Psalms 69 FHB Father's Heart Bible™

69 ¹Red my, my Vader, want die waters het tot by my nek gestyg.

²Ek sink weg in diep modder, waar daar geen vastrapplek is nie; ek is in diep water, en die vloed spoel oor my heen. ³Ek is uitgeput van die roep om hulp; my keel is uitgedroog. My oë word swak van die uitkyk na my Vader. ⁴Dié wat my sonder rede haat, is meer as die hare op my kop; baie vyande wil my met hulle leuens vernietig. Wat ek nie gesteel het nie, moet ek nou teruggee.

⁵My Vader, u ken my dwaasheid; my oortredinge is nie vir u verborge nie. ⁶Moenie toelaat dat dié wat op u hoop, deur my beskaam word nie, o Vader van die hemelse leërmagte; moenie toelaat dat dié wat u soek, oor my verneder word nie, Vader van Israel. ⁷Ter wille van u het ek smaad gedra; skaamte het my gesig bedek. ⁸Ek het ’n vreemdeling vir my broers geword, ’n buitestander vir my moeder se kinders.

⁹Want die ywer vir u huis het my verteer, en die smaad van dié wat u smaad, het op my geval. ^a a v9 Toe Jesus die tempel gereinig het, het sy dissipels hierdie woorde onthou as oor hom geskrywe; Paulus het die tweede reël in Christus vervuld gesien, wat die wêreld se beledigings teen die Vader gedra het. ¹⁰Toe ek gehuil en my met vas verneder het, het dit my smaad geword. ¹¹Toe ek rouklere my kleding gemaak het, het ek vir hulle ’n bespotting geword. ¹²Dié wat by die poort sit, praat oor my, en ek is die lied van die dronkaards. ^b b v12 Die stadspoort was die openbare vergaderplek van die ou Israel — waar die oudstes gesit het, sake beslis is en die nuus van die stad versprei het, baie soos ’n hofplein.

¹³Maar wat my betref, my gebed is tot u, my Vader, op ’n tyd van welbehae; verhoor my in die oorvloed van u troue liefde, in die waarheid van u verlossing. ¹⁴Red my uit die modder; moenie toelaat dat ek wegsink nie. Verlos my van dié wat my haat en uit die diep waters. ¹⁵Moenie toelaat dat die vloed oor my spoel nie, of dat die diepte my verswelg nie, of dat die put sy mond oor my toemaak nie.

¹⁶Verhoor my, my Vader, want u troue liefde is goed; keer u na my in u groot medelye. ¹⁷Moenie u aangesig vir u dienaar verberg nie, want ek is in nood; verhoor my gou. ¹⁸Kom naby my en verlos my; koop my los ter wille van my vyande.

¹⁹U ken my smaad, my skande en my oneer; al my teenstanders is voor u. ²⁰Smaad het my hart gebreek, en ek is wanhopig. Ek het na meegevoel gesoek, maar daar was niks nie, en na vertroosters, maar ek het niemand gevind nie. ²¹Hulle het my gif as voedsel gegee, en vir my dors het hulle my asyn gegee om te drink. ^c c v21 By die kruis het hulle vir Jesus wyn gemeng met gal aangebied, en suur wyn op ’n spons — die lyding waarvan Dawid gesing het, wat eeue later deur die Seun deurleef is.

²²Laat die tafel wat voor hulle gedek is, ’n strik word, en hulle feesmaal ’n valstrik. ^d d v22 Paulus het hierdie woorde aangehaal oor dié wat oor die Messias gestruikel het — tog was sy doel barmhartigheid vir hulle, nie hulle ondergang nie, met die verlange dat almal tuisgebring word. ²³Laat hulle oë verduister word sodat hulle nie kan sien nie, en laat hulle rûe vir altyd krom buig. ²⁴Stort u verontwaardiging oor hulle uit, en laat u brandende toorn hulle inhaal. ²⁵Laat hulle laer ’n woesteny word; laat niemand in hulle tente woon nie. ^e e v25 Petrus het hierdie vers in Judas vervuld gesien, wie se plek onder die apostels leeg gelaat is en aan ’n ander gegee is. ²⁶Want hulle vervolg die een wat u geslaan het, en hulle praat oor die pyn van dié wat u verwond het. ²⁷Reken hulle skuld op skuld toe; laat hulle nie in u geregtigheid kom nie. ²⁸Laat hulle uit die boek van die lewe uitgewis word, en nie onder die regverdiges getel word nie.

²⁹Maar ek is verdruk en in pyn; laat u verlossing, my Vader, my veilig op die hoogte stel.

³⁰Ek sal die naam van ons Vader met ’n lied prys; ek sal hom met danksegging groot maak. ³¹Dit sal ons Vader meer behaag as ’n os, meer as ’n bul met horings en hoewe. ³²Die nederiges sal dit sien en bly wees; julle wat ons Vader soek, laat julle harte herleef. ³³Want ons Vader hoor die behoeftiges en verag nie sy eie mense wat gevangenes is nie.

³⁴Laat hemel en aarde hom prys, die seë en alles wat daarin beweeg. ³⁵Want ons Vader sal Sion red en die stede van Juda herbou; sy volk sal daar woon en dit besit. ³⁶Die nakomelinge van sy dienaars sal dit erf, en dié wat sy naam liefhet, sal daarin woon.