ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത കണ്ണീർ

ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത പീഡനം സഭാപ്രസംഗി കാണുന്നു, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെക്കാൾ മരിച്ചവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ എന്ന് പറയുന്നു. മിക്ക അധ്വാനത്തെയും നയിക്കുന്നത് അസൂയയാണ്. എങ്കിലും ഒരുവനെക്കാൾ ഇരുവർ നല്ലത്: വീഴുമ്പോൾ നിന്നെ എഴുന്നേല്പിക്കാനും ചൂടു പകരാനും ഒപ്പം ഉറച്ചുനിൽക്കാനും ഒരാൾ. ജനപ്രിയനായ രാജാവുപോലും വേഗത്തിൽ ആർക്കും വേണ്ടാത്തവനാകുന്നു.

അധ്യായം 4.

പിന്നെയും ഞാൻ നോക്കി, സൂര്യനു കീഴിൽ നടക്കുന്ന സകല പീഡനവും കണ്ടു: പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നു, അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ല; അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരുടെ കൈയിൽ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു, എന്നിട്ടും ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഇപ്പോഴും ജീവനോടിരിക്കുന്നവരെക്കാൾ, നേരത്തേ മരിച്ചുപോയ മൃതന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാർ എന്നു ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. എന്നാൽ ഇവരിരുവരെക്കാളും, സൂര്യനു കീഴിൽ നടക്കുന്ന തിന്മ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, ഇതുവരെ ജനിക്കാത്തവൻ ശ്രേഷ്ഠൻ. സകല അധ്വാനവും സാമർഥ്യവും ഒരുവനു തന്റെ അയൽക്കാരനോടുള്ള അസൂയയിൽനിന്നു വരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു. ഇതും ക്ഷണികം, കാറ്റിനു പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടം. ഭോഷൻ കൈകെട്ടിയിരുന്ന് തന്നെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നു. പ്രയാസത്തോടും കാറ്റിനു പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടത്തോടുംകൂടിയ രണ്ടുകൈനിറയെക്കാൾ, സ്വസ്ഥതയോടുകൂടിയ ഒരുകൈനിറ ഉത്തമം.

പിന്നെയും സൂര്യനു കീഴിൽ ക്ഷണികമായ ഒന്നു ഞാൻ കണ്ടു:

ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ, കൂട്ടാളിയില്ല, മകനോ സഹോദരനോ ഇല്ല; അവന്റെ അധ്വാനത്തിന് അവസാനമില്ല, എന്നിട്ടും അവന്റെ കണ്ണുകൾ സമ്പത്തുകൊണ്ടു തൃപ്തിപ്പെടുന്നില്ല. “ആർക്കുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ അധ്വാനിക്കുന്നത്, എന്റെ നന്മ എനിക്കുതന്നെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട്?” എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നു. ഇതും ഒരു ശ്വാസം—ഒരു ദുഷ്കരമായ വേല.

അവരുടെ അധ്വാനത്തിനു നല്ല പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതിനാൽ, ഒരുവനെക്കാൾ ഇരുവർ ശ്രേഷ്ഠർ: ഒരുവൻ വീണാൽ, മറ്റവൻ അവനെ എഴുന്നേല്പിക്കും. എന്നാൽ ഒറ്റയ്ക്കു വീഴുന്നവന്, അവനെ എഴുന്നേല്പിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തവന്, അയ്യോ കഷ്ടം. അതുപോലെ, ഇരുവർ ഒന്നിച്ചു കിടന്നാൽ അവർക്കു ചൂടുണ്ടാകും. എന്നാൽ ഒറ്റയ്ക്കുള്ളവന് എങ്ങനെ ചൂടുണ്ടാകും? ഒറ്റയ്ക്കുള്ളവനെ ഒരുവനു കീഴടക്കാം; ഇരുവർക്ക് എതിർത്തുനില്ക്കാം. മൂന്നിഴ ചേർത്ത കയർ വേഗം പൊട്ടുകയില്ല.

ജ്ഞാനിയായ യുവാവും ഭോഷനായ രാജാവും

ഇനി ഒരു മുന്നറിയിപ്പും കൈക്കൊള്ളാനറിയാത്ത വൃദ്ധനും ഭോഷനുമായ രാജാവിനെക്കാൾ, ദരിദ്രനും ജ്ഞാനിയുമായ യുവാവ് ശ്രേഷ്ഠൻ. ആ യുവാവ് തടവറയിൽനിന്നു വാഴാൻ വന്നതാകാം, അല്ലെങ്കിൽ ആ രാജ്യത്തുതന്നെ ദരിദ്രനായി ജനിച്ചവനാകാം. സൂര്യനു കീഴിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സകല ജീവനുള്ളവരും, രാജാവിന്റെ പിൻഗാമിയായ ആ യുവാവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അവന്റെ മുമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സകല ജനവും എണ്ണമറ്റതായിരുന്നു. എങ്കിലും പിന്നീടു വന്നവർ അവനിൽ പ്രസാദിച്ചില്ല. ഇതും ക്ഷണികം, കാറ്റിനു പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടം.