ସାନ୍ତ୍ୱନାକାରୀ ବିନା ଅଶ୍ରୁ
ଉପଦେଶକ ସାନ୍ତ୍ୱନାକାରୀ ବିନା ଅତ୍ୟାଚାର ଦେଖନ୍ତି ଓ ମୃତମାନଙ୍କୁ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଭଲ ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଅଧିକାଂଶ ପରିଶ୍ରମ ଈର୍ଷାରୁ ଚାଳିତ। ତଥାପି ଜଣଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଦୁଇଜଣ ଭଲ: ତୁମେ ପଡ଼ିଲେ ଉଠାଇବାକୁ, ଉଷୁମ ରଖିବାକୁ, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଠିଆ ହେବାକୁ କେହି ଜଣେ। ଲୋକପ୍ରିୟ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଅବାଞ୍ଛିତ ହୁଅନ୍ତି।
4 1ପୁନର୍ବାର ମୁଁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ ଅତ୍ୟାଚାର ଦେଖିଲି; ଅତ୍ୟାଚାରିତ ଲୋକମାନେ ଅଶ୍ରୁ ବୋହାଉଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବା ପାଇଁ କେହି ନ ଥିଲା; ସେମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କ ହାତରେ କ୍ଷମତା ଥିଲା, ତଥାପି କୌଣସି ସାନ୍ତ୍ୱନାକାରୀ ନ ଥିଲା। 2ଏଣୁ ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ମରିସାରିଅଛନ୍ତି, ସେହି ମୃତ ଲୋକଙ୍କୁ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଥିବା ଜୀବିତ ଲୋକଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସୁଖୀ ବୋଲି ମୁଁ ଘୋଷଣା କଲି। 3ମାତ୍ର ଏ ଦୁହିଁଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା, ଯେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ କରାଯାଉଥିବା ମନ୍ଦ କର୍ମ ଦେଖି ନାହିଁ, ସେ ଉତ୍ତମ। 4ମୁଁ ଦେଖିଲି, ସମସ୍ତ ପରିଶ୍ରମ ଓ ନିପୁଣତା ଜଣେ ପ୍ରତିବାସୀ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଈର୍ଷାରୁ ଜନ୍ମ ନିଏ। ଏହା ମଧ୍ୟ ଅସାର, ବାୟୁର ପଛେ ଦୌଡ଼ିବା ମାତ୍ର। 5ମୂର୍ଖ ଆପଣା ହସ୍ତ ଯୋଡ଼ି ନିଜକୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ। 6କ୍ଲେଶ ଓ ବାୟୁର ପଛେ ଦୌଡ଼ିବା ସହିତ ଦୁଇ ମୁଠା ଅପେକ୍ଷା ଶାନ୍ତି ସହିତ ଏକ ମୁଠା ଉତ୍ତମ।
7ପୁନର୍ବାର ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଗୋଟିଏ ଅସାର ବିଷୟ ଦେଖିଲି:
8ଜଣେ ଲୋକ ଏକାକୀ, ତାହାର କୌଣସି ସଙ୍ଗୀ ନାହିଁ, ପୁତ୍ର କି ଭ୍ରାତା ନାହିଁ; ତଥାପି ତାହାର ପରିଶ୍ରମର ଅନ୍ତ ନାହିଁ, କିଅବା ତାହାର ଚକ୍ଷୁ ଧନରେ ପରିତୃପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେ ପଚାରେ, “ମୁଁ କାହା ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରୁଅଛି, ଓ ନିଜକୁ ମଙ୍ଗଳ ବିଷୟରୁ ବଞ୍ଚିତ କରୁଅଛି?” ଏହା ମଧ୍ୟ ଅସାର, ଗୋଟିଏ ମନ୍ଦ ବ୍ୟାପାର।
9ଏକ ଅପେକ୍ଷା ଦୁଇ ଜଣ ଭଲ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପରିଶ୍ରମରେ ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଆନ୍ତି: 10ଯଦି ଜଣେ ପଡ଼େ, ତେବେ ଅନ୍ୟ ଜଣ ତାହାକୁ ଉଠାଏ। ମାତ୍ର ଯେ ଏକାକୀ ପଡ଼େ, ଓ ଯାହାକୁ ଉଠାଇବା ପାଇଁ କେହି ନ ଥାଏ, ତାହା ପ୍ରତି ଦୁଃଖ। 11ଆହୁରି, ଯଦି ଦୁଇ ଜଣ ଏକତ୍ର ଶୟନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଉଷ୍ଣ ରହିବେ। କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଏକାକୀ କିପରି ଉଷ୍ଣ ରହିପାରିବ? 12ଜଣେ ଏକାକୀକୁ ପରାସ୍ତ କରାଯାଇ ପାରେ; ମାତ୍ର ଦୁଇ ଜଣ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବେ। ତିନି ପଡ଼ ବିଶିଷ୍ଟ ରଜ୍ଜୁ ଶୀଘ୍ର ଛିଣ୍ଡେ ନାହିଁ।
ଜ୍ଞାନୀ ଯୁବକ ଓ ମୂର୍ଖ ରାଜା
13ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧ ମୂର୍ଖ ରାଜା ଆଉ ଚେତାବନୀ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ତାହା ଅପେକ୍ଷା ଦରିଦ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଯୁବକ ଉତ୍ତମ। 14ସେହି ଯୁବକ ରାଜ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ କାରାଗାରରୁ ଆସିଥାଇ ପାରେ, କିମ୍ବା ସେହି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଦରିଦ୍ର ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଥାଇ ପାରେ। 15ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳେ ଗମନାଗମନ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବିତ ଲୋକଙ୍କୁ ସେହି ଯୁବକ, ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିବାର ଦେଖିଲି। 16ତାହା ଆଗରେ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅସଂଖ୍ୟ ଥିଲେ। ତଥାପି ଯେଉଁମାନେ ପରେ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ତାହାଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ନାହିଁ। ଏହା ମଧ୍ୟ ଅସାର, ବାୟୁର ପଛେ ଦୌଡ଼ିବା ମାତ୍ର।