زبور 69 FHB Father's Heart Bible™

69 ¹پلاره، ما خلاص کړه، ځکه چې اوبۀ زما تر غاړې رارسېدلې دى.

²زۀ په ژوره خټه کښې ډوبېږم، چرته چې د پښې ځائ نشته؛ زۀ په ژورو اوبو کښې يم، او سېلاب راباندې تېرېږى. ³زۀ د فرياد کولو نه ستړے شوے يم د مدد دپاره؛ زما ستونے وچ شوے دے. زما سترګې د خپل پلار په انتظار کښې ستومانه شوې دى. ⁴هغه کسان چې بې سببه زما نه نفرت کوى د زما د سر د وېښتانو نه زيات دى؛ ډېر دښمنان غواړى چې ما په خپلو دروغو سره تباه کړى. څۀ چې ما غلا کړى نۀ وو، اوس بايد هغه واپس ورکړم.

⁵پلاره، تۀ زما ناپوهى پېژنې؛ زما خطاګانې له تا نه پټې نۀ دى. ⁶هغه کسان چې په تا اُميد لرى، زما په وجه دې شرمنده نۀ شى، اے د آسمان د لښکرو پلاره؛ هغه کسان چې تا لټوى، زما په سبب دې بې عزته نۀ شى، اے د اِسرائيل پلاره. ⁷ما ستا په خاطر توهين زغملے دے؛ شرم زما مخ پټ کړے دے. ⁸زۀ خپلو ورو ته اجنبى شوے يم، د خپلې مور بچو ته پردے شوے يم.

⁹ځکه چې ستا د کور جوش ما وخوړم، او د هغو کسانو توهينونه چې تا ته توهين کوى، په ما باندې راغلل. ^a a v9 کله چې عيسىٰ بيتُ المُقدس پاک کړو، نو د هغۀ مريدانو دا الفاظ د هغۀ په حقله ليکلے شوى ياد کړل؛ پولوس دوېمه کرښه په مسيح کښې پوره شوې وليدله، چې د دُنيا توهينونه يې د پلار په خلاف وزغمل. ¹⁰کله چې ما وژړل او په روژه سره ما ځان عاجز کړو، نو هغه زما د توهين سبب شو. ¹¹کله چې ما د ماتم جامې خپل لباس وګرځولې، نو زۀ د هغوئ دپاره د ټوقو نښه شوم. ¹²هغه کسان چې په دروازه کښې ناست دى زما په حقله خبرې کوى، او زۀ د شرابيانو سندره يم. ^b b v12 د ښار دروازه د پخوانى اِسرائيل د خلقو د راټولېدو ځائ وو — چرته چې مشران ناست وُو، مقدمې فيصله کېدې، او د ښار خبرونه خپرېدل، لکه د عدالت د ميدان په شان.

¹³خو زۀ، زما دُعا تا ته ده، اے پلاره، په مناسب وخت کښې؛ د خپلې وفاداره مينې په ډېروالى سره ما ته جواب راکړه، د خپل خلاصون په حقيقت سره. ¹⁴ما د خټې نه بچ کړه؛ ما مۀ پرېږده چې ډوب شم. ما د هغو کسانو نه چې زما نه نفرت کوى او د ژورو اوبو نه خلاص کړه. ¹⁵سېلاب دې راباندې تېر نۀ شى، او ژورو اوبو دې ما تېر نۀ کړم، او کندې دې خپله خوله راباندې بنده نۀ کړى.

¹⁶اے پلاره، ما ته جواب راکړه، ځکه چې ستا وفاداره مينه ښه ده؛ د خپل لوئ رحم سره ما طرف ته راوګرځه. ¹⁷خپل مخ د خپل خادم نه مۀ پټوه، ځکه چې زۀ په مصيبت کښې يم؛ ما ته ژر جواب راکړه. ¹⁸ما ته نزدې راشه او ما خلاص کړه؛ زما د دښمنانو په سبب ما فديه کړه.

