ထွက်မြောက် 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်က မောရှေနှင့်အာရုန်တို့အား၊

²“ဤလသည် သင်တို့အဖို့ လများ၏အစ၊ တစ်နှစ်တာ၏ ပထမဆုံးသောလဖြစ်၏။ ³ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းအား ဤသို့ပြောလော့။ ဤလ၏ ဆယ်ရက်နေ့တွင် လူတိုင်းသည် မိမိအိမ်ထောင်စုအလိုက် သိုးသငယ်တစ်ကောင်စီ၊ အိမ်တစ်အိမ်လျှင် သိုးသငယ်တစ်ကောင်စီ ယူရကြမည်။ ⁴အကယ်၍ အိမ်ထောင်စုသည် သိုးသငယ်တစ်ကောင်စားရန် နည်းလွန်းလျှင်၊ သူနှင့် အနီးဆုံးအိမ်နီးချင်းသည် လူဦးရေအလိုက်၊ တစ်ဦးစီ စားနိုင်သမျှကို ရေတွက်၍ သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို ယူရမည်။ ⁵သင်တို့၏သိုးသငယ်သည် အပြစ်အနာကင်းသော၊ အသက်တစ်နှစ်ရှိသော အထီးဖြစ်ရမည်။ သိုးစု သို့မဟုတ် ဆိတ်စုထဲမှ ယူလော့။ ⁶ဤလ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တိုင်အောင် ထိုသိုးသငယ်ကို စောင့်ထားလော့။ ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းသည် ည‌နေချမ်း၌ ထိုသိုးသငယ်ကို သတ်ရကြမည်။ ⁷သူတို့သည် အသွေးအချို့ကိုယူ၍ ထိုအသားကိုစားရာ အိမ်များ၏ တံခါးတိုင်နှစ်ဘက်နှင့် အပေါ်ထုပ်တွင် သုတ်လိမ်းရကြမည်။ ⁸ထိုည၌ မီးဖြင့်ကင်ထားသောအသားကို၊ တဆေးမဲ့မုန့်နှင့် ခါးသောဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့်တကွ စားရကြမည်။ ဧကန်မုချ စားရကြမည်။ ⁹ထိုအသားကို အစိမ်းလည်း မစားနှင့်၊ ရေဖြင့်ပြုတ်၍လည်း မစားနှင့်။ ဦးခေါင်း၊ ခြေထောက်နှင့် အတွင်းသားအပါအဝင် မီးဖြင့်ကင်၍သာ စားလော့။ ¹⁰ထိုအသားကို နံနက်တိုင်အောင် မကြွင်းကျန်စေနှင့်။ နံနက်တိုင်အောင် ကြွင်းကျန်သမျှကို မီးရှို့ပစ်လော့။ ¹¹ဤသို့ စားရမည်မှာ၊ ခါးစည်းကိုစည်း၍၊ ခြေနင်းကိုစီးလျက်၊ တောင်ဝှေးကိုကိုင်လျက်၊ အလျင်အမြန် စားရမည်။ ဤသည်ကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပသခါဖြစ်၏။ ¹²ထိုည၌ ငါသည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဖြတ်သန်းသွား၍၊ လူရော တိရစ္ဆာန်ပါ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ သားဦးအပေါင်းကို ဒဏ်ခတ်မည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘုရားအပေါင်းကိုလည်း တရားစီရင်မည်။ ငါသည် သင်တို့၏ခမည်းတော် ဖြစ်၏။ ¹³ထိုအသွေးသည် သင်တို့ရှိသောအိမ်များပေါ်တွင် သင်တို့အဖို့ အမှတ်လက္ခဏာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအသွေးကို မြင်သောအခါ ငါသည် သင်တို့ကို ကျော်သွားမည်။ အဲဂုတ္တုပြည်ကို ငါဒဏ်ခတ်သောအခါ အဘယ်ကပ်ဘေးမျှ သင်တို့ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်မဟုတ်။ ^a a v13 တရားစီရင်ခြင်းကို လွှဲဖယ်ပေးသော တံခါးဝရှိ အသွေးသည်၊ ငါတို့၏ ပသခါသိုးသငယ်ဖြစ်တော်မူသော ယေရှုကို ညွှန်ပြ၏။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သူအပေါင်းကို ကိုယ်တော်၏အသွေးတော်သည် ကွယ်ကာစောင့်ရှောက်တော်မူ၏။

