ဒေသနာကျမ်း။ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹အရာခပ်သိမ်းအတွက် အချိန်အခါရှိ၍ ကောင်းကင်အောက်ရှိ ကိစ္စဟူသမျှအတွက် အချိန်ရှိ၏။ ²မွေးဖွားရန်အချိန်နှင့် သေရန်အချိန်ရှိ၏။ စိုက်ပျိုးရန်အချိန်နှင့် စိုက်ပျိုးထားသည်ကို နုတ်ပယ်ရန်အချိန်ရှိ၏။ ³သတ်ရန်အချိန်နှင့် ကုသရန်အချိန်ရှိ၏။ ဖြိုဖျက်ရန်အချိန်နှင့် တည်ဆောက်ရန်အချိန်ရှိ၏။ ⁴ငိုကြွေးရန်အချိန်နှင့် ရယ်မောရန်အချိန်ရှိ၏။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးရန်အချိန်နှင့် ကခုန်ရန်အချိန်ရှိ၏။ ⁵ကျောက်ခဲများကို ပစ်ချရန်အချိန်နှင့် ကျောက်ခဲများကို စုသိမ်းရန်အချိန်ရှိ၏။ ဖက်ထွေးရန်အချိန်နှင့် ဖက်ထွေးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန်အချိန်ရှိ၏။ ⁶ရှာဖွေရန်အချိန်နှင့် ဆုံးရှုံးရန်အချိန်ရှိ၏။ သိမ်းဆည်းရန်အချိန်နှင့် စွန့်ပစ်ရန်အချိန်ရှိ၏။ ⁷ဆုတ်ဖြဲရန်အချိန်နှင့် ချုပ်လုပ်ရန်အချိန်ရှိ၏။ ဆိတ်ဆိတ်နေရန်အချိန်နှင့် ပြောဆိုရန်အချိန်ရှိ၏။ ⁸ချစ်ရန်အချိန်နှင့် မုန်းရန်အချိန်ရှိ၏။ စစ်မက်အတွက်အချိန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက်အချိန်ရှိ၏။

⁹အလုပ်လုပ်သောသူသည် မိမိ၏ပင်ပန်းစွာလုပ်ဆောင်ခြင်းမှ အဘယ်အကျိုးကိုရသနည်း။ ¹⁰လူသားတို့ကို အလုပ်ရှုပ်စေရန် ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသောအလုပ်ကို ငါမြင်ခဲ့ပြီ။ ¹¹ကိုယ်တော်သည် အရာခပ်သိမ်းကို အသီးသီးအချိန်တန်သောအခါ လှပတင့်တယ်စွာ ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ လူသားတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ ထာဝရကာလကို သွင်းပေးတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်ပြုတော်မူသောအမှုကို အစမှအဆုံးတိုင် မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြ။ ¹²သူတို့သည် အသက်ရှင်စဉ် အသက်တာကို ပျော်မွေ့ခြင်းနှင့် ကောင်းမှုပြုခြင်းထက် ပို၍ကောင်းသောအရာ မရှိကြောင်း ငါသိ၏။ ¹³ထို့အပြင် လူတိုင်းသည် စားသောက်၍ မိမိတို့လုပ်ဆောင်သမျှ၌ ကျေနပ်ရောင့်ရဲခြင်းကို ရရှိခြင်းသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ဆုကျေးဇူးဖြစ်၏။ ¹⁴ဘုရားသခင်ပြုတော်မူသမျှသည် အစဉ်အမြဲတည်ကြောင်း ငါသိ၏။ ထပ်၍ဖြည့်စွက်၍မရ၊ နုတ်ယူ၍လည်းမရ။ လူသားတို့သည် ရှေ့တော်၌ ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြစေရန် ကိုယ်တော်ပြုတော်မူ၏။ ¹⁵ယခုဖြစ်သောအရာသည် ယခင်ကဖြစ်ခဲ့ပြီ၊ ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာသည်လည်း ဖြစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရသောအရာကိုလည်း ဘုရားသခင်ရှာဖွေတော်မူ၏။

တရားမျှတမှုရှိရာအရပ်၌ ဆိုးယုတ်မှု

¹⁶ထို့အပြင် နေအောက်၌ ငါမြင်သည်ကား၊ တရားစီရင်ရာအရပ်၌ မကောင်းမှုရှိ၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိရာအရပ်၌ မကောင်းမှုရှိ၏။ ¹⁷ငါစိတ်နှလုံးထဲ၌ “ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် ဆိုးယုတ်သောသူကို ဘုရားသခင်တရားစီရင်တော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကိစ္စဟူသမျှနှင့် အမှုဟူသမျှအတွက် အချိန်သည် ထိုအရပ်၌ရှိ၏။” ဟု ဆိုမိ၏။ ¹⁸ငါစိတ်နှလုံးထဲ၌ “လူသားတို့သည် မိမိတို့မှာ တိရစ္ဆာန်မျှသာဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်ကြစေရန် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စုံစမ်းတော်မူ၏။” ဟု ဆိုမိ၏။ ¹⁹လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့သည် ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းကို ခံစားရကြ၏။ တစ်ဦးသေသကဲ့သို့ အခြားတစ်ဦးသေ၏၊ နှစ်ဦးစလုံး၌ ထွက်သက်ဝင်သက်တစ်မျိုးတည်းရှိ၏။ လူသည် တိရစ္ဆာန်ထက် သာလွန်ချက်မရှိ၊ အလုံးစုံတို့သည် အခိုးအငွေ့သာဖြစ်၏။ ²⁰အလုံးစုံတို့သည် တစ်နေရာတည်းသို့ သွားကြ၏။ အလုံးစုံတို့သည် မြေမှုန့်မှ ဖြစ်လာ၍ အလုံးစုံတို့သည် မြေမှုန့်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ²¹လူ၏ဝိညာဉ်သည် အထက်သို့တက်သလော၊ တိရစ္ဆာန်၏ဝိညာဉ်သည် မြေကြီးအောက်သို့ဆင်းသလော ဟု မည်သူသိသနည်း။ ²²သို့ဖြစ်၍ လူသည် မိမိ၏အလုပ်၌ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်းထက် ပို၍ကောင်းသောအရာ မရှိကြောင်း ငါမြင်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် သူ၏ဝေစုဖြစ်၏။ သူ့နောက်၌ အဘယ်အရာဖြစ်လာမည်ကို သူ့အား အဘယ်သူ ပြနိုင်မည်နည်း။