Jabur 68 FHB Father's Heart Bible™

68 ¹Mugi Rama urang jengkar; mugi musuh-musuh-Na pabalencar, sarta mugi jalma-jalma nu ngewa ka Mantenna lalumpatan ti payuneun Mantenna. ²Sakumaha haseup kabur katiup, kitu keneh maranehna mugi disingkirkeun; sakumaha lilin ngaleleh ku seuneu, kitu keneh mugi binasa jalma-jalma jahat di payuneun Rama urang. ³Sabalikna mugi jalma-jalma bener pada bungah; mugi maranehna suka bungah di payuneun Rama urang; mugi maranehna gumbira ku kabungahan. ⁴Kidungkeun ka Rama urang, lagukeun pupujian ka jenengan-Na; angkatkeun lagu ka Mantenna nu nitih ngalangkungan gurun keusik—jenengan-Na teh Rama urang—sarta masing gumbira di payuneun Mantenna. ⁵Hiji rama pikeun barudak yatim sarta panangtayungan randa-randa, nya eta Rama urang di padumukan-Na nu suci. ⁶Rama urang maparin imah ka jalma nu nyorangan; Mantenna nungtun jalma-jalma tawanan kana kamakmuran, tapi jalma-jalma nu baha caricing di tanah nu gararing. ⁷Nun Ama, waktos Ama angkat ti payuneun umat Ama, waktos Ama lumampah ngalangkungan tanah suwung, ⁸bumi oyag, langit ngecurkeun hujan di payuneun Rama urang, nu jumeneng di Sinai, di payuneun Rama Israil. ⁹Nun Ama, Ama ngecurkeun hujan anu mucekil; Ama mulangkeun deui pusaka Ama nalika parantos gersang. ¹⁰Umat Ama maratuh di dinya; ku karana kasaean Ama, nun Ama, Ama nyadiakeun pikeun jalma-jalma nu mariskin. ¹¹Rama Nu Maha Agung masihan pangandika; ageung jumlahna rombongan wanita nu ngawartakeun warta hade: ¹²Raja-raja jeung balad-baladna lalumpatan, maranehna kalabur, ari wanita nu tetep di imah ngabagi-bagi barang rampasan. ¹³Sanajan maraneh ngedeng di antara kandang-kandang domba— jangjang japati nu kakeput ku perak, buluna gumebyar ku emas. ^a a v13 Japati nu gumebyar bisa jadi ngagambarkeun kamulyaan umat Allah sanajan keur reureuh, atawa barang rampasan anu beunghar nu dibawa balik tina kaunggulan. ¹⁴Waktu Nu Maha Kawasa ngaburkeun raja-raja di dinya, salju murag di Salmon. ¹⁵Eh gunung nu agung, gunung Basan; eh gunung nu loba pucukna, gunung Basan! ¹⁶Naha maraneh neuteup kalawan sirik, eh gunung-gunung nu loba pucukna, ka gunung nu dipikahoyong ku Rama urang pikeun padumukan-Na? Enya, Rama urang bakal matuh di dinya salalanggengna. ¹⁷Kareta-kareta perang Rama urang aya puluhan rebu, rebuan katambah rebuan; Rama Nu Maha Agung aya di antarana; Sinai aya di tempat suci. ¹⁸Ama parantos mumbul ka luhur, nungtun sapasukan tawanan di pengker Ama; Ama nampi pamasihan ti jalma-jalma, malah ti jalma-jalma nu baha, supaya Rama urang matuh di dinya. ^b b v18 Paulus ngutip ieu ayat ngeunaan Yesus—nalika Anjeunna unggah, Anjeunna nungtun para tawanan jadi bebas sarta maparin pamasihan ka umat-Na (Epesus 4:8). Kaunggulan nu dikidungkeun ku jabur ieu ngeunaan Rama urang teh dimeunangkeun sarta dibagikeun ngaliwatan Putra. ¹⁹Mugi Rama Nu Maha Agung dimulyakeun, unggal poe; Mantenna ngagendong urang— Rama kasalametan urang.

²⁰Rama urang pikeun urang teh Nu nyalametkeun; sarta Rama Nu Maha Agung anu kagungan jalan-jalan pikeun leupas tina maot. ²¹Tapi Rama urang bakal ngaremukkeun sirah musuh-musuh-Na, embun-embunan nu buukan ti jalma nu terus leumpang dina jalan dosana.

²²Saur Rama Nu Maha Agung, “Maranehna ku Kami rek dipulangkeun ti Basan; maranehna rek dipulangkeun ku Kami ti jero laut, ²³supaya suku maraneh baseuh ku getihna, jeung supaya letah anjing-anjing maraneh milu ngarasaan bagianana tina musuh.”

²⁴Maranehna nyaksian arak-arakan Ama, nun Ama, arak-arakan Rama abdi, Raja abdi, asup ka tempat suci. ²⁵Juru kawih di hareup, para nayaga di pandeuri, di antarana mojang-mojang nu nabeuh rebana: ²⁶Puji Rama urang di jamaah nu ageung; puji Rama urang, eh maraneh nu asal tina sumber Israil! ²⁷Tah Binyamin, nu bungsu, mingpin maranehna, para pangeran Yuda dina rombonganana, para pangeran Sebulon, para pangeran Naptali. ²⁸Rama maraneh geus netepkeun kakuatan maraneh; tembongkeun kakawasaan Ama, nun Ama, sakumaha Ama parantos midamel pikeun kami bareto. ²⁹Ku karana Bait Ama di Yerusalem, raja-raja bakal nyanggakeun pamasihan ka Ama. ³⁰Seukseukan sato galak nu nyumput di jukut rawa, gorombolan banteng jeung anak-anak sapi ti bangsa-bangsa. Idek handapeun suku jalma-jalma nu hawek kana perak; paburencaykeun bangsa-bangsa nu resep ka perang. ^c c v30 Sato galak di jukut rawa teh meureun buhaya atawa kuda cai—lambang kuno pikeun Mesir nu nyumput di jukut rawa Walungan Nil. ³¹Utusan-utusan bakal daratang ti Mesir; Kus bakal rurusuhan ngulungkeun leungeunna ka Rama urang. ³²Karajaan-karajaan di bumi, kidungkeun ka Rama urang; lagukeun pupujian ka Rama Nu Maha Agung, ³³ka Mantenna nu nitih di langit, langit purba—darengekeun, Mantenna ngaluarkeun soanten-Na, soanten-Na nu gagah. ³⁴Akukeun kakawasaan ka Rama urang, nu kaagungan-Na ngauban Israil sarta kakiatan-Na aya di langit. ³⁵Pikagimireun Rama urang ti tempat suci-Na; Rama Israil—Mantenna anu maparin kakawasaan sarta kakiatan ka umat-Na. Mugi Rama urang dimulyakeun!