¹⁴“ဤနေ့ရက်သည် သင်တို့အဖို့ အောက်မေ့ဖွယ်နေ့ ဖြစ်၏။ သင်တို့၏ခမည်းတော်အား ပွဲတော်အဖြစ် ကျင်းပကြလော့။ သင်တို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်အပေါင်းအဖို့ ထာဝရပညတ် ဖြစ်၏။ ကျင်းပကြလော့။ ¹⁵ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး တဆေးမဲ့မုန့်ကို စားကြလော့။ ပထမနေ့တွင် သင်တို့၏အိမ်များမှ တဆေးရှိသမျှကို ဖယ်ရှားကြလော့။ အကြောင်းမူကား ပထမနေ့မှ သတ္တမနေ့တိုင် တဆေးပါသောအရာကို စားသူ မည်သူမဆို ဣသရေလအမျိုးမှ ပယ်ဖြတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ¹⁶ပထမနေ့တွင် သန့်ရှင်းသောစုဝေးခြင်းကို ကျင်းပကြလော့။ သတ္တမနေ့တွင်လည်း သန့်ရှင်းသောစုဝေးခြင်းကို ကျင်းပကြလော့။ ထိုနေ့များ၌ အဘယ်အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ကြနှင့်။ သို့ရာတွင် လူတိုင်း စားရန် ပြင်ဆင်ခြင်းကိုသာ ပြုနိုင်၏။ ¹⁷တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်ကို စောင့်ထိန်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဤနေ့ရက်၌ပင် သင်တို့၏ ဗိုလ်ခြေတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ငါ ထုတ်ဆောင်ခဲ့၏။ ဤနေ့ရက်ကို သားစဉ်မြေးဆက် ထာဝရပညတ်အဖြစ် စောင့်ထိန်းကြလော့။ ¹⁸ပထမလ၌ ဆယ့်လေးရက်နေ့ ည‌နေချမ်းမှစ၍ နှစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့ ည‌နေချမ်းတိုင်အောင် တဆေးမဲ့မုန့်ကို စားကြလော့။ ¹⁹ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး သင်တို့၏အိမ်များ၌ တဆေးကို မတွေ့စေရ။ တဆေးပါသောအရာကို စားသူ မည်သူမဆို၊ တိုင်းတစ်ပါးသားဖြစ်စေ၊ ပြည်တွင်းဇာတိသားဖြစ်စေ၊ ဣသရေလအသိုင်းအဝိုင်းမှ ပယ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည်။ ²⁰တဆေးဖြင့်လုပ်သောအရာကို အလျှင်းမစားကြနှင့်။ သင်တို့ နေထိုင်ရာအရပ်တိုင်း၌ တဆေးမဲ့မုန့်ကိုသာ စားကြလော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²¹မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသား အသက်ကြီးသူအပေါင်းကို ခေါ်၍ သူတို့အား၊ “သင်တို့၏ အိမ်ထောင်စုအလိုက် သိုးသငယ်များကို ရွေးယူကြလော့။ ထို့နောက် ပသခါသိုးသငယ်ကို သတ်ကြလော့။ ²²ဟုဿုပ်ပင်အစည်းကိုယူ၍ ခွက်ထဲရှိအသွေး၌ နှစ်ပြီးလျှင်၊ ခွက်ထဲရှိအသွေးဖြင့် အပေါ်ထုပ်နှင့် တံခါးတိုင်နှစ်ဘက်ကို သုတ်လိမ်းကြလော့။ သင်တို့တွင် မည်သူမျှ နံနက်တိုင်အောင် မိမိအိမ်တံခါးမှ မထွက်ရ။ ²³အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဒဏ်ခတ်ရန် ဖြတ်သန်းကြွတော်မူလိမ့်မည်။ အပေါ်ထုပ်နှင့် တံခါးတိုင်နှစ်ဘက်ပေါ်ရှိ အသွေးကို မြင်တော်မူသောအခါ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုတံခါးဝကို ကျော်တော်မူ၍၊ ဖျက်ဆီးသောသူအား သင်တို့အိမ်များထဲသို့ ဝင်၍ သင်တို့ကို ဒဏ်ခတ်ခွင့် ပေးတော်မူလိမ့်မည်မဟုတ်။ ²⁴ဤအမိန့်တော်ကို သင်တို့နှင့် သင်တို့၏သားသမီးတို့အဖို့ ထာဝရပညတ်အဖြစ် စောင့်ထိန်းကြလော့။ ²⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဂတိတော်ရှိသည့်အတိုင်း သင်တို့အား ပေးတော်မူမည့်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ ဤဝတ်ကို စောင့်ထိန်းကြလော့။ ²⁶သင်တို့၏သားသမီးများက ‘ဤဝတ်သည် သင်တို့အဖို့ အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း’ ဟု သင်တို့အား မေးသောအခါ၊ ²⁷‘ဤသည်ကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပသခါယဇ်ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ အဲဂုတ္တုလူတို့ကို ဒဏ်ခတ်တော်မူစဉ် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အိမ်များကို ကျော်တော်မူ၍ ငါတို့၏အိမ်များကို ချမ်းသာ‌ပေးတော်မူ၏’ ဟု ဖြေကြားကြလော့။” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် ဦးညွှတ်ချ၍ ကိုးကွယ်ကြ၏။

