Zabur 69 FHB Father's Heart Bible™

69 ¹Meni qutqargin, Otam, chunki suvlar boʻynimga yetib keldi.

²Oyoq tiraydigan joy yoʻq chuqur botqoqqa botyapman; chuqur suvdaman, toshqin ustimdan oshib oqmoqda. ³Faryod qilaverib holdan toydim, yordam soʻrab; tomogʻim qaqrab ketdi. Otamni kutaverib koʻzlarim tinib qoldi. ⁴Behuda mendan nafratlanadiganlar boshimdagi sochlarimdan koʻpdir; koʻplab dushmanlar yolgʻonlari bilan meni yoʻq qilmoqchi. Oʻgʻirlamagan narsamni endi qaytarib berishim kerak.

⁵Otam, Sen mening nodonligimni bilasan; gunohlarim Sendan yashirin emas. ⁶Senga umid bogʻlaganlar men tufayli uyatga qolmasin, ey osmon qoʻshinlarining Otasi; Seni izlaganlar men sababli sharmanda boʻlmasin, ey Isroilning Otasi. ⁷Sen uchun men haqoratga chidadim; yuzimni uyat qopladi. ⁸Aka-ukalarimga begona boʻlib qoldim, onam farzandlariga yot boʻldim.

⁹Sening uying uchun boʻlgan gʻayrat meni yeb bitirdi, Seni haqorat qilganlarning haqoratlari mening ustimga tushdi. ^a a v9 Iso maʼbadni poklaganida, shogirdlari bu soʻzlar U haqida yozilganini esladilar; Pavlus esa ikkinchi satr Masihda bajo boʻlganini koʻrdi, zero U dunyoning Otaga qarshi haqoratlarini Oʻz zimmasiga oldi. ¹⁰Yigʻlab, roʻza tutib oʻzimni xor qilganimda, bu menga haqorat boʻldi. ¹¹Motam kiyimlarini kiyim qilib kiyganimda, ularga masxara boʻldim. ¹²Darvoza oldida oʻtirganlar men haqimda gapirishadi, mastlarning qoʻshigʻi boʻldim. ^b b v12 Shahar darvozasi qadimgi Isroilda xalq yigʻiladigan joy edi — oqsoqollar oʻtiradigan, nizolar hal qilinadigan, shahar yangiliklari tarqaladigan, xuddi sud maydoni kabi.

¹³Men esa, Senga iltijo qilaman, Otam, maqbul vaqtda; sodiq sevging moʻlligida menga javob bergin, najotingning haqiqati ila. ¹⁴Botqoqdan meni qutqargin; choʻkishimga yoʻl qoʻymagin. Mendan nafratlanganlardan va chuqur suvlardan meni xalos etgin. ¹⁵Toshqin ustimdan oshmasin, girdob meni yutmasin, choh ogʻzini ustimda yopmasin.

¹⁶Menga javob bergin, Otam, chunki sodiq sevging yaxshidir; ulugʻ rahming ila menga yuzlangin. ¹⁷Yuzingni qulingdan yashirmagin, chunki men iztirobdaman; menga tezda javob bergin. ¹⁸Menga yaqinlashib, meni qutqargin; dushmanlarim sababli menga najot bergin.

¹⁹Sen mening haqoratimni, uyatimni va sharmandaligimni bilasan; barcha dushmanlarim Sening oldingda. ²⁰Haqorat yuragimni ezdi, men umidsizlikka tushdim. Hamdardlik izladim, ammo topmadim, tasalli beruvchilarni, lekin hech kim yoʻq edi. ²¹Taomimga zahar qoʻshdilar, chanqoqligimda menga ichgani sirka berdilar. ^c c v21 Xochda Isoga oʻt aralashtirilgan sharob va shimgichda achchiq sharob tutdilar — Dovud kuylagan azob-uqubat asrlar oʻtib Oʻgʻil tomonidan boshdan kechirildi.

²²Ularning oldiga qoʻyilgan dasturxon tuzoqqa aylansin, ziyofatlari ularga qopqon boʻlsin. ^d d v22 Pavlus Masihga qoqilib ketganlar haqidagi bu soʻzlarni keltirdi — biroq uning maqsadi ularning halokati emas, balki rahm-shafqat topishi edi, u hammaning uyga qaytishini orziqib kutardi. ²³Koʻra olmasliklari uchun koʻzlari xira tortsin, bellari esa abadiy bukchayib qolsin. ²⁴Gʻazabingni ularning ustiga toʻkgin, yondiruvchi qahring ularni quvib yetsin. ²⁵Qoʻnalgʻalari huvillab qolsin; chodirlarida hech kim yashamasin. ^e e v25 Butrus bu oyat Yahudoda bajo boʻlganini koʻrdi; uning havoriylar orasidagi oʻrni boʻsh qoldi va boshqasiga berildi. ²⁶Chunki ular Sen urgan kishini quvgʻin qiladilar, Sen yaralaganlarning ogʻrigʻi haqida gapiradilar. ²⁷Ularni gunoh ustiga gunoh bilan ayblagin; solihligingga kirmasinlar. ²⁸Ularning ismi hayot kitobidan oʻchirilsin, solihlar qatorida sanalmasin.

²⁹Men esa jafokash va dardmandman; najoting, Otam, meni yuksakka koʻtarib asrasin.

³⁰Otamizning nomini qoʻshiq bilan madh etaman; shukronalar bilan Uni ulugʻlayman. ³¹Bu Otamizga hoʻkizdan ham ortiq, shoxli va tuyoqli buqadan ham ortiq xush keladi. ³²Kamtarlar buni koʻrib shod boʻladi; ey Otamizni izlaganlar, yuraklaringiz jonlansin. ³³Chunki Otamiz muhtojlarning nolasini eshitadi va asir boʻlgan Oʻz xalqini xor koʻrmaydi.

³⁴Osmon va yer Uni ulugʻlasin, dengizlar va ulardagi harakatlanuvchi bor jonzot ham. ³⁵Chunki Otamiz Sionni qutqaradi va Yahudo shaharlarini qaytadan quradi; Oʻz xalqi u yerda yashaydi va unga egalik qiladi. ³⁶Qullarining avlodlari uni meros qilib oladi, Uning nomini sevganlar esa unda yashaydi.