مزامیر 67

67 ¹ پدر ما بر ما فیض عطا فرماید و ما را برکت دهد، و روی خود را بر ما تابان سازد. سِلاه ^a a v1 سِلاه: نشانه‌ای برای مکثِ موسیقایی یا عبادی؛ معنای دقیق آن نامعلوم است. ² تا راه‌های تو بر زمین شناخته شود، و نجاتِ تو در میان همهٔ قوم‌ها. ³ ای پدر ما، قوم‌ها تو را بستایند؛ همهٔ قوم‌ها تو را بستایند. ⁴ امّت‌ها شادمان شوند و از خوشی بسرایند، زیرا تو قوم‌ها را به انصاف داوری می‌کنی و امّت‌ها را بر زمین هدایت می‌نمایی. سِلاه

⁵ ای پدر ما، قوم‌ها تو را بستایند؛ همهٔ قوم‌ها تو را بستایند. ⁶ زمین محصول خود را داده است؛ پدر ما، پدرِ خودِ ما، ما را برکت می‌دهد. ⁷ پدر ما ما را برکت دهد، و همهٔ کرانه‌های زمین از او بترسند.