Καιρός για το καθετί

Το καθετί έχει τον καιρό του, γέννηση και θάνατος, πόλεμος και ειρήνη, και κανείς δεν μπορεί να συλλάβει το σύνολο όσων έκανε ο Θεός, αν και έβαλε την αιωνιότητα στην ανθρώπινη καρδιά. Η διαφθορά κάθεται εκεί που θα έπρεπε να είναι η δικαιοσύνη. Άνθρωποι και ζώα αναπνέουν την ίδια πνοή και μοιράζονται έναν τάφο.

Κεφάλαιο 3.

Για το καθετί υπάρχει μια εποχή, κι ένας καιρός για κάθε πράγμα κάτω από τον ουρανό: καιρός για να γεννηθείς, και καιρός για να πεθάνεις· καιρός για να φυτέψεις, και καιρός για να ξεριζώσεις ό,τι φυτεύτηκε· καιρός για να σκοτώσεις, και καιρός για να γιατρέψεις· καιρός για να γκρεμίσεις, και καιρός για να χτίσεις· καιρός για να κλάψεις, και καιρός για να γελάσεις· καιρός για να πενθήσεις, και καιρός για να χορέψεις· καιρός για να πετάξεις πέτρες, και καιρός για να μαζέψεις πέτρες· καιρός για να αγκαλιάσεις, και καιρός για να αποφύγεις το αγκάλιασμα· καιρός για να ψάξεις, και καιρός για να χάσεις· καιρός για να κρατήσεις, και καιρός για να πετάξεις· καιρός για να σκίσεις, και καιρός για να ράψεις· καιρός για να σωπάσεις, και καιρός για να μιλήσεις· καιρός για να αγαπήσεις, και καιρός για να μισήσεις· καιρός για πόλεμο, και καιρός για ειρήνη.

Τι κερδίζει ο εργάτης από τον κόπο του; Είδα την ασχολία που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους για να τους απασχολεί. Τα πάντα τα έκανε όμορφα στον καιρό τους, κι έβαλε την αιωνιότητα μέσα στην ανθρώπινη καρδιά· όμως κανείς δεν μπορεί να συλλάβει ό,τι έκανε ο Θεός από την αρχή ως το τέλος. Ξέρω πως τίποτα δεν είναι καλύτερο γι' αυτούς από το να χαίρονται τη ζωή και να κάνουν το καλό όσο ζουν. Κι ακόμα, να τρώει ο καθένας, να πίνει και να βρίσκει ικανοποίηση σε όλη του την εργασία· αυτό είναι δώρο του Θεού. Ξέρω πως ό,τι κάνει ο Θεός διαρκεί για πάντα· τίποτα δεν μπορεί να προστεθεί, τίποτα να αφαιρεθεί. Το έκανε αυτό για να τον φοβούνται οι άνθρωποι. Ό,τι υπάρχει, υπήρξε κιόλας, κι ό,τι θα γίνει, έχει κιόλας γίνει· κι ο Θεός αναζητά ό,τι διώχτηκε.

Η κακία στον τόπο της δικαιοσύνης

Είδα επίσης κάτω από τον ήλιο: κακία στον τόπο της κρίσης, και κακία στον τόπο της δικαιοσύνης. Είπα μέσα μου: «Ο Θεός θα κρίνει τον δίκαιο και τον ασεβή, γιατί υπάρχει καιρός για κάθε πράγμα και κάθε έργο, εκεί». Είπα μέσα μου: «Ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους, για να δουν πως δεν είναι παρά ζώα». Οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν την ίδια μοίρα: όπως πεθαίνει ο ένας, έτσι πεθαίνει κι ο άλλος· και οι δύο έχουν την ίδια πνοή. Ο άνθρωπος δεν έχει κανένα πλεονέκτημα πάνω από τα ζώα· τα πάντα είναι ατμός. Όλα πηγαίνουν στον ίδιο τόπο· όλα ήρθαν από το χώμα, και όλα επιστρέφουν στο χώμα. Ποιος ξέρει αν το πνεύμα του ανθρώπου ανεβαίνει, κι αν το πνεύμα του ζώου κατεβαίνει στη γη; Έτσι είδα πως τίποτα δεν είναι καλύτερο από το να χαίρεται ο άνθρωπος την εργασία του, αφού αυτό είναι το μερίδιό του. Γιατί ποιος μπορεί να του δείξει τι θα γίνει μετά απ' αυτόν;