દરેક વસ્તુ માટે એક ઋતુ

દરેક વાતની પોતાની ઋતુ છે, જન્મ અને મરણ, યુદ્ધ અને શાંતિ, અને ઈશ્વરે જે કર્યું છે તે આખું કોઈ સમજી શકતું નથી, જોકે તેણે માણસના હૃદયમાં અનંતકાળ મૂક્યો છે. ન્યાયની જગ્યાએ ભ્રષ્ટાચાર બેઠો છે. માણસો અને પશુઓ એક જ શ્વાસ લે છે અને એક જ કબરમાં જાય છે.

અધ્યાય 3.

દરેક વસ્તુ માટે એક ઋતુ છે, અને આકાશ નીચેની દરેક બાબત માટે એક સમય છે: જન્મવાનો સમય, અને મરવાનો સમય; રોપવાનો સમય, અને રોપેલું ઉખેડવાનો સમય; મારી નાખવાનો સમય, અને સાજા કરવાનો સમય; તોડી પાડવાનો સમય, અને બાંધવાનો સમય; રડવાનો સમય, અને હસવાનો સમય; શોક કરવાનો સમય, અને નાચવાનો સમય; પથ્થરો ફેંકી દેવાનો સમય, અને પથ્થરો એકઠા કરવાનો સમય; આલિંગન કરવાનો સમય, અને આલિંગનથી દૂર રહેવાનો સમય; શોધવાનો સમય, અને ખોવાનો સમય; રાખવાનો સમય, અને ફેંકી દેવાનો સમય; ફાડવાનો સમય, અને સીવવાનો સમય; મૌન રહેવાનો સમય, અને બોલવાનો સમય; પ્રેમ કરવાનો સમય, અને ધિક્કારવાનો સમય; યુદ્ધનો સમય, અને શાંતિનો સમય.

મજૂરને પોતાની મહેનતથી શો લાભ થાય છે? ઈશ્વરે માણસોને રોકી રાખવા જે કામ આપ્યું છે, તે મેં જોયું છે. તેમણે દરેક વસ્તુ પોતપોતાના સમયે સુંદર બનાવી, અને માણસના હૃદયમાં સાર્વકાલિકતા મૂકી—તોપણ ઈશ્વરે આરંભથી અંત સુધી જે કર્યું છે, તે કોઈ સમજી શકતું નથી. હું જાણું છું કે તેમને માટે જીવનનો આનંદ માણવા અને જીવતાં સુધી ભલું કરવા કરતાં બીજું કંઈ સારું નથી. વળી, દરેક જણ ખાય, પીએ અને પોતાના સર્વ કામમાં સંતોષ પામે—એ ઈશ્વરની ભેટ છે. હું જાણું છું કે ઈશ્વર જે કંઈ કરે છે તે સદાકાળ ટકે છે; તેમાં કશું ઉમેરી શકાતું નથી, કશું કાઢી શકાતું નથી. માણસો તેમની આગળ ભય રાખે માટે તેમણે એમ કર્યું છે. જે છે તે પહેલાંથી જ હતું, અને જે થવાનું છે તે પણ પહેલાંથી જ થઈ ચૂક્યું છે; અને જે હાંકી કાઢવામાં આવ્યું હતું તેને ઈશ્વર પાછું શોધી કાઢે છે.

ન્યાયને સ્થાને દુષ્ટતા

મેં સૂર્ય નીચે આ પણ જોયું: ન્યાયને સ્થાને દુષ્ટતા, અને નેકીને સ્થાને દુષ્ટતા. મેં મારા હૃદયમાં કહ્યું: “ઈશ્વર નેક તથા દુષ્ટનો ન્યાય કરશે, કેમ કે દરેક બાબત અને દરેક કાર્ય માટે ત્યાં એક સમય છે.” મેં મારા હૃદયમાં કહ્યું: “ઈશ્વર માણસોને પારખે છે, જેથી તેઓ જુએ કે તેઓ પશુઓ જ છે.” માણસો અને પશુઓનું ભાગ્ય એક સરખું છે: જેમ એક મરે છે તેમ બીજું પણ મરે છે; બન્નેમાં એક જ શ્વાસ છે. પશુઓ કરતાં માણસોને કશો લાભ નથી—સઘળું વરાળ સમાન છે. સર્વ એક જ સ્થળે જાય છે; સર્વ ધૂળમાંથી આવ્યું, અને સર્વ ધૂળમાં પાછું જાય છે. માણસનો આત્મા ઉપર જાય છે કે નહિ, અને પશુનો આત્મા ધરતી તરફ નીચે જાય છે કે નહિ, એ કોણ જાણે છે? તેથી મેં જોયું કે માણસ પોતાના કામમાં આનંદ માણે તેના કરતાં બીજું કંઈ સારું નથી, કેમ કે એ જ તેનો હિસ્સો છે. કેમ કે તેના પછી શું આવવાનું છે તે તેને કોણ બતાવી શકે?