مزامیر 67

67 ¹پدر ما بر ما فیض آورد و ما را برکت دهد، و روی خود را بر ما تابان سازد، ^a a v1 سِلاه: نشانه‌ای برای درنگِ موسیقایی یا عبادی؛ معنای دقیق آن نامعلوم است. ²تا راه‌های تو بر زمین شناخته شود، و نجات تو در میان همهٔ امت‌ها. ³ای پدر ما، قوم‌ها تو را بستایند؛ همهٔ قوم‌ها تو را بستایند. ⁴امت‌ها شادمان شوند و از شادی بسرایند، زیرا تو قوم‌ها را به انصاف داوری می‌کنی و امت‌ها را بر زمین هدایت می‌نمایی.

⁵ای پدر ما، قوم‌ها تو را بستایند؛ همهٔ قوم‌ها تو را بستایند. ⁶زمین محصول خود را داده است؛ پدر ما، پدرِ خودِ ما، ما را برکت می‌دهد. ⁷پدر ما ما را برکت دهد، و تمامی کرانه‌های زمین از او بترسند.