प्रत्येक गोष्टीसाठी एक ऋतू
3 1 प्रत्येक गोष्टीसाठी एक ऋतू असतो, आणि आकाशाखालील प्रत्येक कार्यासाठी एक समय असतो: 2 जन्म घेण्याचा एक समय, आणि मरण्याचा एक समय; लावण्याचा एक समय, आणि लावलेले उपटून टाकण्याचा एक समय; 3 मारण्याचा एक समय, आणि बरे करण्याचा एक समय; पाडण्याचा एक समय, आणि बांधण्याचा एक समय; 4 रडण्याचा एक समय, आणि हसण्याचा एक समय; शोक करण्याचा एक समय, आणि नाचण्याचा एक समय; 5 दगड फेकून देण्याचा एक समय, आणि दगड एकत्र गोळा करण्याचा एक समय; आलिंगन देण्याचा एक समय, आणि आलिंगनापासून दूर राहण्याचा एक समय; 6 शोधण्याचा एक समय, आणि गमावण्याचा एक समय; राखून ठेवण्याचा एक समय, आणि फेकून देण्याचा एक समय; 7 फाडण्याचा एक समय, आणि शिवण्याचा एक समय; गप्प राहण्याचा एक समय, आणि बोलण्याचा एक समय; 8 प्रेम करण्याचा एक समय, आणि द्वेष करण्याचा एक समय; युद्धाचा एक समय, आणि शांतीचा एक समय.
9 कामकऱ्याला त्याच्या श्रमापासून काय लाभ होतो? 10 लोकांना कामात गुंतवून ठेवण्यासाठी देवाने त्यांना जे काम दिले आहे, ते मी पाहिले आहे. 11 त्याने प्रत्येक गोष्ट तिच्या समयी सुंदर केली, आणि मानवाच्या हृदयात सार्वकालिकता ठेवली — तरीही देवाने आरंभापासून शेवटपर्यंत जे केले आहे ते कोणालाही आकळत नाही. 12 मला ठाऊक आहे की, जिवंत असेपर्यंत जीवनाचा आनंद घेणे आणि चांगले करणे यापेक्षा त्यांच्यासाठी काहीही उत्तम नाही. 13 तसेच, प्रत्येकाने खावे, प्यावे, आणि आपल्या सर्व कामात समाधान मिळवावे — ही देवाची देणगी आहे. 14 मला ठाऊक आहे की, देव जे काही करतो ते सर्वकाळ टिकते; त्यात काहीही भर घालता येत नाही, आणि काहीही काढून टाकता येत नाही. लोकांनी त्याच्यापुढे भय बाळगावे म्हणून त्याने हे केले आहे. 15 जे आहे ते आधीच झाले आहे, आणि जे होणार आहे ते आधीच झाले आहे; आणि जे लोटून दिले गेले त्याचा देव शोध घेतो.
न्यायाच्या ठिकाणी दुष्टता
16 मी सूर्याखाली आणखीही पाहिले: न्यायाच्या ठिकाणी दुष्टता, आणि नीतिमत्तेच्या ठिकाणी दुष्टता. 17 मी आपल्या मनात म्हणालो: देव नीतिमानाचा व दुष्टाचा न्याय करील, कारण प्रत्येक कार्यासाठी व प्रत्येक कृतीसाठी तेथे एक समय आहे. 18 मी आपल्या मनात म्हणालो: देव लोकांची परीक्षा घेतो, यासाठी की ते केवळ पशूच आहेत हे त्यांना दाखवावे. 19 मानव आणि पशू यांचे एकच प्रारब्ध आहे: जसा एक मरतो तसाच दुसराही मरतो; दोघांनाही एकच श्वास आहे. मानवाला पशूपेक्षा काही अधिकता नाही — सर्व काही वाफेसारखे आहे. 20 सर्व एकाच ठिकाणी जातात; सर्व मातीतून आले, आणि सर्व मातीला परत जातात. 21 मानवाचा आत्मा वर जातो, आणि पशूचा आत्मा खाली भूमीकडे जातो, हे कोणाला ठाऊक आहे? 22 म्हणून मी पाहिले की, माणसाने आपल्या कामात आनंद करणे यापेक्षा काहीही उत्तम नाही, कारण तोच त्याचा वाटा आहे. कारण त्याच्यानंतर काय घडेल हे त्याला कोण दाखवू शकेल?