Jabur 69 FHB Father's Heart Bible™

69 ¹Dhuh Rama, mugi Paduka ngluwari kawula, awit toya sampun minggah dumugi ing jangga kawula.

²Kawula kerem ing blethok ingkang lebet, ingkang boten wonten papan kangge ngadeg; kawula wonten ing toya ingkang lebet, lan bena nglimputi kawula. ³Kawula sampun kesel anggen kawula sesambat nyuwun tulung; tenggak kawula sampun garing. Mripat kawula sampun lesu anggen kawula ngajeng-ajeng Rama kawula. ⁴Tiyang ingkang sengit dhateng kawula tanpa sabab cacahipun ngungkuli rambut ing sirah kawula; kathah mengsah ingkang badhe numpes kawula kanthi doracaranipun. Punapa ingkang boten kawula colong, sapunika kawula kedah mangsulaken.

⁵Dhuh Rama, Paduka nguningani kabodhoan kawula; kalepatan kawula boten kasamaran saking ngarsa Paduka. ⁶Mugi sampun ngantos tiyang ingkang pangajeng-ajengipun dhumateng Paduka sami kawirangan margi saking kawula, Dhuh Rama, Gustining wadyabala swarga; mugi sampun ngantos tiyang ingkang madosi Paduka sami kanisthan margi saking kawula, Dhuh Ramaning Israel. ⁷Margi saking Paduka, kawula sampun nandhang panacad; kawirangan nutupi wadana kawula. ⁸Kawula dados tiyang ngamanca tumrap para sadherek kawula, tiyang jaban tumrap para putranipun ibu kawula.

⁹Awit greget tumrap padaleman Paduka sampun ngabraken kawula, saha panacadipun tiyang ingkang nacad Paduka sami dhawah dhateng kawula. ^a a v9 Nalika Gusti Yesus nyucekake Padaleman Suci, para sakabate padha kelingan marang tembung iki minangka kang katulis tumrap Panjenengane; Rasul Paulus mirsa larik kang kapindho iki kayektenan ana ing Sang Kristus, kang nanggung pangewan-ewane jagad marang Sang Rama. ¹⁰Nalika kawula nangis saha ngasoraken badan kawula kanthi siyam, punika malah dados panacad tumrap kawula. ¹¹Nalika kawula damel sandhangan kasusahan minangka pangangge kawula, kawula dados gegujengan tumrap tiyang-tiyang wau. ¹²Tiyang ingkang sami linggih wonten ing gapuraning kitha sami ngraosi kawula, saha kawula dados kidunging para tiyang ingkang mendem. ^b b v12 Gapuraning kutha iku papan pakumpulane umum ing Israel jaman kuna — panggonane para pinituwa lelenggahan, prakara-prakara diadili, lan pawarta kutha sumebar, kaya dene alun-alun ngarep pengadilan.

¹³Nanging kawula, pandonga kawula katur dhumateng Paduka, Dhuh Rama, ing wekdal ingkang keparengan; margi saking agenging sih-kadarman Paduka, mugi kawula Paduka wangsuli, srana kayektening karahayon peparing Paduka. ¹⁴Mugi kawula Paduka luwari saking blethok; sampun ngantos kawula kerem. Mugi kawula Paduka uwalaken saking tiyang ingkang sengit dhateng kawula saha saking toya ingkang lebet. ¹⁵Mugi sampun ngantos bena nglimputi kawula, utawi telenging toya nguntal kawula, utawi juglangan ngatupaken cangkemipun ing sanginggil kawula.

¹⁶Mugi kawula Paduka wangsuli, Dhuh Rama, awit sih-kadarman Paduka punika sae; margi saking agenging welas-asih Paduka, mugi Paduka tumoleh dhateng kawula. ¹⁷Mugi sampun ngantos Paduka nyamuni pasuryan Paduka saking abdi Paduka, awit kawula nandhang karibedan; mugi enggal kawula Paduka wangsuli. ¹⁸Mugi Paduka nyelaki kawula saha nebus kawula; mugi kawula Paduka tebus margi saking para mengsah kawula.

