Mezmurlar 69

69 ¹Kurtar beni, Babam, çünkü sular boğazıma dayandı.

²Dipsiz batağa gömülüyorum, ayak basacak yer yok; derin sulara battım, seller üzerimden aşıyor. ³Yardım dilemekten tükendim; boğazım kurudu. Gözlerim Babam'ı beklemekten kararıyor. ⁴Yok yere benden nefret edenler başımdaki saçlardan daha çok; birçok düşman yalanlarıyla beni yok etmek istiyor. Çalmadığım şeyi şimdi geri ödemek zorundayım.

⁵Babam, akılsızlığımı bilirsin; suçlarım senden gizli değil. ⁶Sana umut bağlayanlar benim yüzümden utandırılmasın, ey Göklerin Ordularının Babası; seni arayanlar benim yüzümden rezil olmasın, ey İsrail'in Babası. ⁷Senin uğruna hakarete katlandım; utanç yüzümü kapladı. ⁸Kardeşlerime yabancı oldum, annemin öz çocuklarına uzak kaldım.

⁹Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi, sana edilen hakaretler benim üzerime düştü. ^a a v9 İsa tapınağı temizlediğinde, öğrencileri bu sözlerin O'nun için yazıldığını anımsadılar; Pavlus ise ikinci dizenin, dünyanın Baba'ya yönelttiği hakaretlere katlanan Mesih'te yerine geldiğini gördü. ¹⁰Ağlayıp oruçla kendimi alçalttığımda, bu bana hakaret konusu oldu. ¹¹Yas giysisini giyindiğimde, onların alay konusu oldum. ¹²Kent kapısında oturanlar hakkımda konuşuyor, sarhoşların türküsü oldum. ^b b v12 Kent kapısı, eski İsrail'in halk toplanma yeriydi — ileri gelenlerin oturduğu, davaların görüldüğü ve kent haberlerinin yayıldığı, bir adliye meydanına benzer bir yerdi.

¹³Bense sana dua ediyorum, Babam, kabul edilir bir zamanda; vefalı sevginin bolluğuyla yanıtla beni, kurtarışının gerçeğiyle. ¹⁴Beni bataktan çek çıkar; batmama izin verme. Benden nefret edenlerden ve derin sulardan kurtar beni. ¹⁵Seller üzerimden aşmasın, engin beni yutmasın, çukur ağzını üzerime kapamasın.

¹⁶Yanıtla beni, Babam, çünkü vefalı sevgin iyidir; büyük şefkatinle bana yönel. ¹⁷Yüzünü kulundan gizleme, çünkü sıkıntı içindeyim; çabuk yanıtla beni. ¹⁸Bana yaklaş ve kurtar beni; düşmanlarım yüzünden fidyeyle özgür kıl.

¹⁹Bana edilen hakareti, utancımı ve onursuzluğumu bilirsin; bütün hasımlarım senin önündedir. ²⁰Hakaret yüreğimi kırdı, umutsuzluğa düştüm. Acıma bekledim, ama bulamadım, avutacak birini aradım, ama bulamadım. ²¹Yiyeceğime zehir kattılar, susadığımda sirke içirdiler. ^c c v21 Çarmıhta İsa'ya ödle karışık şarap ve süngerle ekşi şarap sundular — Davut'un ezgisinde dile getirdiği acı, yüzyıllar sonra Oğul tarafından yaşandı.

²²Önlerine kurulan sofra kendilerine tuzak olsun, şölenleri kendilerine kapan olsun. ^d d v22 Pavlus bu sözleri, Mesih'e takılıp düşenler için aktardı — ama amacı onların yıkımı değil, merhamete kavuşmalarıydı; herkesin eve getirilmesini özlüyordu. ²³Gözleri kararsın, göremesinler, bellerini büsbütün çökert. ²⁴Öfkeni üzerlerine dök, kızgın gazabın onlara yetişsin. ²⁵Konakları viraneye dönsün; çadırlarında oturan kalmasın. ^e e v25 Petrus bu ayetin, elçiler arasındaki yeri boş kalıp bir başkasına verilen Yahuda'da yerine geldiğini gördü. ²⁶Çünkü senin vurduğun kişiye zulmediyorlar, yaraladığın kişilerin acısı üzerine konuşuyorlar. ²⁷Suç üstüne suç yükle onlara; doğruluğuna kavuşmasınlar. ²⁸Yaşam kitabından silinsinler, doğrularla birlikte yazılmasınlar.

²⁹Bense düşkün ve acı içindeyim; kurtarışın, Babam, beni güvenli yükseklere çıkarsın.

³⁰Babamız'ın adını ezgiyle öveceğim; şükranla O'nu yücelteceğim. ³¹Bu, Babamız'ı bir öküzden, boynuzlu, tırnaklı bir boğadan daha çok hoşnut edecek. ³²Alçakgönüllüler bunu görüp sevinecek; ey Babamız'ı arayanlar, yürekleriniz canlansın. ³³Çünkü Babamız yoksulları işitir, tutsak olan kendi halkını hor görmez.

³⁴Yer ve gök O'nu övsün, denizler ve içlerinde kımıldayan her şey. ³⁵Çünkü Babamız Siyon'u kurtaracak, Yahuda kentlerini yeniden kuracak; halkı orada oturup orayı mülk edinecek. ³⁶Kullarının soyu orayı miras alacak, adını sevenler orada yaşayacak.