சங்கீதம் 69

69 ¹ என் பிதாவே, என்னை இரட்சியும்; தண்ணீர்கள் என் கழுத்துவரை பெருகிவிட்டன.

² கால் நிற்க இடமில்லாத ஆழமான உளையில் அமிழ்ந்து போகிறேன்; ஆழமான தண்ணீரில் இருக்கிறேன், வெள்ளம் என்மேல் புரண்டோடுகிறது. ³ உதவிக்காகக் கூப்பிட்டுக் கூப்பிட்டு இளைத்துப் போனேன்; என் தொண்டை வறண்டுபோயிற்று. என் பிதாவை எதிர்பார்த்து என் கண்கள் பூத்துப்போயின. ⁴ காரணமில்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என் தலைமயிரைப் பார்க்கிலும் அதிகமாயிருக்கிறார்கள்; பகைவர் அநேகர் என்னை அழிக்க விரும்புகிறார்கள், தங்கள் பொய்களால். நான் கொள்ளையிடாததை, இப்போது நான் திரும்பச் செலுத்தவேண்டியிருக்கிறது.

⁵ என் பிதாவே, என் மதியீனத்தை நீர் அறிந்திருக்கிறீர்; என் குற்றங்கள் உமக்கு மறைவானவை அல்ல. ⁶ பரலோக சேனைகளின் பிதாவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறவர்கள் என்னிமித்தம் வெட்கப்படாதிருப்பார்களாக; இஸ்ரவேலின் பிதாவே, உம்மைத் தேடுகிறவர்கள் என்னிமித்தம் அவமானமடையாதிருப்பார்களாக. ⁷ உம்முடைய நிமித்தம் நிந்தையைச் சுமந்தேன்; வெட்கம் என் முகத்தை மூடிற்று. ⁸ என் சகோதரருக்கு அந்நியனானேன், என் தாயின் பிள்ளைகளுக்கு வேற்றுமனிதனானேன்.

⁹ உம்முடைய வீட்டைக்குறித்த பக்திவைராக்கியம் என்னைப் பட்சித்தது; உம்மை நிந்திக்கிறவர்களின் நிந்தைகள் என்மேல் விழுந்தன. ^a a v9 இயேசு தேவாலயத்தைச் சுத்திகரித்தபோது, இந்த வார்த்தைகள் அவரைக் குறித்து எழுதப்பட்டிருந்ததை அவருடைய சீஷர்கள் நினைவுகூர்ந்தார்கள்; இரண்டாம் வரி கிறிஸ்துவில் நிறைவேறியதை பவுல் கண்டார் — உலகம் பிதாவுக்கு எதிராகச் சொன்ன நிந்தைகளை அவரே சுமந்தார். ¹⁰ நான் அழுது, உபவாசத்தால் என்னைத் தாழ்த்தினபோது, அதுவே எனக்கு நிந்தையாயிற்று. ¹¹ நான் இரட்டையை என் உடையாக்கிக்கொண்டபோது, அவர்களுக்கு நகைப்புக்குரியவனானேன். ¹² வாசலில் உட்காருகிறவர்கள் என்னைக்குறித்துப் பேசுகிறார்கள், நான் வெறியர்களின் பாட்டானேன். ^b b v12 பட்டணத்தின் வாசல் பூர்வ இஸ்ரவேலின் பொதுக் கூடுமிடமாயிருந்தது — மூப்பர்கள் உட்கார்ந்து, வழக்குகள் தீர்க்கப்பட்டு, ஊர்ச்செய்தி பரவின இடம், நீதிமன்றச் சதுக்கத்தைப் போலவே.

¹³ நானோ, என் பிதாவே, உகந்த வேளையில் உம்மையே நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணுகிறேன்; உம்முடைய உண்மையான அன்பின் மிகுதியில் எனக்கு உத்தரவு அருளும், உம்முடைய இரட்சிப்பின் சத்தியத்தில் என்னைக் கேளும். ¹⁴ உளையிலிருந்து என்னை விடுவியும்; நான் அமிழ்ந்துபோகாதபடி காரும். என்னைப் பகைக்கிறவர்களிடமிருந்தும், ஆழமான தண்ணீர்களிலிருந்தும் என்னை விடுவியும். ¹⁵ வெள்ளம் என்மேல் புரண்டோடாதபடியும், ஆழம் என்னை விழுங்காதபடியும், படுகுழி என்மேல் தன் வாயை மூடாதபடியும் செய்யும்.

¹⁶ என் பிதாவே, எனக்கு உத்தரவு அருளும், ஏனெனில் உம்முடைய உண்மையான அன்பு நல்லது; உம்முடைய மிகுந்த இரக்கத்தின்படி என்னிடம் திரும்பிப்பாரும். ¹⁷ உம்முடைய அடியேனுக்கு உம் முகத்தை மறைக்காதேயும், ஏனெனில் நான் இக்கட்டில் இருக்கிறேன்; எனக்கு விரைவாய் உத்தரவு அருளும். ¹⁸ என் ஆத்துமாவுக்குச் சமீபமாய் வந்து அதை மீட்டுக்கொள்ளும்; என் பகைவர்களினிமித்தம் என்னை மீட்டுவிடும்.

