معلِم 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹هر څۀ دپاره يو موسم شته، او د آسمان لاندې هر کار دپاره يو وخت مقرر دے: ²د پېدا کېدو يو وخت دے، او د مرګ يو وخت دے؛ د کرلو يو وخت دے، او د کرلى شوى شى د اوبخولو يو وخت دے؛ ³د وژلو يو وخت دے، او د روغولو يو وخت دے؛ د ړنګولو يو وخت دے، او د جوړولو يو وخت دے؛ ⁴د ژړا يو وخت دے، او د خندا يو وخت دے؛ د ماتم يو وخت دے، او د نڅا يو وخت دے؛ ⁵د کاڼو د غورزولو يو وخت دے، او د کاڼو د راټولولو يو وخت دے؛ د غېږ نيولو يو وخت دے، او د غېږ نيولو نه د ډډې کولو يو وخت دے؛ ⁶د لټولو يو وخت دے، او د ورکولو يو وخت دے؛ د ساتلو يو وخت دے، او د غورزولو يو وخت دے؛ ⁷د څيرلو يو وخت دے، او د ګنډلو يو وخت دے؛ د چوپ پاتې کېدو يو وخت دے، او د خبرو کولو يو وخت دے؛ ⁸د مينې يو وخت دے، او د کينې يو وخت دے؛ د جنګ يو وخت دے، او د سلامتۍ يو وخت دے.

⁹کارکوونکى ته د خپل محنت نه څۀ فائده رسى؟ ¹⁰ما هغه کار وليدو چې خُدائ پاک انسانانو ته ورکړے دے چې هغوئ پرې مشغول وى. ¹¹هغۀ هر څۀ خپل وخت کښې ښائسته جوړ کړل، او د انسان په زړۀ کښې يې ابديت کېښودو، خو بيا هم هيڅوک هغه کار نۀ شى درک کولے چې خُدائ پاک له شروع نه تر آخره کړے دے. ¹²زۀ پوهيږم چې د دوئ دپاره د دې نه ښۀ بل څۀ نشته چې خوشحالى وکړى او تر څو چې ژوندى دى نېکى وکړى. ¹³همدا راز، چې هر څوک وخورى، وڅکى او په خپل ټول کار کښې اطمينان ومومى، دا د خُدائ پاک بخښنه ده. ¹⁴زۀ پوهيږم چې څۀ چې خُدائ پاک کوى هغه تل دپاره وى؛ نۀ پرې څۀ زيات کېدلى شى، او نۀ ترې څۀ کم کېدلى شى. هغۀ دا ځکه کړى دى چې خلق د هغۀ په وړاندې ويرېږى. ¹⁵څۀ چې اوس دى هغه مخکښې هم وو، او څۀ چې راتلونکى دى هغه هم مخکښې وو؛ او خُدائ پاک هغه څۀ لټوى چې تېر شوى دى.

د اِنصاف په ځائ کښې بدکارى

¹⁶ما د نمر لاندې دا هم وليدل: د اِنصاف په ځائ کښې بدى، او د صداقت په ځائ کښې بدى. ¹⁷ما په خپل زړۀ کښې ووئيل، ”خُدائ پاک به د صادق او بدکار دواړو اِنصاف وکړى، ځکه چې هلته هر کار او هر عمل دپاره يو وخت شته.“ ¹⁸ما په خپل زړۀ کښې ووئيل، ”خُدائ پاک انسانان ازمائى، دې دپاره چې هغوئ وګورى چې هغوئ خو يوازې حيوانات دى.“ ¹⁹د انسانانو او حيواناتو برخه يوه ده: لکه څنګه چې دا مرى هم هغه شان هغه مرى؛ د دواړو ساه يوه ده. انسان په حيوان باندې کوم برترى نۀ لرى، ځکه چې هر څۀ بخار دى. ²⁰ټول يوې ځائ ته ځى؛ ټول له خاورې نه راغلل، او ټول بيا خاورې ته ګرځى. ²¹څوک پوهيږى چې آيا د انسان روح پورته ځى، او آيا د حيوان روح ښکته زمکې ته ځى؟ ²²نو ما وليدل چې د دې نه ښۀ بل څۀ نشته چې انسان دې په خپل کار خوشحالى وکړى، ځکه چې همدا د هغۀ برخه ده. ځکه څوک هغۀ ته ښودلے شى چې د هغۀ نه پس به څۀ کيږى؟