സഭാപ്രഭാഷകൻ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹എല്ലാറ്റിനും ഒരു കാലമുണ്ട്; ആകാശത്തിൻകീഴിലുള്ള ഓരോ കാര്യത്തിനും ഒരു സമയമുണ്ട്: ²ജനിക്കാൻ ഒരു കാലം, മരിക്കാൻ ഒരു കാലം; നടാൻ ഒരു കാലം, നട്ടതു പിഴുതുകളയാൻ ഒരു കാലം; ³കൊല്ലാൻ ഒരു കാലം, സൗഖ്യമാക്കാൻ ഒരു കാലം; ഇടിച്ചുകളയാൻ ഒരു കാലം, പണിതുയർത്താൻ ഒരു കാലം; ⁴കരയാൻ ഒരു കാലം, ചിരിക്കാൻ ഒരു കാലം; വിലപിക്കാൻ ഒരു കാലം, നൃത്തം ചെയ്യാൻ ഒരു കാലം; ⁵കല്ലുകൾ എറിഞ്ഞുകളയാൻ ഒരു കാലം, കല്ലുകൾ കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഒരു കാലം; ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ഒരു കാലം, ആലിംഗനത്തിൽനിന്നു വിട്ടുനിൽക്കാൻ ഒരു കാലം; ⁶അന്വേഷിക്കാൻ ഒരു കാലം, നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ഒരു കാലം; സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കാൻ ഒരു കാലം, എറിഞ്ഞുകളയാൻ ഒരു കാലം; ⁷കീറാൻ ഒരു കാലം, തുന്നിച്ചേർക്കാൻ ഒരു കാലം; മൗനമായിരിക്കാൻ ഒരു കാലം, സംസാരിക്കാൻ ഒരു കാലം; ⁸സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു കാലം, വെറുക്കാൻ ഒരു കാലം; യുദ്ധത്തിന് ഒരു കാലം, സമാധാനത്തിന് ഒരു കാലം.

⁹തന്റെ അധ്വാനത്താൽ വേലക്കാരന് എന്തു ലാഭം? ¹⁰മനുഷ്യരെ അധ്വാനത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്താൻ ദൈവം അവർക്കു നല്കിയിരിക്കുന്ന ജോലി ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു. ¹¹അവിടുന്ന് എല്ലാറ്റിനെയും അതതിന്റെ കാലത്തു മനോഹരമാക്കി; നിത്യതയെ മനുഷ്യഹൃദയത്തിൽ വച്ചുമിരിക്കുന്നു—എന്നിട്ടും ദൈവം ആദിമുതൽ അന്തംവരെ ചെയ്തതു ഗ്രഹിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയുന്നില്ല. ¹²ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ജീവിതം ആസ്വദിക്കുന്നതിനെക്കാളും നന്മ ചെയ്യുന്നതിനെക്കാളും നല്ലതായി അവർക്ക് ഒന്നുമില്ലെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. ¹³ഓരോരുത്തരും ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും തങ്ങളുടെ എല്ലാ അധ്വാനത്തിലും സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതും—ഇതു ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകുന്നു. ¹⁴ദൈവം ചെയ്യുന്നതെല്ലാം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; അതിനോടു ഒന്നും കൂട്ടാനോ ഒന്നും കുറയ്ക്കാനോ കഴിയുകയില്ല. മനുഷ്യർ തന്റെ മുമ്പാകെ ഭയപ്പെടേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് അതു ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ¹⁵ഇപ്പോൾ ഉള്ളതു മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നതു തന്നെ; വരാനുള്ളതും മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നതു തന്നെ; ഓടിച്ചുകളഞ്ഞതിനെ ദൈവം തിരികെ അന്വേഷിക്കുന്നു.

ന്യായത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തു ദുഷ്ടത

¹⁶സൂര്യനു കീഴിൽ ഞാൻ ഇതുംകൂടി കണ്ടു: ന്യായവിധിയുടെ സ്ഥാനത്തു ദുഷ്ടത, നീതിയുടെ സ്ഥാനത്തും ദുഷ്ടത. ¹⁷ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞു: “നീതിമാനെയും ദുഷ്ടനെയും ദൈവം ന്യായം വിധിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഓരോ കാര്യത്തിനും ഓരോ പ്രവൃത്തിക്കും അവിടെ ഒരു കാലമുണ്ട്.” ¹⁸ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞു: “തങ്ങൾ വെറും മൃഗങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നു മനുഷ്യർ കാണേണ്ടതിന് ദൈവം അവരെ പരിശോധിക്കുന്നു.” ¹⁹മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും ഒരേ ഗതി തന്നെ: ഒന്നു മരിക്കുന്നതുപോലെ മറ്റേതും മരിക്കുന്നു; രണ്ടിനും ഒരേ ശ്വാസം തന്നെ. മൃഗങ്ങളെക്കാൾ മനുഷ്യർക്ക് ഒരു ശ്രേഷ്ഠതയുമില്ല—എല്ലാം ആവിയത്രേ. ²⁰എല്ലാം ഒരേ സ്ഥലത്തേക്കു പോകുന്നു; എല്ലാം പൊടിയിൽനിന്നു വന്നു, എല്ലാം പൊടിയിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. ²¹മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവ് മേലോട്ടു കയറുന്നുവോ, മൃഗത്തിന്റെ ആത്മാവു ഭൂമിയിലേക്കു താഴോട്ടു ഇറങ്ങുന്നുവോ എന്ന് ആർ അറിയുന്നു? ²²അതുകൊണ്ട്, തന്റെ വേലയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലതായി മനുഷ്യന് ഒന്നുമില്ലെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; എന്തെന്നാൽ അതാണല്ലോ അവന്റെ ഓഹരി. തനിക്കുശേഷം വരുന്നതു തന്നെ കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?