Ny Fotoana ho an’ny Zavatra Rehetra

Manana ny fotoanany ny zavatra rehetra, ny fahaterahana sy ny fahafatesana, ny ady sy ny fiadanana, ary tsy misy mahafantatra ny fitambaran'izay nataon'Andriamanitra, na dia napetrany ao am-pon'ny olombelona aza ny mandrakizay. Ny kolikoly mipetraka eo amin'ny toerana tokony hisy ny rariny. Ny olona sy ny biby dia miaina amin'ny rivotra iray ary mizara fasana iray.

Toko 3.

Misy fotoana ho an’ny zavatra rehetra, ary andro ho an’ny raharaha rehetra eto ambanin’ny lanitra: fotoana hateraka, ary fotoana ho faty; fotoana hamboly, ary fotoana hamongotra izay voavoly; fotoana hamono, ary fotoana hanasitrana; fotoana handrava, ary fotoana hanorina; fotoana hitomany, ary fotoana hihomehy; fotoana hisaona, ary fotoana handihy; fotoana hanary vato, ary fotoana hanangona vato; fotoana hifamihina, ary fotoana hifady ny hifamihina; fotoana hitady, ary fotoana ho very; fotoana hitahiry, ary fotoana hanary; fotoana handriatra, ary fotoana hanjaitra; fotoana hangina, ary fotoana hiteny; fotoana hitia, ary fotoana hankahala; fotoana ho an’ny ady, ary fotoana ho an’ny fihavanana.

Inona no tombony azon’ny mpiasa amin’ny ezaka ataony? Hitako ny asa nomen’Andriamanitra ny olona mba hampiasana azy. Nanao ny zavatra rehetra ho tsara tamin’ny fotoanany Izy, ary nasiany ny mandrakizay tao am-pon’ny olona—nefa tsy misy olona mahatakatra izay nataon’Andriamanitra hatramin’ny voalohany ka hatramin’ny farany. Fantatro fa tsy misy tsara kokoa ho azy ireo noho ny miaina am-pifaliana sy manao soa raha mbola velona izy ireo. Ary koa, ny hihinan’ny olona rehetra sy hisotroany ary hahitany fahafaham-po amin’ny asany rehetra—izany no fanomezan’Andriamanitra. Fantatro fa mateza mandrakizay izay rehetra ataon’Andriamanitra; tsy azo ampiana, ary tsy azo esorina. Izy no nanao izany mba hatahotra eo anatrehany ny olona. Izay misy dia efa nisy, ary izay ho avy dia efa nisy; ary Andriamanitra dia mitady indray izay noroahina.

Ny Faharatsiana eo amin’ny Fitoerana Fitsarana

Hitako koa eto ambanin’ny masoandro: ny faharatsiana eo amin’ny fitoerana fitsarana, ary ny faharatsiana eo amin’ny fitoerana fahamarinana. Hoy aho tao am-poko: «Hitsara ny marina sy ny ratsy fanahy Andriamanitra, satria misy fotoana ho an’ny raharaha rehetra sy ny asa rehetra, any.» Hoy aho tao am-poko: «Mizaha toetra ny olona Andriamanitra, mba hahitan’izy ireo fa biby fotsiny izy ireo.» Iray ihany ny anjara andron’ny olona sy ny biby: araka ny fahafatesan’ny anankiray no fahafatesan’ny anankiray koa; iray ihany ny fofonain’izy roa. Tsy mihoatra ny biby ny olona—zava-poana ny zavatra rehetra. Mankany amin’ny toerana iray avokoa izy rehetra; avy tamin’ny vovoka avokoa izy rehetra, ary miverina amin’ny vovoka avokoa. Iza no mahalala raha miakatra ho any ambony ny fanahin’ny olona, ary raha midina ho any amin’ny tany ny fanahin’ny biby? Ka hitako fa tsy misy tsara noho ny hifalian’ny olona amin’ny asany, satria izany no anjarany. Fa iza no mahay mampiseho azy izay ho avy aoriany?