چاپ شوی
کتاب

د سمندر په غاړه راګېر

د سمندر او د فرعون د جنګي ګاډو ترمنځ ګیر، اسرائيل وايي چې غوره وه غلامان پاتې شوي وای. موسیٰ ورته وايي چې ودرېږئ او وګورئ چې زموږ پلار څنګه جنګېږي. سمندر د ټولې شپې د ختیځ باد په واسطه چوي، اسرائيل ترې تېرېږي، او بېرته راګرځېدونکې اوبه هغه لښکر اخلي چې پسې راغلی و.

څپرکی 14.

بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،

”بنى اِسرائيلو ته ووايه چې بيرته راوګرځى او د فيحيروت مخې ته، د مِجدول او سمندر په مينځ کښې، د بعل صفون مخې ته خېمې ولګوى، د سمندر غاړې ته د هغه مخامخ خېمې ولګوى. ځکه چې فرعون به د بنى اِسرائيلو په حقله ووائى چې، ’دوى په دې مُلک کښې بې لارې شوى دى، بيابان دوى بند کړى دى.‘ زۀ به د فرعون زړۀ سخت کړم، نو هغه به د دوى په تعاقب شى، او زۀ به د فرعون او د هغۀ د ټول لښکر په وسيله لوئى ومومم، او مِصر به پوهه شى چې زۀ پلار يم.“ نو هغوئ هم داسې وکړل. a a v4 کله چې کِتاب وائى چې زمونږ پلار د فرعون زړۀ سخت کړو، نو دا د هغۀ هغه عدالت بيانوى چې په يو داسې بادشاه باندې يې وکړو چې مخکښې يې خپل زړۀ د هغۀ په خلاف سخت کړے وو، پولوس په روميانو ۹ کښې د همدې راز سره کشمکش کوى.

کله چې د مِصر بادشاه ته خبر ورکړے شو چې خلق وتښتېدل، نو د فرعون او د هغۀ د درباريانو زړونه د دوى په خلاف واوختل او هغوئ ووئيل چې، ”دا مونږ څۀ وکړل چې اِسرائيل مو د خپلې غلامۍ نه پرېښودو چې لاړ شى؟“ نو هغۀ خپله رته تياره کړه او خپل خلق يې د ځان سره واخستل. هغۀ شپږ سوه غوره شوى رتهونه او د مِصر نور ټول رتهونه واخستل، او په ټولو باندې يې افسران مقرر کړل. زمونږ پلار د مِصر د بادشاه فرعون زړۀ سخت کړو، نو هغه د بنى اِسرائيلو په تعاقب شو چې په دلېرۍ سره روان وو. نو مِصريان، يعنې د فرعون ټول آسونه، رتهونه، آس سواران او لښکر، د دوى په تعاقب شول او چې د سمندر غاړې ته، د فيحيروت نزدې، د بعل صفون مخامخ يې خېمې لګولې وې، هلته ورسېدل.

کله چې فرعون نزدې شو، نو بنى اِسرائيلو سر پورته کړو او وې ليدل چې مِصريان د دوى شا ته ورنزدې کيږى. نو ډېر ووېرېدل او زمونږ پلار ته يې فرياد وکړو. هغوئ موسىٰ ته ووئيل چې، ”آيا په مِصر کښې هيڅ قبرونه نۀ وو چې تۀ مونږ بيابان ته راوستو چې دلته مړۀ شُو؟ تا دا راسره څۀ وکړل چې د مِصر نه دې راوويستلو؟ آيا مونږ تا ته په مِصر کښې نۀ وو وئيلى چې، ’مونږ پرېږده، پرېږدۀ چې د مِصريانو غلامى وکړُو‘؟ د دوى غلامى کول د بيابان کښې له مرګ نه ډېر ښۀ دى.“

موسىٰ خلقو ته ووئيل چې، ”مۀ يرېږئ. ثابت قدمه ودرېږئ او وګورئ چې زمونږ پلار به نن تاسو ته څنګه خلاصون درکوى، ځکه چې کوم مِصريان چې تاسو نن وينئ، هغوئ به بيا هيڅکله هم و نۀ وينئ. زمونږ پلار به ستاسو دپاره جنګ کوى، تاسو ته يواځې خاموشه پاتې کېدل په کار دى.“

بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”تۀ ولې ما ته فرياد کوې؟ بنى اِسرائيلو ته ووايه چې مخکښې روان شى. تۀ خپله امسا پورته کړه، خپل لاس د سمندر پر سر وغزوه او هغه څيرې کړه، چې بنى اِسرائيل د سمندر په مينځ کښې په وچه زمکه تېر شى. زۀ د مِصريانو زړونه سختوم، نو هغوئ به د دوى په پسې ننوځى، او زۀ به د فرعون، د هغۀ د ټول لښکر، د هغۀ د رتهونو او د هغۀ د آس سوارانو په وسيله لوئى ومومم. کله چې زۀ د فرعون، د هغۀ د رتهونو او د آس سوارانو په خلاف لوئى ومومم، نو مِصريان به پوهه شى چې زۀ پلار يم.“

د زمونږ پلار فرښته چې د بنى اِسرائيلو د لښکر مخکښې روانه وه، هغه د دوى شا ته لاړه، او د وريځې ستن د دوى مخې نه حرکت وکړو او د دوى شا ته ودرېده. هغه د مِصريانو د لښکر او د بنى اِسرائيلو د لښکر په مينځ کښې راغله — وريځه او تياره وه، خو هغې شپه روښانه کړه — نو ټوله شپه يو بل ته ور نزدې نۀ شول.

موسىٰ خپل لاس د سمندر پر سر وغزولو، نو زمونږ پلار د ختيځ د سختې هوا په وسيله ټوله شپه سمندر بيرته وشاړلو او هغه يې په وچه زمکه بدل کړو. نو اوبۀ څيرې شوې. نو بنى اِسرائيل د سمندر په مينځ کښې په وچه زمکه روان شول، او اوبۀ د دوى ښى او ګس اړخ ته د ديوال په شان ودرېدلې. مِصريانو د دوى تعاقب وکړو او د سمندر مينځ ته ننوتل — د فرعون ټول آسونه، د هغۀ رتهونه او د هغۀ آس سواران. د سحر دمخه، زمونږ پلار د اور او د وريځې د ستن نه د مِصريانو لښکر ته وکتل او د مِصريانو لښکر يې په ګډوډۍ کښې واچولو. هغۀ د دوى د رتهونو پايې داسې بند کړې چې په ګرانتيا سره روان وو. نو مِصريانو ووئيل چې، ”راځئ چې د اِسرائيل نه وتښتُو، ځکه چې خُدائ پاک د دوى دپاره د مِصر په خلاف جنګ کوى!“

بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”خپل لاس د سمندر پر سر وغزوه، چې اوبۀ د مِصريانو، د هغوئ د رتهونو او د هغوئ د آس سوارانو باندې بيرته راشى.“

موسىٰ خپل لاس د سمندر پر سر وغزولو، نو د سحر په وخت سمندر بيرته په خپل اصل حالت راغلو. مِصريان د هغۀ په لور وتښتېدل، خو زمونږ پلار مِصريان د سمندر په مينځ کښې وغورزول. اوبۀ بيرته راغلې او رتهونه، آس سواران او د فرعون هغه ټول لښکر يې پټ کړل چې د دوى په پسې سمندر ته ننوتلى وو. په دوى کښې يو هم ژوندے پاتې نۀ شو. خو بنى اِسرائيل د سمندر په مينځ کښې په وچه زمکه روان شول، او اوبۀ د دوى ښى او ګس اړخ ته د ديوال په شان ودرېدلې. په هغه ورځ زمونږ پلار اِسرائيل د مِصريانو د لاس نه خلاص کړل، او بنى اِسرائيلو مِصريان د سمندر په غاړه مړۀ وليدل. کله چې بنى اِسرائيلو هغه لوى قُدرت وليدو چې زمونږ پلار د مِصر په خلاف ښکاره کړو، نو هغوئ د پلار نه ووېرېدل او په هغۀ او د هغۀ په بنده موسىٰ يې ايمان راوړو.