Esda qoladigan tun
Har bir xonadon nuqsonsiz qoʻzi oladi, uning qoni bilan eshik kesakilarini belgilaydi va yoʻlga kiyinib, shoshilib yeydi. Otamiz qon bilan belgilangan uylarning yonidan oʻtib ketadi, qolganlarini esa uradi, Misr esa bir kechada Isroilni haydab chiqaradi. Bu tun abadiy bayramga aylanadi va har yili soʻragan bolalarga qayta hikoya qilinadi.
12 1Otamiz Misr yurtida Muso bilan Horunga dedi:
2“Bu oy sizlar uchun oylarning boshi, yilning birinchi oyi boʻlsin. 3Butun Isroil jamoasiga ayting: shu oyning oʻninchi kuni har bir kishi oilasiga bittadan qoʻzi, har bir xonadonga bittadan qoʻzi olsin. 4Agar xonadon bir qoʻzi uchun juda kichik boʻlsa, u va unga eng yaqin qoʻshnisi odamlar soniga qarab, har kim qanchalik yeyishiga koʻra hisoblab, bitta qoʻzi olsinlar. 5Qoʻzingiz benuqson, bir yoshli erkak boʻlsin; uni qoʻylardan yoki echkilardan olinglar. 6Uni shu oyning oʻn toʻrtinchi kunigacha saqlanglar; Isroil jamoasining butun yigʻini uni qosh qoraygan payt soʻysin. 7Ular qondan bir oz olib, uni yeydigan uylarining ikki yon kesakisiga va yuqori kesakisiga surtsinlar. 8Oʻsha kechasi ular goʻshtni olovda qovurilgan holda, xamirturushsiz non va achchiq koʻkatlar bilan yesinlar — buni yeyishlari shart. 9Uni xom yoki suvda qaynatib yemanglar, balki olovda qovurib — boshi, oyoqlari va ich-ichaklari bilan yenglar. 10Undan hech narsani tongga qoldirmanglar; tongga qolganini olovda kuydiringlar. 11Uni shunday yenglar: belingiz bogʻlangan, oyogʻingizda choriq, qoʻlingizda hassa, shoshilib yenglar. Bu Otamizning Fisihidir. 12Oʻsha kechasi Men Misr yurtidan oʻtib, Misr yurtidagi har bir toʻngʻichni — ham odam, ham hayvonni — qirib tashlayman va Misrning barcha xudolari ustidan hukm chiqaraman. Men sizning Otangizman. 13Qon sizlar turgan uylarda sizlar uchun bir belgi boʻladi. Men qonni koʻrganimda, sizlarni chetlab oʻtaman — Misr yurtini urganimda, hech qanday balo sizlarni halok qilmaydi. a a v13 Hukmni chetlab oʻtkazadigan eshikdagi qon bizning Fisih Qoʻzimiz Isoga ishora qiladi; Uning qoni Unga ishongan hammani panohida asraydi.
14“Bu kun sizlar uchun bir xotira kuni boʻlsin; uni Otangizga atalgan bayram sifatida nishonlanglar, bu barcha avlodlaringiz uchun abadiy qoida — uni nishonlanglar. 15Yetti kun xamirturushsiz non yenglar. Birinchi kuni uylaringizdan barcha xamirturushni chiqarib tashlanglar, chunki birinchi kundan yettinchi kungacha xamirturush qoʻshib tayyorlangan biror narsani yegan har bir kishi Isroildan uziladi. 16Birinchi kuni muqaddas yigʻin oʻtkazinglar, yettinchi kuni ham muqaddas yigʻin. Oʻsha kunlari hech qanday ish qilmanglar, faqat har kim yeydigan taomni tayyorlashdan boshqa — faqat shunigina qilsangiz boʻladi. 17Xamirturushsiz Non bayramini nishonlanglar, chunki aynan shu kuni Men sizning qoʻshinlaringizni Misr yurtidan olib chiqdim. Bu kunni avloddan avlodga abadiy qoida sifatida nishonlab yuringlar. 18Birinchi oyda, oʻn toʻrtinchi kunning oqshomidan yigirma birinchi kunning oqshomigacha xamirturushsiz non yenglar. 19Yetti kun davomida uylaringizda xamirturush topilmasin; xamirturush qoʻshilgan biror narsani yegan har bir kishi — xoh begona, xoh shu yurtning tub aholisi boʻlsin — Isroil jamoasidan uzilsin. 20Xamirturush qoʻshib tayyorlangan hech narsani yemanglar; yashaydigan har bir joyingizda xamirturushsiz non yenglar.”
