هِجرت 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل،

²”هر مشر زما دپاره وقف کړئ. د بنى اِسرائيلو په مينځ کښې، کۀ انسان وى کۀ حيوان، هر هغه چې اول د ګېډې نه راووځى، هغه زما دے.“ ^a a v2 زمونږ پلار هر مشر اولاد د خپل ځان بولى — دا حق په عيسىٰ کښې خپلې بشپړتيا ته رسيږى، هغه مشر چې پلار زمونږ دپاره ورکړو.

³موسىٰ خلقو ته ووئيل، ”دا هغه ورځ ياده ساتئ چې تاسو د مصر نه، د غلامۍ د کور نه راووتئ، ځکه چې زمونږ پلار په قوى لاس سره تاسو د دې ځائ نه راووستئ. خميره شوې ډوډۍ مۀ خورئ. ⁴نن، د اَبيب په مياشت کښې، تاسو روانيږئ. ⁵کله چې زمونږ پلار تاسو د کنعانيانو، حِتيانو، اموريانو، حويانو او يبوسيانو ملک ته راولى — هغه ملک چې هغۀ ستاسو د پلرونو سره وعده کړې وه چې تاسو ته به يې درکوى، چې شيدې او شات پکښې بهيږى — نو په دې مياشت کښې دا رسم ادا کوئ. ⁶اووۀ ورځې به تاسو بې‌خميره ډوډۍ خورئ، او په اوومه ورځ د زمونږ پلار دپاره اختر وى. ⁷په دې اووۀ ورځو کښې بې‌خميره ډوډۍ خورئ. ستاسو په مينځ کښې دې خميره شوې ډوډۍ ونۀ موندلے شى، او ستاسو په ټولو سرحدونو کښې دې خمير نۀ وى. ⁸په هغه ورځ خپل زوئ ته ووايه، ”دا د هغه څۀ په وجه دى چې زمونږ پلار زما دپاره وکړل کله چې زۀ د مصر نه راووتم.“ ⁹دا به ستا د لاس دپاره يوه نښه او ستا په تندى باندې يو يادګار وى، دې دپاره چې د زمونږ پلار شريعت ستا په خوله کښې وى؛ ځکه چې زمونږ پلار په قوى لاس سره تۀ د مصر نه راووستې. ¹⁰نو تاسو به دا قانون په خپل مقرره وخت باندې، کال په کال ساتئ.

¹¹کله چې زمونږ پلار تاسو د کنعانيانو ملک ته راولى او هغه تاسو ته درکړى، لکه څنګه چې هغۀ تاسو سره او ستاسو د پلرونو سره قسم کړے وو، ¹²نو د زمونږ پلار دپاره هر هغه چې اول د ګېډې نه راووځى بېل کړئ؛ ستاسو د څارويو هر نر مشر د زمونږ پلار دے. ¹³هر مشر خر د يوې وريۍ په بدل کښې خلاص کړئ، خو کۀ تاسو داسې ونۀ کړئ، نو د هغۀ غاړه ماته کړئ. او خپلو زامنو کښې هر مشر خلاص کړئ. ¹⁴کله چې ستا زوئ وروستو تا نه تپوس وکړى، ”د دې مطلب څۀ دے؟“ نو هغۀ ته ووايه، ”زمونږ پلار په قوى لاس سره مونږ د مصر نه، د غلامۍ د کور نه راووستو. ¹⁵کله چې فرعون په ضد سره مونږ ته د تلو اجازت ورنۀ کړو، نو زمونږ پلار د مصر ټول مشران ووژل، د انسانانو د مشرانو نه نيولې د حيواناتو تر مشرانو پورې. نو ځکه زۀ هر هغه نر چې اول د ګېډې نه راووځى د زمونږ پلار دپاره قربانوم، خو خپل هر مشر زوئ خلاصوم.“ ¹⁶دا به ستا په لاس باندې يوه نښه او ستا په تندى باندې يوه پټۍ وى، ځکه چې زمونږ پلار په قوى لاس سره مونږ د مصر نه راووستو.“

يوه خوندى لار

¹⁷کله چې فرعون خلقو ته د تلو اجازت ورکړو، نو زمونږ پلار هغوئ د فلستيانو د ملک نه تېرېدونکې لار نه بوتلل، اګر کۀ هغه نژدې وه؛ ځکه چې زمونږ پلار وفرمائيل، ”کۀ هغوئ د جنګ سره مخامخ شى، نو کېدے شى چې خپل خيال بدل کړى او بيا مصر ته راوګرځى.“

¹⁸نو زمونږ پلار خلق د سُرې سمندر په طرف د بيابان د لارې نه چاپېره بوتلل. بنى اِسرائيل د جنګ دپاره سمبال د مصر نه پورته لاړل. ^b b v18 په عبرانۍ کښې: يم سوف، ”د نيو سمندر.“

¹⁹موسىٰ د يوسف هډوکى واخستل، ځکه چې يوسف د اِسرائيل زامنو ته قسم ورکړے وو، ”زمونږ پلار به خامخا تاسو له راشى، او تاسو له پکار دى چې زما هډوکى د ځان سره د دې ځائ نه پورته يوسئ.“ ²⁰هغوئ د سُکوت نه روان شول او د بيابان په څنډه، په اِيتام کښې يې خېمې ولګولې. ²¹او زمونږ پلار د ورځې د هغوئ مخکښې د وريځو په ستن کښې روان وو چې لار ورته وښئى، او د شپې د اور په ستن کښې چې هغوئ ته رڼا ورکړى، دې دپاره چې هغوئ د ورځې او د شپې سفر کولے شى. ²²د ورځې د وريځو ستن او د شپې د اور ستن د خلقو د مخې نه خپل ځائ نه کله هم جدا نۀ شوه.