو رستو ڏيکارڻ لاءِ بادل جي ٿنڀي ۾، ۽ رات جو روشني ڏيڻ لاءِ باھ جي ٿنڀي ۾ انهن جي اڳيان هلندو هو، تہ جيئن هو ڏينهن ۽ رات سفر ڪري سگهن. ²²ڏينهن جو بادل وارو ٿنڀو ۽ رات جو باھ وارو ٿنڀو ماڻهن جي اڳيان کان پنهنجي جاءِ ڇڏي ڪڏهن نہ هٽيا.