²⁸ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သွား၍၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့အား မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ပြုကြ၏။ ထိုသို့ ပြုကြ၏။

²⁹သန်းခေါင်ယံ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည်၊ ရာဇပလ္လင်ပေါ်ထိုင်သော ဖာရောမင်း၏သားဦးမှစ၍ ထောင်တွင်းရှိ အကျဉ်းသား၏သားဦးတိုင်အောင်၊ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ သားဦးအပေါင်းနှင့် တိရစ္ဆာန်သားဦးအပေါင်းကို ဒဏ်ခတ်တော်မူ၏။ ³⁰ထိုည၌ ဖာရောမင်းသည်လည်းကောင်း၊ သူ၏မှူးမတ်များနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်သားအပေါင်းသည်လည်းကောင်း ထကြ၏။ အိမ်တိုင်း၌ သေသူတစ်ဦးစီ ရှိသောကြောင့် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကြီးစွာသော ငိုကြွေးသံ ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဖာရောမင်းက လွှတ်ပေးခြင်း

³¹ထိုည၌ သူသည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့ကိုခေါ်၍၊ “ထကြလော့။ သင်တို့နှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါ၏လူတို့ထဲမှ ထွက်သွားကြလော့။ သင်တို့ ဆိုသည့်အတိုင်း သွား၍ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကြလော့။ ³²သင်တို့ဆိုသည့်အတိုင်း သင်တို့၏ သိုးဆိတ်အုပ်နှင့် နွားအုပ်တို့ကိုပါ ယူဆောင်သွားကြလော့။ ငါ့ကိုလည်း ကောင်းချီးပေးကြပါ။” ဟု ဆို၏။

³³အဲဂုတ္တုလူတို့က “ငါတို့အားလုံး သေကြပြီ” ဟု ဆိုလျက်၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ထိုပြည်မှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားစေရန် တိုက်တွန်းကြ၏။ ³⁴လူတို့သည် မိမိတို့၏ မုန့်စိမ်းကို မဖောင်းကြွမီ ယူဆောင်ကြ၍၊ မုန့်နယ်ခွက်များကို ဝတ်ရုံဖြင့် ထုပ်ပိုး၍ ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းကြ၏။ ³⁵ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် မောရှေ ဆိုသည့်အတိုင်း ပြုကြ၏။ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုလူတို့ထံမှ ငွေ၊ ရွှေနှင့် အဝတ်အထည်တို့ကို တောင်းကြ၏။ ³⁶ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဲဂုတ္တုလူတို့ရှေ့၌ ထိုသူတို့ မျက်နှာသာရစေတော်မူသဖြင့်၊ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် တောင်းသမျှကို ပေးကြ၏။ သို့ဖြင့် ထိုသူတို့သည် အဲဂုတ္တုလူတို့ကို လုယူသိမ်းဆည်းကြ၏။

