መክብብ 4

4 ¹እንደ ገና ተመለከትሁ፤ ከፀሐይ በታች የሚፈጸመውን በደል ሁሉ አየሁ፤ የተጨቈኑት በእንባ ነበሩ፤ የሚያጽናናቸውም አልነበረም፤ ጨቋኞቻቸው ኀይሉን ይዘው ነበር፤ አሁንም አጽናኝ አልነበራቸውም። ²ስለዚህ ቀድሞ የሞቱት ሙታን፣ ገና በሕይወት ካሉት ሕያዋን ይልቅ ደስተኞች እንደሆኑ ተናገርሁ። ³ከሁለቱም ይልቅ ገና ያልተወለደው፣ ከፀሐይ በታች የሚደረገውን ክፋት ያላየው ይሻላል። ⁴ድካምና ብልኀት ሁሉ ከአንዱ ባልንጀራ በሌላው ላይ ከሚቀናው ቅናት እንደሚመነጭ አየሁ። ይህም ደግሞ ከንቱ፣ ነፋስን እንደ መከተል ነው። ⁵ሞኙ እጁን አጣጥፎ ራሱን ያጠፋል። ⁶በጸጥታ የሆነ አንድ እፍኝ፣ በድካምና ነፋስን በመከተል ከሚገኝ ሁለት እፍኝ ይሻላል።

⁷እንደ ገና ከፀሐይ በታች ከንቱ የሆነ ነገር አየሁ፦

⁸ብቻውን የሆነ ሰው አለ፤ ጓደኛ፣ ልጅ ወይም ወንድም የለውም፤ ድካሙ ፍጻሜ የለውም፤ ዐይኖቹም በሀብት አይጠግቡም። “ለማን እደክማለሁ?” ብሎ ይጠይቃል፤ “ራሴንስ ከመልካም ነገር ለምን እከለክላለሁ?” ይህም ደግሞ ከንቱ፣ ክፉ ድካም ነው።

⁹ሁለት ከአንድ ይሻላሉ፤ ለድካማቸው መልካም ዋጋ ያገኛሉና፦ ¹⁰አንዱ ቢወድቅ፣ ሌላው ያነሣዋል። ብቻውን ለሚወድቀው ግን ወዮለት፤ የሚያነሣው የለውምና። ¹¹ደግሞም ሁለት ሆነው አብረው ቢተኙ፣ ይሞቃቸዋል። ብቻውን የሆነ ግን እንዴት ይሞቀዋል? ¹²ብቻውን የሆነ ይሸነፋል፤ ሁለት ሆነው ግን ይቋቋማሉ። ባለ ሦስት ፈትል ገመድ ፈጥኖ አይበጠስም።

ጥበበኛው ጐበዝና ሞኙ ንጉሥ

¹³ድኻ ቢሆንም ጥበበኛ የሆነ ጐበዝ፣ ሽማግሌ ከሆነና ከእንግዲህ ማስጠንቀቂያን መቀበል ከማያውቅ ሞኝ ንጉሥ ይሻላል። ¹⁴ጐበዙ ሊነግሥ ከእስር ቤት ወጥቶ መጥቶ ሊሆን ይችላል፤ ወይም በዚያው መንግሥት ውስጥ ድኻ ሆኖ ተወልዶ ሊሆን ይችላል። ¹⁵ከፀሐይ በታች የሚኖሩትን ሕያዋን ሁሉ፣ የንጉሡ ምትክ የሆነውን ጐበዝ ሲከተሉ አየሁ። ¹⁶በፊቱ የነበሩት ሕዝብ ሁሉ ቍጥር የላቸውም ነበር። ከኋላ የመጡት ግን በእርሱ ደስ አልተሰኙም። ይህም ደግሞ ከንቱ፣ ነፋስን እንደ መከተል ነው።