¹⁹ என் நிந்தையையும், என் வெட்கத்தையும், என் அவமானத்தையும் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்; என் விரோதிகள் எல்லாரும் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறார்கள். ²⁰ நிந்தை என் இருதயத்தைத் தகர்த்துப்போட்டது, நான் மனமுடைந்து போனேன். இரக்கத்தை எதிர்பார்த்தேன், ஆனால் ஒருவரும் இல்லை; ஆறுதல் செய்வாரைத் தேடினேன், ஆனால் ஒருவரையும் காணேன். ²¹ என் ஆகாரத்திற்குப் பதிலாக விஷத்தைக் கொடுத்தார்கள், என் தாகத்திற்குக் காடியைக் குடிக்கக் கொடுத்தார்கள். ^c c v21 சிலுவையில் அவர்கள் இயேசுவுக்குக் கசப்பு கலந்த திராட்சரசத்தையும், கடற்காளானில் புளித்த திராட்சரசத்தையும் கொடுத்தார்கள் — தாவீது பாடிய பாடுகளை, குமாரன் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் வாழ்ந்து அனுபவித்தார்.

²² அவர்களுக்கு முன் வைக்கப்பட்ட பந்தி அவர்களுக்குக் கண்ணியாகக்கடவது, அவர்கள் விருந்து அவர்களுக்குச் சுருக்காகக்கடவது. ^d d v22 மேசியாவின்மேல் இடறிவிழுந்தவர்களைக் குறித்து இந்த வார்த்தைகளை பவுல் மேற்கோள் காட்டினார் — ஆனாலும் அவருடைய நோக்கம் அவர்களின் அழிவல்ல, அவர்களின் இரக்கமே; எல்லாரும் வீடு திரும்பவேண்டுமென்று ஏங்கினார். ²³ அவர்கள் காணாதபடி அவர்கள் கண்கள் இருண்டுபோகக்கடவது, அவர்களுடைய முதுகுகளை என்றென்றைக்கும் கூனிப்போகச் செய்யும். ²⁴ உம்முடைய கடுங்கோபத்தை அவர்கள்மேல் ஊற்றிவிடும், உம்முடைய எரிகிற கோபம் அவர்களைத் தொடர்ந்து பிடிக்கக்கடவது. ²⁵ அவர்களுடைய பாளயம் பாழாய்ப்போகக்கடவது; அவர்கள் கூடாரங்களில் ஒருவரும் குடியிராதிருப்பாராக. ^e e v25 யூதாஸில் இந்த வசனம் நிறைவேறியதை பேதுரு கண்டார்; அப்போஸ்தலருக்குள் அவனுடைய இடம் வெறுமையாய் விடப்பட்டு, மற்றொருவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. ²⁶ நீர் அடித்தவனை அவர்கள் துன்பப்படுத்துகிறார்கள், நீர் காயப்படுத்தினவர்களின் வேதனையைக்குறித்துப் பேசுகிறார்கள். ²⁷ அக்கிரமத்தின்மேல் அக்கிரமத்தை அவர்கள்மேல் சுமத்தும்; அவர்கள் உம்முடைய நீதிக்குள் வராதிருப்பார்களாக. ²⁸ அவர்கள் ஜீவபுஸ்தகத்திலிருந்து கிறுக்கிப்போடப்படக்கடவர்கள், நீதிமான்களோடு எண்ணப்படாதிருப்பார்களாக.

²⁹ நானோ சிறுமையும் வேதனையும் அடைந்திருக்கிறேன்; என் பிதாவே, உம்முடைய இரட்சிப்பு என்னை உயர்ந்த அரணில் பத்திரமாய் வைப்பதாக.

³⁰ எங்கள் பிதாவின் நாமத்தைப் பாட்டால் துதிப்பேன்; ஸ்தோத்திரத்தோடு அவரை மகிமைப்படுத்துவேன். ³¹ இது எங்கள் பிதாவுக்கு அதிக பிரியமாயிருக்கும் ஒரு எருதைப் பார்க்கிலும், கொம்புகளும் விரிகுளம்புகளுமுள்ள காளையைப் பார்க்கிலும். ³² சிறுமையானவர்கள் இதைக் கண்டு மகிழ்வார்கள்; எங்கள் பிதாவைத் தேடுகிறவர்களே, உங்கள் இருதயங்கள் புத்துயிர் பெறட்டும். ³³ எங்கள் பிதா எளியவர்களின் விண்ணப்பத்தைக் கேட்கிறார், சிறைப்பட்டிருக்கிற தம்முடைய சொந்த ஜனத்தை அவர் அற்பமாய் எண்ணுகிறதில்லை.

³⁴ வானமும் பூமியும் அவரைத் துதிக்கக்கடவன, சமுத்திரங்களும், அவைகளில் சஞ்சரிக்கிற யாவும். ³⁵ எங்கள் பிதா சீயோனை இரட்சிப்பார் யூதாவின் பட்டணங்களைத் திரும்பக் கட்டுவார்; அவருடைய ஜனம் அங்கே குடியிருந்து அதைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வார்கள். ³⁶ அவருடைய ஊழியக்காரரின் சந்ததியார் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள், அவருடைய நாமத்தை நேசிக்கிறவர்கள் அதில் குடியிருப்பார்கள்.