Jabur 68 FHB Father's Heart Bible™

68 ¹Muga Rama kita jumeneng; muga para satrune padha buyar, lan muga wong-wong kang sengit marang Panjenengane padha keplayu saka ngarsane. ²Kaya kukus katundhung ing angin, mangkono uga muga padha katundhunga; kaya malam ajer ing sangarepe geni, mangkono uga muga wong duraka padha sirna ing ngarsane Rama kita. ³Nanging muga wong kang bener padha bungah; muga padha suka-suka ing ngarsane Rama kita; muga padha surak-surak kanthi kabungahan. ⁴Padha ngidunga marang Rama kita, padha memujia asmane; padha ngunjukna kidung marang Panjenengane kang nitih ngliwati ara-ara samun—asmane yaiku Rama kita—lan padha surak-suraka ing ngarsane. ⁵Rama tumrap bocah lola lan pangayom para randha, yaiku Rama kita ing padalemane kang suci. ⁶Rama kita mapanake wong ijen ana ing omah; Panjenengane nuntun metu para tawanan tumuju marang karaharjan, nanging para wong kang mbalela padha manggon ing tanah cengkar. ⁷Dhuh Rama kita, nalika Paduka miyos ndhisiki umat Paduka, nalika Paduka tindak nglangkungi pasamunan, ⁸bumi gonjang-ganjing, langit ngesokake udan ing ngarsane Rama kita, Panjenengane Kang saka Sinai, ing ngarsane Ramaning Israel. ⁹Dhuh Rama kita, Paduka ngesokaken jawah ingkang nglubering; Paduka mulihaken pusaka Paduka nalika sampun rusak. ¹⁰Pepanthan Paduka manggen wonten ing ngriku; wonten ing kasaenan Paduka, Dhuh Rama kita, Paduka nyekapi para wong ingkang kekirangan. ¹¹Rama kita Kang Mahakwasa paring pangandika; gedhe banget cacahe para wanita kang padha ngabarake pawarta becik: ¹²Para raja saballane padha keplayu, padha keplayu, dene wong wadon kang kari ing omah ngedum-edum rayahan. ¹³Sanadyan kowe padha glethakan ing antarane kandhang wedhus— swiwine manuk dara kang kinemulan ing salaka, wulune gumebyar mencorong kaya emas. ^a a v13 Manuk dara kang gumebyar iku bisa uga nggambarake kamulyane umate Gusti Allah sanadyan lagi ngaso, utawa jarahan kang akeh kang digawa mulih saka kemenangan. ¹⁴Nalika Kang Mahakwasa mbuyarake para raja ana ing kono, salju tumiba ing Zalmon. ¹⁵Dhuh gunung kang agung, gununge Basan; dhuh gunung kang akeh pucuke, gununge Basan! ¹⁶Yagene kowe padha mandeng kanthi meri, dhuh gunung-gunung kang akeh pucuke, marang gunung kang dikarsakake dening Rama kita minangka padalemane? Pancen, Rama kita bakal dedalem ana ing kono ing salawas-lawase. ¹⁷Kreta perange Rama kita cacahe puluhan ewu, ewon tanpa wilangan; Rama kita Kang Mahakwasa ana ing tengahe; Sinai ana ing papan pasucen. ¹⁸Paduka sampun minggah dhateng ngaluhur, nuntun tawanan kathah wonten ing wingking Paduka; Paduka nampi pisungsung saking para manungsa, malah saking antawisipun tiyang ingkang mbalela, supados Rama kita dedalem wonten ing ngriku. ^b b v18 Rasul Paulus ngutip ayat iki tumrap Gusti Yesus—nalika Panjenengane sumengka ing ngaluhur, Panjenengane nuntun para tawanan dadi merdika lan maringi peparing marang umate (Efesus 4:8). Kamenangan kang dikidungake dening masmur iki tumrap Rama kita iku kagayuh lan diedum liwat Sang Putra. ¹⁹Pinujia Rama kita Kang Mahakwasa, saben dina; Panjenengane kang mikul kita— yaiku Ramaning karahayon kita.

²⁰Rama kita iku tumrap kita dadi Panjenengane Kang nylametake; lan Rama kita Kang Mahakwasa kagungan dalan-dalan kanggo oncat saka pati. ²¹Nanging Rama kita bakal ngremuk sirahe para satrune, embun-embunan kang kebak rambut saka wong kang terus lumaku ing dalan kaluputane.

²²Rama kita Kang Mahakwasa ngandika: “Aku bakal nggawa bali wong-wong mau saka Basan; Aku bakal nggawa bali wong-wong mau saka telenging segara, ²³supaya kowe padha ngumbah sikilmu ing getihe wong-wong mau, supaya ilate asu-asumu padha oleh pandumane saka para mungsuh.”

²⁴Wong-wong sami ningali arak-arakan Paduka, Dhuh Rama kita, inggih arak-arakanipun Rama kawula, Ratu kawula, lumebet dhateng papan pasucen. ²⁵Para juru kidung ana ing ngarep, para pangrawit ana ing buri, ing antarane ana para prawan kang padha nabuh rebana: ²⁶Padha ngluhurna Rama kita ing pasamuwan kang gedhe; padha memujia Rama kita, kowe kang padha metu saka tuke Israel! ²⁷Ana Benyamin, kang ragil, kang nuntun wong-wong mau, para panggedhening Yehuda ing grombolane, para panggedhening Zebulon, para panggedhening Naftali. ²⁸Ramamu wis netepake kakuwatanmu; Dhuh Rama kita, mugi Paduka ngatingalaken pangwaos Paduka, kados anggen Paduka sampun tumindak kangge kita ing wekdal rumiyin. ²⁹Marga saking padaleman Paduka ing Yerusalem, para raja badhe sami ngaturaken pisungsung dhateng Paduka. ³⁰Mugi Paduka nyeneni kewan galak ing glagah, pepanthan banteng dalah pedhet-pedhete para bangsa. Mugi Paduka ngidak-idak tiyang ingkang srakah dhateng salaka; mugi Paduka mbuyaraken para bangsa ingkang remen perang. ^c c v30 Kewan galak ing glagah iku bisa uga baya utawa kuda nil—sawijining pralambang kuna kanggo nagara Mesir kang ndhelik ing glagahe Kali Nil. ³¹Para utusan bakal padha teka saka Mesir; Kus bakal gegancangan ngegarake tangane marang Rama kita. ³²He para kraton ing bumi, padha ngidunga marang Rama kita; padha memujia marang Rama kita Kang Mahakwasa, ³³marang Panjenengane kang nitih ing langit, langit kang kuna—rungokna, Panjenengane ngumandhangake swantene, swantene kang prakosa. ³⁴Padha ngaturna pangwasa marang Rama kita, kang kaluhurane nglimputi Israel lan kang kakiyatane ana ing awang-awang. ³⁵Nggegirisi Rama kita saka papan pasucene; Ramaning Israel—Panjenengane iku kang maringi pangwasa lan kakuwatan marang umate. Pinujia Rama kita!