Otamiz Musoga soʻzlaydi
Har bir toʻngʻich Otamizga tegishli va oʻrinbosar evaziga qutqarib olinadi, chunki U Oʻz oʻgʻlini ozod qilish uchun Misrning toʻngʻichlarini olgan. Bayram hamda qoʻl va peshonadagi belgi bolaning savoliga javob boʻlsin deb berilgan. U ularni choʻl yoʻli bilan, bulut va olovda ularning oldida yurib boshlab boradi.
13 1Otamiz Musoga shunday dedi:
2“Har bir toʻngʻichni Menga baxshida eting. Isroil xalqi orasida bachadonni birinchi bor ochgan har bir zot — inson boʻlsin, hayvon boʻlsin — Menikidir.” a a v2 Otamiz har bir toʻngʻichni Oʻziniki deb daʼvo qiladi — bu daʼvo Isoda, yaʼni biz uchun Ota bergan Toʻngʻichda, toʻla namoyon boʻladi.
3Muso xalqqa dedi: “Misrdan, yaʼni qullik uyidan chiqqan bu kuningizni yodingizda tuting, chunki Otamiz qudratli qoʻli bilan sizni bu yerdan olib chiqdi. Xamirturushli non yemanglar. 4Bugun, Abib oyida, sizlar chiqib ketmoqdasiz. 5Otamiz sizni kanaanlar, xetlar, amorlar, xivlar va yevuslarning yurtiga — ota-bobolaringizga berishga vaʼda qilgan, sut va asal oqib turgan oʻsha yurtga — olib kirganda, shu oyda bu marosimni ado eting. 6Yetti kun davomida xamirturushsiz non yeysizlar, yettinchi kuni esa Otamiz sharafiga bayram boʻladi. 7Yetti kun davomida xamirturushsiz non yenglar. Oranglarda xamirturushli non koʻrinmasin, butun hududlaringizda xamirturush boʻlmasin. 8Oʻsha kuni oʻgʻlingizga shuni ayting: «Bu — men Misrdan chiqqanimda Otamiz men uchun qilgan ishlari tufaylidir.» 9Bu sizlar uchun qoʻlingizdagi belgi va peshonangizdagi eslatma boʻladi, toki Otamizning taʼlimoti tilingizda boʻlsin; chunki Otamiz qudratli qoʻli bilan sizni Misrdan olib chiqdi. 10Shunday qilib, bu qonun-qoidani har yili belgilangan vaqtida ado etib boring.
11Otamiz sizni kanaanlar yurtiga olib kirib, sizga va ota-bobolaringizga qasam ichganidek, uni sizga berganda, 12bachadonni birinchi ochgan har bir zotni Otamizga atab ajrating; mol-qoʻyingizning har bir toʻngʻich erkagi Otamizga tegishlidir. 13Har bir toʻngʻich eshakni bir qoʻzi evaziga qaytarib oling, agar qaytarib olmasangiz, uning boʻynini sindiring. Oʻgʻillaringiz orasidagi har bir toʻngʻichni esa fidya toʻlab qaytarib oling. 14Keyinchalik oʻgʻlingiz: «Bu nimani anglatadi?» deb soʻraganda, unga shunday deng: «Otamiz qudratli qoʻli bilan bizni Misrdan, yaʼni qullik uyidan olib chiqdi. 15Firʼavn oʻjarlik qilib, bizni qoʻyib yuborishdan bosh tortganda, Otamiz Misrdagi har bir toʻngʻichni, odamlarning toʻngʻichidan tortib hayvonlarning toʻngʻichigacha, oʻldirdi. Shuning uchun men bachadonni birinchi ochgan har bir erkak zotni Otamizga qurbonlik qilaman, har bir toʻngʻich oʻgʻlim uchun esa fidya toʻlayman.» 16Bu qoʻlingizdagi belgi va peshonangizdagi boylam boʻladi, chunki Otamiz qudratli qoʻli bilan bizni Misrdan olib chiqdi.”
Xavfsizroq yoʻl
17Firʼavn xalqni qoʻyib yuborganda, filistlar yurti orqali oʻtadigan yoʻl yaqin boʻlsa-da, Otamiz ularni oʻsha yoʻldan boshlamadi; chunki Otamiz shunday dedi: “Agar ular urushga duch kelsalar, fikridan qaytib, Misrga qaytib ketishlari mumkin.”
18Shuning uchun Otamiz xalqni Qizil dengiz tomon, sahro yoʻli orqali aylanma yoʻldan boshladi. Isroil xalqi Misrdan jangga shay holda chiqdi. b b v18 Ibroniycha: Yam Suf, “Qamishlar dengizi”.
19Muso Yusufning suyaklarini oldi, chunki Yusuf Isroil oʻgʻillariga qasam ichirib, shunday degan edi: “Otamiz, albatta, sizlardan xabar olgani keladi, shunda suyaklarimni bu yerdan oʻzlaringiz bilan birga olib ketinglar.” 20Ular Sukkotdan yoʻlga chiqib, sahro chekkasidagi Etamda qoʻnishdi. 21Otamiz ularga yoʻl koʻrsatish uchun kunduzi bulut ustuni ichida, yorugʻlik berish uchun kechasi olov ustuni ichida ularning oldida borardi, shunda ular kecha-yu kunduz yura olardilar. 22Kunduzgi bulut ustuni ham, kechasi olov ustuni ham xalq oldidan, oʻz oʻrnidan hech qachon jilmasdi.