¹⁹Paduka nguningani panacad, kawirangan, saha kanisthan kawula; sakathahing mengsah kawula wonten ing ngarsa Paduka. ²⁰Panacad sampun ngremuk manah kawula, saha kawula nglokro. Kawula ngupadosi tiyang ingkang melasi, nanging boten wonten, saha tiyang ingkang nglipur, nanging boten wonten ingkang kawula panggih. ²¹Tiyang-tiyang punika nyukani racun minangka tedha kawula, saha nalika kawula ngelak, kawula dipunsukani cokak minangka ombenan. ^c c v21 Ana ing kayu salib, Gusti Yesus dicaosi anggur kang kacampuran rempelu, lan anggur kecut ing spons — kasangsaran kang dikidungake Prabu Dawud, kang katindakake dening Sang Putra pirang-pirang abad sawise iku.

²²Mugi meja ingkang sumaji ing ngajengipun dados kala, saha bujananipun dados jiret. ^d d v22 Rasul Paulus nyebutake tembung-tembung iki tumrap wong-wong kang kesandhung marang Sang Mesih — nanging sedyane yaiku welas asih tumrap wong-wong mau, dudu karusakane, kanthi kepengin supaya kabeh digawa mulih. ²³Mugi mripatipun dados peteng satemah boten saged ningali, saha mugi Paduka damel gigiripun tansah mbungkuk salami-laminipun. ²⁴Mugi Paduka ngesokaken duka Paduka dhateng tiyang-tiyang wau, saha mugi mulad-mulading bebendu Paduka nyandhak tiyang-tiyang punika. ²⁵Mugi pakemahanipun dados samun; sampun ngantos wonten tiyang ingkang manggen ing tendanipun. ^e e v25 Rasul Petrus mirsa ayat iki kayektenan ana ing Yudas, kang papane ing antarane para rasul ditinggal suwung lan diwenehake marang wong liya. ²⁶Awit tiyang-tiyang punika sami nguya-uya tiyang ingkang sampun Paduka gebag, saha sami ngraosi sakiting tiyang ingkang sampun Paduka tatoni. ²⁷Mugi Paduka ndhawahaken kalepatan tumpuk-tumpuk dhateng tiyang-tiyang wau; sampun ngantos sami lumebet ing kabeneran Paduka. ²⁸Mugi tiyang-tiyang punika kabusek saking kitab kagesangan, saha sampun ngantos kaetang ing golonganing tiyang mursid.

²⁹Nanging kawula nandhang sangsara saha sakit; Dhuh Rama, mugi karahayon peparing Paduka ngangkat kawula dhateng panggenan ingkang inggil tur santosa.

³⁰Kawula badhe memuji asmanipun Rama kita kanthi kidung; kawula badhe ngagungaken Panjenenganipun kanthi caos sokur. ³¹Punika langkung damel renaning panggalihipun Rama kita katimbang lembu, langkung katimbang sapi lanang ingkang asungu lan atracak. ³²Tiyang andhap-asor sami ningali punika saha bingah; he sadaya ingkang madosi Rama kita, mugi manah panjenengan sami gesang malih. ³³Awit Rama kita miyarsakaken tiyang ingkang kasrakat, saha boten nyepelekaken umat kagunganipun piyambak ingkang sami kinunjara.

³⁴Mugi langit lan bumi sami memuji Panjenenganipun, samodra saha samubarang ingkang gumremet ing salebetipun. ³⁵Awit Rama kita badhe milujengaken Sion saha mbangun malih kitha-kithaning Yehuda; umatipun badhe manggen wonten ing ngriku saha nguwaosi. ³⁶Turunipun para abdinipun badhe tampi waris punika, saha tiyang ingkang tresna dhateng asmanipun badhe manggen ing ngriku.