’n Tyd vir Alles

Alles het sy tyd, geboorte en dood, oorlog en vrede. Niemand kan die geheel van wat God gedoen het, begryp nie, al het Hy die ewigheid in die mens se hart gelê. Korrupsie sit waar geregtigheid hoort te wees. Mense en diere haal dieselfde asem en deel een graf.

Hoofstuk 3.

Vir alles is daar ’n seisoen, en ’n tyd vir elke saak onder die hemel: ’n tyd om gebore te word, en ’n tyd om te sterf; ’n tyd om te plant, en ’n tyd om uit te trek wat geplant is; ’n tyd om dood te maak, en ’n tyd om gesond te maak; ’n tyd om af te breek, en ’n tyd om op te bou; ’n tyd om te huil, en ’n tyd om te lag; ’n tyd om te treur, en ’n tyd om te dans; ’n tyd om klippe weg te gooi, en ’n tyd om klippe bymekaar te maak; ’n tyd om te omhels, en ’n tyd om nie te omhels nie; ’n tyd om te soek, en ’n tyd om te verloor; ’n tyd om te hou, en ’n tyd om weg te gooi; ’n tyd om te skeur, en ’n tyd om te naai; ’n tyd om stil te bly, en ’n tyd om te praat; ’n tyd om lief te hê, en ’n tyd om te haat; ’n tyd vir oorlog, en ’n tyd vir vrede.

Watter voordeel kry die werker uit sy harde werk? Ek het die taak gesien wat God vir die mense gegee het om hulle besig te hou. Hy het alles mooi gemaak op sy tyd, en die ewigheid in die mens se hart gelê—tog kan niemand begryp wat God van begin tot einde gedoen het nie. Ek weet niks is vir hulle beter as om die lewe te geniet en goed te doen solank hulle leef nie. Ook dat elkeen eet, drink en voldoening vind in al sy werk—dit is God se gawe. Ek weet alles wat God doen, duur vir ewig; niks kan bygevoeg word nie, niks weggeneem nie. Hy het dit so gedoen sodat die mense ontsag voor hom sal hê. Wat is, was al; en wat sal wees, was ook al; en God soek weer op wat verdryf is.

Goddeloosheid op die Plek van Geregtigheid

Ek het ook onder die son gesien: boosheid op die plek van die reg, en boosheid op die plek van geregtigheid. Ek het in my hart gesê: “God sal die regverdige en die goddelose oordeel, want daar is ’n tyd vir elke saak en elke daad, daar.” Ek het in my hart gesê: “God toets die mense, sodat hulle kan sien hulle is maar net diere.” Mense en diere deel een lot: die een sterf soos die ander sterf; albei het dieselfde asem. Die mens het geen voordeel bo die diere nie—alles is damp. Almal gaan na een plek toe; almal het uit die stof gekom, en almal keer terug na die stof. Wie weet of die mens se gees opgaan, en of die dier se gees afgaan na die aarde toe? So het ek gesien niks is beter as dat ’n mens hom in sy werk verheug nie, want dit is sy deel. Want wie kan hom wys wat ná hom kom?