مزامیر 68

68 ¹پدر ما برخیزد؛ دشمنانش پراکنده شوند، و آنان که از او نفرت دارند، از پیش رویش بگریزند. ²چنان‌که دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز؛ چنان‌که موم پیش آتش آب می‌شود، بگذار شریران در حضور پدر ما هلاک شوند. ³اما پارسایان شادمان باشند؛ در حضور پدر ما وجد کنند؛ از شادی به وجد آیند. ⁴برای پدر ما بسرایید، نام او را با سرود بستایید؛ سرودی برافرازید برای او که بر بیابان‌ها سوار است—نام او پدر ما است—و در حضورش وجد کنید. ⁵پدرِ یتیمان و مدافع بیوه‌زنان، پدر ما است در مسکن مقدسش. ⁶پدر ما تنهایان را در خانه‌ای جای می‌دهد؛ اسیران را به‌سوی کامیابی بیرون می‌آورد، اما سرکشان در سرزمینی خشک ساکن می‌شوند. ⁷ای پدر ما، آن‌گاه که پیشاپیش قوم خود بیرون رفتی، آن‌گاه که در بیابان گام برداشتی، ⁸زمین لرزید، آسمان‌ها باران فرو ریختند در حضور پدر ما، آن یگانهٔ سینا، در حضور پدرِ اسرائیل. ⁹ای پدر ما، باران فراوان فرو باریدی؛ میراث خود را چون فرسوده شده بود، تازه ساختی. ¹⁰گلهٔ تو در آن مسکن گزید؛ در نیکویی خود، ای پدر ما، برای نیازمندان تدارک دیدی. ¹¹پدرِ حاکمِ مطلق کلام را می‌دهد؛ بزرگ است گروه زنانی که بشارت را اعلام می‌کنند: ¹²پادشاهانِ لشکرها می‌گریزند، می‌گریزند، و آن زن که در خانه می‌مانَد، غنیمت را تقسیم می‌کند. ¹³هرچند در میان آغل‌های گوسفندان دراز بکشید— بال‌های کبوتری پوشیده از نقره، پرهایش با طلا درخشان. ^a a v13 کبوتر درخشان شاید تصویری از جلال قوم خدا حتی در آرامش باشد، یا غنیمت پرباری که پس از پیروزی به خانه آورده می‌شود. ¹⁴آن‌گاه که قادرِ مطلق پادشاهان را در آنجا پراکنده ساخت، بر صلمون برف بارید. ¹⁵ای کوه باشکوه، کوه باشان؛ ای کوه پرقله، کوه باشان! ¹⁶ای کوه‌های پرقله، چرا با حسد می‌نگرید به کوهی که پدر ما آن را برای مسکن خود برگزیده است؟ آری، پدر ما تا به ابد در آنجا ساکن خواهد بود. ¹⁷ارابه‌های پدر ما ده‌ها هزار است، هزاران هزار؛ پدرِ حاکمِ مطلق در میان آنهاست؛ سینا در قُدس است. ¹⁸تو به فراز بالا رفتی، و گروهی از اسیران را از پی خود به اسارت بردی؛ از آدمیان هدایا گرفتی، حتی از میان سرکشان، تا پدر ما در آنجا ساکن شود. ^b b v18 پولس این آیه را دربارهٔ عیسی نقل می‌کند—هنگامی که او به فراز بالا رفت، اسیران را آزاد کرد و به قوم خود هدایا بخشید (افسسیان ۴:۸). پیروزی‌ای که این مزمور دربارهٔ پدر ما می‌سراید، از طریق پسر به دست آمده و به همگان بخشیده می‌شود. ¹⁹متبارک باد پدرِ حاکمِ مطلق، روز به روز؛ او ما را برمی‌دارد— پدرِ نجات ما.

²⁰پدر ما برای ما آن است که نجات می‌بخشد؛ و راه‌های رهایی از مرگ از آنِ پدرِ حاکمِ مطلق است. ²¹اما پدر ما سرهای دشمنانش را خواهد شکست، فرقِ مویینِ آن‌کس را که در راه‌های گناه‌آلود خود پیش می‌رود.

²²پدرِ حاکمِ مطلق فرمود: «ایشان را از باشان باز خواهم آورد؛ از ژرفای دریا باز خواهم آورد، ²³تا پاهای خود را در خون ایشان بشویی، تا زبان سگانت از دشمن سهم خود را بیابد.»

²⁴ای پدر ما، حرکت‌های باشکوه تو را می‌بینند، حرکت‌های باشکوه پدرِ من، پادشاهِ من، به‌سوی قُدس. ²⁵سرایندگان پیشاپیش، نوازندگان از پی، و در میانشان دوشیزگانی که دف می‌نوازند: ²⁶پدر ما را در جماعت بزرگ متبارک خوانید؛ پدر ما را متبارک خوانید، ای شما که از چشمهٔ اسرائیل برآمده‌اید! ²⁷آنجاست بنیامین، کوچک‌ترین، که پیشاپیش ایشان می‌رود، و سروران یهودا در گروه خویش، سروران زبولون، سروران نفتالی. ²⁸پدرِ تو نیروی تو را مقرر فرموده است؛ توانایی خود را نشان ده، ای پدر ما، چنان‌که پیش از این برای ما عمل کرده‌ای. ²⁹به‌خاطر معبد تو در اورشلیم، پادشاهان برایت هدایا خواهند آورد. ³⁰آن جانورِ نیزار را توبیخ فرما، آن گلهٔ گاوان نر را با گوساله‌های قوم‌ها. آنان را که تشنهٔ نقره‌اند، زیر پا لگدمال کن؛ قوم‌هایی را که از جنگ لذت می‌برند، پراکنده ساز. ^c c v30 جانورِ نیزار احتمالاً تمساح یا اسب آبی است—نمادی باستانی برای مصر که در نیزارهای رود نیل کمین کرده است. ³¹فرستادگان از مصر خواهند آمد؛ کوش به‌شتاب دست‌های خود را به‌سوی پدر ما دراز خواهد کرد. ³²ای ممالک زمین، برای پدر ما بسرایید؛ پدرِ حاکمِ مطلق را با سرود بستایید، ³³برای او که بر آسمان‌ها سوار است، آسمان‌های کهن—بشنوید، او آواز خود را می‌فرستد، آواز پرتوان خود را. ³⁴قدرت را به پدر ما نسبت دهید، که جلالش بر اسرائیل است و توانش در افلاک. ³⁵مهیب است پدر ما از قُدس خویش؛ پدرِ اسرائیل—اوست که به قوم خود قدرت و توانایی می‌بخشد. متبارک باد پدر ما!