³⁷ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ရာမသက်မြို့မှ သုကုတ်မြို့သို့ ထွက်ခွာကြ၏။ ခြေလျင်ယောက်ျားဦးရေ ခြောက်သိန်းခန့် ရှိ၍၊ မိန်းမနှင့် ကလေးများ ထပ်ဆောင်း ရှိကြ၏။ ³⁸လူအမျိုးမျိုးရောနှောသော လူအုပ်ကြီးသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါ တက်လာကြ၏။ သိုးဆိတ်အုပ်၊ နွားအုပ်နှင့် များပြားလှသော တိရစ္ဆာန်များလည်း ပါလာကြ၏။ ³⁹သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ယူဆောင်ခဲ့သော မုန့်စိမ်းကို တဆေးမဲ့ မုန့်ပြားများအဖြစ် ဖုတ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား မုန့်စိမ်း မဖောင်းကြွသေး၍၊ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံရသဖြင့်၊ စောင့်ဆိုင်းရန်သော်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့အတွက် စားစရာ ပြင်ဆင်ရန်သော်လည်းကောင်း အချိန်မရှိခဲ့ချေ။ ⁴⁰ဣသရေလအမျိုးသားတို့ အဲဂုတ္တုပြည်၌ နေထိုင်ခဲ့သော ကာလသည် အနှစ်လေးရာ့သုံးဆယ် ဖြစ်၏။ ⁴¹အနှစ်လေးရာ့သုံးဆယ် ကြာပြီးနောက်၊ ထိုနေ့ရက်၌ပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဗိုလ်ခြေအပေါင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာကြ၏။ ⁴²ဤညသည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ရန် ငါတို့၏ခမည်းတော် စောင့်ကြည့်တော်မူသောည ဖြစ်၏။ ဤညချင်းကိုပင် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းသည် သားစဉ်မြေးဆက် ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ စောင့်ကြ၏။

ပသခါပွဲကို မည်သူစားနိုင်သနည်း

⁴³ငါတို့၏ခမည်းတော်က မောရှေနှင့်အာရုန်တို့အား၊ “ပသခါ၏ ပညတ်ချက်ဟူမူကား၊ တိုင်းတစ်ပါးသား မည်သူမျှ ဤပွဲကို မစားရ။ ⁴⁴သို့ရာတွင် ငွေနှင့်ဝယ်ယူသော ကျွန်တိုင်းကိုမူ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာ ပြုပြီးမှ ထိုပွဲကို စားစေနိုင်၏။ ⁴⁵ယာယီ တည်းခိုသူနှင့် အခစား အလုပ်သမားမူကား ထိုပွဲကို မစားရ။ ⁴⁶အိမ်တစ်အိမ်တည်း၌ စားရမည်။ ထိုအသား အနည်းငယ်ကိုမျှ အိမ်ပြင်သို့ မထုတ်ဆောင်ရ။ ၎င်း၏ အရိုးတစ်ချောင်းကိုမျှ မချိုးရ။ ^b b v46 သိုးသငယ်၏ အရိုးတစ်ချောင်းကိုမျှ မချိုးရ — ဤအရာသည်ကား လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ စစ်မှန်သော ပသခါသိုးသငယ်ဖြစ်တော်မူသော ယေရှုကို ရည်ညွှန်း၍ ဆိုထားသောစကားပင် ဖြစ်၏။ ⁴⁷ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းသည် ဤပွဲကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ⁴⁸သင်တို့နှင့်အတူ နေထိုင်သော တိုင်းတစ်ပါးသားတစ်ဦးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ပသခါပွဲကို စောင့်ထိန်းလိုလျှင်၊ သူ၏ ယောက်ျားအပေါင်းကို အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာ ပြုလော့။ ထိုအခါ သူသည် ချဉ်းကပ်၍ ထိုပွဲကို စောင့်ထိန်းနိုင်၏။ သူသည် ပြည်တွင်းဇာတိသားကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ သို့ရာတွင် အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာ မခံရသူ မည်သူမျှ ထိုပွဲကို မစားရ။ ⁴⁹ပြည်တွင်းဇာတိသားအတွက်ရော၊ သင်တို့တွင် နေထိုင်သော တိုင်းတစ်ပါးသားအတွက်ပါ တရားတစ်ခုတည်းသာ ရှိရမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵⁰ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့အား မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ပြုကြ၏။ ထိုသို့ ပြုကြ၏။ ⁵¹ထိုနေ့ရက်၌ပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ၎င်းတို့၏ ဗိုလ်ခြေအလိုက် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။