21Muso Isroilning barcha oqsoqollarini chaqirib, ularga dedi: “Oilalaringiz uchun qoʻzilarni tanlab oling, soʻng Fisih qoʻzisini soʻying. 22Bir boʻgʻlam zufa olib, uni tovoqdagi qonga botiring va tovoqdagi qon bilan yuqori kesakka hamda ikkala yon kesakka surting. Sizlardan hech biringiz tonggacha oʻz uyining eshigidan chiqmasin. 23Chunki Otamiz Misrni urish uchun oʻtib boradi. Yuqori kesak va ikkala yon kesakdagi qonni koʻrgach, Otamiz eshik oldidan chetlab oʻtadi va halok qiluvchini sizlarni urish uchun uylaringizga kirishiga yoʻl qoʻymaydi. 24Bu amrni oʻzingiz va bolalaringiz uchun abadiy qoida sifatida saqlab yuringlar. 25Otamiz vaʼda qilganidek, sizlarga beradigan yurtga kirganingizda, bu marosimni bajaringlar. 26Bolalaringiz sizlarga: «Bu marosim sizlar uchun nimani anglatadi?» deb soʻrashganda, 27shunday deng: «Bu Otamizning Fisih qurbonligidir: U Misrda Isroil xalqining uylarini chetlab oʻtib, misrliklarni urdi, ammo bizning uylarimizni asradi».” Keyin xalq egilib sajda qildi.
28Isroil xalqi borib, Otamiz Muso bilan Horunga buyurganidek qildi; shunday qilishdi.
29Yarim kechada Otamiz Misrdagi har bir toʻngʻichni — taxtida oʻtirgan Firʼavnning toʻngʻichidan tortib zindondagi mahbusning toʻngʻichigacha — va har bir toʻngʻich hayvonni urdi. 30Oʻsha kechasi Firʼavn — oʻzi, aʼyonlari va butun Misr — oʻrnidan turdi, Misrda katta nola koʻtarildi, chunki har bir uyda bir oʻlik bor edi.
Firʼavn ularni qoʻyib yuboradi
31Oʻsha kechasi u Muso bilan Horunni chaqirtirib dedi: “Turinglar, xalqimni tark etinglar — sizlar ham, Isroil xalqi ham — boringlar, aytganingizdek Xudoga ibodat qilinglar. 32Aytganingizdek, qoʻy-echkilaringizni ham, mol-qoralaringizni ham olib, boringlar — meni ham duo qilinglar.”
33Misrliklar: “Hammamiz oʻlib ketyapmiz”, deb Isroil xalqini tezroq yurtni tark etishga undashdi. 34Xalq xamirni u koʻtarilmasidan oldin olib, tuvaklarini choponlariga oʻrab, yelkalariga koʻtarib ketdi. 35Isroil xalqi Muso aytganidek qildi: ular misrliklardan kumush, oltin va kiyim-kechak soʻrashdi. 36Otamiz xalqni misrliklar oldida iltifotga sazovor qildi, shuning uchun ular soʻraganlarini berishdi; shunday qilib, xalq misrliklarni talab oldi.
37Isroil xalqi Ramsesdan Sukkotga yoʻl oldi — ayollar va bolalardan tashqari, piyoda yuradigan taxminan 600 000 erkak bor edi. 38Ular bilan birga katta aralash olomon ham, qoʻy-echki, mol-qora va koʻplab chorva bilan koʻtarilib chiqdi. 39Ular Misrdan olib chiqqan xamirdan xamirturushsiz patir yopishdi, chunki u koʻtarilmagan edi — ular Misrdan haydab chiqarilgani uchun, oʻzlariga taom tayyorlash yoki kutib turishga vaqtlari boʻlmagan edi. 40Isroil xalqi Misrda yashagan vaqt 430 yil edi. 41430 yildan keyin, aynan oʻsha kuni, Otamizning barcha qoʻshinlari Misr yurtini tark etdi. 42Bu Otamiz ularni Misr yurtidan olib chiqish uchun poslab chiqqan kecha edi; aynan shu kechani butun Isroil xalqi avloddan avlodga Otamiz uchun poslab oʻtkazadi.
Fisih taomini kim yeyishi mumkin
43Otamiz Muso bilan Horunga dedi: “Fisihning qoidasi shu: hech bir begona uni yemasin, 44lekin pulga sotib olingan har bir qul, uni sunnat qilganingizdan keyin, undan yeyishi mumkin. 45Musofir yoki yollanma ishchi undan yemasin. 46Uni bir uyda yenglar; goʻshtdan hech narsani uydan tashqariga olib chiqmanglar va uning hech bir suyagini sindirmanglar. b b v46 Qoʻzining birorta suyagi sindirilmasligi kerak edi — bu aynan xochdagi Iso, haqiqiy Fisih Qoʻzisi haqida aytilgan narsadir. 47Isroilning butun jamoasi uni nishonlasin. 48Agar sizlar bilan yashayotgan begona Otamizga atab Fisihni nishonlamoqchi boʻlsa, uning barcha erkaklarini sunnat qilinglar; shundan keyin u yaqinlashib, uni nishonlashi mumkin — u shu yurtning tub aholisidek boʻladi. Lekin sunnatsiz hech bir kishi uni yemasin. 49Tub aholi uchun ham, oranglarda yashaydigan begona uchun ham bitta qonun boʻlsin.”
50Isroilning barcha oʻgʻillari Otamiz Muso bilan Horunga buyurganidek qildi; ular shunday qilishdi. 51Aynan oʻsha kuni Otamiz Isroil xalqini qoʻshinlari bilan Misr yurtidan olib chiqdi.