ብዘይ መፅናንዒ ዝኾነ ንብዓት

እቲ መምህር መፅናንዒ ዘይብሉ ግፍዒ ይርኢ፥ ነቶም ምዉታት ድማ ካብ ህያዋን ይሐይሹ ይብል። ዝበዝሐ ዕዮ ኻብ ቅንኣት እዩ ዝብገስ። ይኹን እምበር ካብ ሓደ ኽልተ ይሐይሹ፦ እንተ ወደቕካ ዘተስኣካ፥ ዘውዕየካ፥ ደው ዘብለካ። ተፈታዊ ንጉስ እኳ ቀልጢፉ ዘይድለ ይኸውን።

ምዕራፍ 4።

መሊሰ ጠሚተ ኣብ ትሕቲ ፀሓይ ዝግበር ዘሎ ዅሉ ግፍዒ ረአኹ፦ እቶም ግፉዓት ንብዓቶም ይፈስስ ነበረ፥ ዘፅናንዖም ዝኾነ ሰብ ከዓ ኣይነበሮምን፤ ገፋዕቶም ሓይሊ ሒዞም ነበሩ፥ መፅናንዒ ከዓ ገና ኣይነበረን። ስለዙይ ነቶም ድሮ ዝሞቱ ምዉታት፥ ካብቶም ገና ብህይወት ዘለዉ ህያዋን ኣዝዩ ሕጉሳት ምዃኖም ኣወጅኩ። ካብ ክልቲኦም ግና እቲ ገና ዘይተወለደ፥ ኣብ ትሕቲ ፀሓይ ዝግበር ዘሎ ክፉእ ነገር ዘይረአየ፥ ይሐይሽ። ኵሉ ፃዕርን ጥበብን ካብ ቅንኣት ሓደ ሰብ ኣብ ልዕሊ ብፃዩ ከም ዝመፅእ ረአኹ። እዙይ ከዓ ከንቱ፥ ንፋስ ምስዓብ እዩ። እቲ ዓሻ ኣእዳዉ ኣጣሚሩ ንርእሱ የጥፍእ። ካብ ክልተ ሕፍኒ ምስ ፃዕሪ ከምኡውን ምስ ንፋስ ምስዓብ፥ ሓደ ሕፍኒ ምስ ህድኣት ይሐይሽ።

መሊሰ ኣብ ትሕቲ ፀሓይ ካልእ ከንቱ ነገር ረአኹ፦

በይኑ ዘሎ ሰብ ኣሎ፥ ብፃይ የብሉን፥ ወዲ ኾነ ሓው የብሉን፤ ፃዕሩ መወዳእታ የብሉን፥ ኣዒንቱ ግና ብሃብቲ ፈፂሙ ኣይፀግባን። “ንመን እየ ዝሰርሕ ዘለኹ፥ ንነፍሰይ ከዓ ካብ ሰናይ ዝኸልእ?” ኢሉ ይሓትት። እዙይ ከዓ ከንቱ፥ ክፉእ ተግባር እዩ።

ንፃዕሮም ፅቡቕ ዓስቢ ኣለዎም እዩሞ፥ ካብ ሓደ ኽልተ ይሐይሹ፦ ሓደ እንተ ወደቐ፥ እቲ ካልኣይ የተስኦ። ነቲ በይኑ ዝወድቕ ግና፥ ዘተስኦ ዝኾነ ሰብ ስለ ዘይብሉ፥ ወይለኡ። ከምኡውን ክልተ ብሓደ እንተ ደቀሱ፥ ይመውቑ። ሓደ ግና በይኑ ኸመይ ጌሩ ኽመውቕ ይኽእል? ሓደ በይኑ ይስዓር፥ ክልተ ግና ይቃወሙ። ብሰለስተ ዝተገመደ ገመድ ከዓ ቀልጢፉ ኣይብተኽን።

እቲ ጥበበኛ መንእሰይን እቲ ዓሻ ንጉስን

ካብ እቲ ዝሸምገለ ደጊም ምኽሪ ኽቕበል ዘይፈልጥ ዓሻ ንጉስ፥ ድኻ ጥበበኛ መንእሰይ ይሐይሽ። እቲ መንእሰይ ክነግስ ካብ ቤት ማእሰርቲ ወፂኡ ክኸውን ይኽእል፥ ወይ ከዓ ኣብታ መንግስቲ እቲኣ ድኻ ኾይኑ ተወሊዱ ክኸውን ይኽእል። ኣብ ትሕቲ ፀሓይ ዝንቀሳቐሱ ዅሎም ህያዋን፥ ነቲ ኣብ ቦታ ንጉስ ዝትክእ መንእሰይ ክስዕቡ ረአኹ። ኣብ ቅድሚኡ ዝነበሩ ኵሎም ህዝቢ ቍፅሪ ኣይነበሮምን። ድሕሪኡ ዝመፁ ግና ብእኡ ኣይተሓጐሱን። እዙይ ከዓ ከንቱ፥ ንፋስ ምስዓብ እዩ።