ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਪੋਥੀ 4

4 ¹ਫੇਰ ਮੈਂ ਨਜ਼ਰ ਦੌੜਾਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਹੇਠ ਹੁੰਦਾ ਸਾਰਾ ਜ਼ੁਲਮ ਵੇਖਿਆ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਫੇਰ ਵੀ ਕੋਈ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ²ਸੋ ਮੈਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧੰਨ ਆਖਿਆ, ਜਿਹੜੇ ਹਾਲੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ³ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਹਾਲੇ ਜੰਮਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਹੇਠ ਹੁੰਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ⁴ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣਾ ਹੈ। ⁵ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ⁶ਸੁੱਖ-ਚੈਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇੱਕ ਮੁੱਠ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਠਾਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ।

⁷ਫੇਰ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹੇਠ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਰਥ ਗੱਲ ਵੇਖੀ:

⁸ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਭਰਾ; ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਫੇਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੱਜਦੀਆਂ। ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੇ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ?” ਇਹ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ—ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।

⁹ਇੱਕ ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ¹⁰ਜੇ ਇੱਕ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਾਏ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜਾ ਇਕੱਲਾ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ¹¹ਫੇਰ, ਜੇ ਦੋ ਇਕੱਠੇ ਲੇਟਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿੱਘੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਕੱਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ¹²ਇਕੱਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੋ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰੱਸੀ ਛੇਤੀ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੀ।

ਬੁੱਧਵਾਨ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ

¹³ਗ਼ਰੀਬ ਪਰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਜਵਾਨ, ਉਸ ਬੁੱਢੇ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜੇ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਹੁਣ ਚਿਤਾਵਨੀ ਲੈਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ¹⁴ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਵਾਨ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਉਸੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਗ਼ਰੀਬ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ। ¹⁵ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹੇਠ ਫਿਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਜਵਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਗਏ, ਜਿਹੜਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ¹⁶ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਹ ਸੀ, ਅਣਗਿਣਤ ਸਨ। ਫੇਰ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣਾ ਹੈ।