¹⁹تۀ زما توهين، زما شرم او زما بې عزتى پېژنې؛ زما ټول دښمنان ستا په مخکښې دى. ²⁰توهين زما زړۀ مات کړے دے، او زۀ نااُميده يم. ما د همدردۍ انتظار وکړو، خو هيڅ نۀ وه، او د تسلى ورکوونکو، خو ما هيڅوک ونۀ موندل. ²¹هغوئ ما ته د خوراک دپاره زهر راکړل، او زما د تندې دپاره هغوئ ما ته سرکه د څښلو دپاره راکړه. ^c c v21 په صليب باندې هغوئ عيسىٰ ته د ترخې سره ګډ شراب وړاندې کړل، او په سپنج باندې تروه شراب — هغه تکليف چې داؤد يې سندره وئيلې وه، صديو وروستو د زوئ له خوا تجربه شو.

²²هغه دسترخوان چې د هغوئ په مخکښې اېښودلے شوے دے، دې دام شى، او د هغوئ دعوت دې لومه شى. ^d d v22 پولوس دا الفاظ د هغو کسانو په حقله نقل کړل چې د مسيح په وجه يې تېندک وخوړو — خو د هغۀ مقصد د هغوئ رحم وو، نۀ د هغوئ تباهى، او هيله يې کوله چې ټول کور ته راوستلے شى. ²³د هغوئ سترګې دې تياره شى چې ونۀ شى ليدلے، او د هغوئ ملاګانې دې د تل دپاره کوږې کړه. ²⁴خپل غضب په هغوئ باندې تويه کړه، او ستا سوزوونکے قهر دې هغوئ ونيسى. ²⁵د هغوئ د اوسيدو ځائ دې ويران شى؛ د هغوئ په خېمو کښې دې هيڅوک اوسېږى نۀ. ^e e v25 پطروس دا آيت په يهوداه کښې پوره شوے وليدو، چې د رسولانو په مينځ کښې يې ځائ خالى پاتې شو او بل چا ته ورکړے شو. ²⁶ځکه چې هغوئ هغه کس ځوروى چې تا وهلے دے، او د هغو کسانو د درد په حقله خبرې کوى چې تا زخمى کړى دى. ²⁷هغوئ ته ګناه په ګناه باندې ورزياته کړه؛ هغوئ دې ستا صداقت ته رانۀ شى. ²⁸د هغوئ نومونه دې د ژوند د کِتاب نه ومحوه شى، او د صادقانو په قطار کښې دې ونۀ ګنلے شى.

²⁹خو زۀ په مصيبت او درد کښې يم؛ اے پلاره، ستا خلاصون دې ما په خوندى توګه اوچت ځائ ته پورته کړى.

³⁰زۀ به د زمونږ پلار نوم په سندره سره ستايم؛ زۀ به د شکر ادا کولو سره د هغۀ لوئى بيانوم. ³¹دا به زمونږ پلار د يوې غوا نه زيات خوشحاله کړى، د هغه غوايى نه چې ښکرونه او سُمونه لرى. ³²عاجزان به دا وګورى او خوشحاله به شى؛ اے تاسو چې زمونږ پلار لټوئ، ستاسو زړونه دې بيا ژوندى شى. ³³ځکه چې زمونږ پلار د محتاجانو اورى او د خپلو هغو کسانو سپکاوے نۀ کوى چې قېديان دى.

³⁴آسمان او زمکه دې د هغۀ ثناء وايى، سمندرونه او هر څۀ چې په هغو کښې خوځېږى. ³⁵ځکه چې زمونږ پلار به صيون بچ کړى او د يهوداه ښارونه به بيا ودان کړى؛ د هغۀ خلق به هلته اوسيږى او د هغه مالِکان به شى. ³⁶د هغۀ د خادمانو اولاد به د هغه وارث شى، او هغه کسان چې د هغۀ د نوم سره مينه لرى، په هغه کښې به اوسيږى.