Plesier op die proef

Die Prediker probeer alles wat geld kan bou: huise, wingerde, tuine, sangers, skatte. Hy vind dat plesier sowel as prestasie leeg is, want die wyse sterf net soos die dwaas en 'n erfgenaam kan alles verkwis. Wat oorbly, is eet, drink en werk, gegee uit God se hand.

Hoofstuk 2.

In my hart het ek gesê: “Kom, ek sal jou met plesier toets; geniet wat goed is.” Maar ook dit was verganklik. Van die gelag het ek gesê: “Dit is waansin,” en van plesier: “Wat bereik dit?”

Ek het in my hart ondersoek ingestel hoe om my liggaam met wyn op te vrolik—terwyl my hart my steeds met wysheid gelei het—en om die dwaasheid vas te gryp, totdat ek kon sien wat goed is vir mense om te doen onder die hemel gedurende die min dae van hulle lewe. Ek het groot werke onderneem. Ek het vir myself huise gebou en wingerde geplant. Ek het vir myself tuine en parke aangelê en allerhande vrugtebome daarin geplant. Ek het vir myself damme water gemaak om ’n bos groeiende bome te besproei. Ek het slawe en slavinne gekoop, en het ook slawe gehad wat in my huis gebore is. Ek het groter beeskuddes en kleinveetroppe besit as enigiemand voor my in Jerusalem. Ek het vir myself silwer en goud bymekaargemaak, die skatte van konings en provinsies. Ek het sangers en sangeresse gekry, en die genietinge van mans—baie byvroue. So het ek groot geword, groter as almal voor my in Jerusalem; en my wysheid het by my gebly. Wat my oë ook al begeer het, het ek nie weerhou nie. Ek het my hart geen vreugde ontsê nie, want my hart het hom in al my werk verlustig, en dit was my beloning vir al my werk. Toe het ek alles wat my hande gedoen het, oorsien en die harde werk wat ek daaraan bestee het, en dit was alles verganklik, ’n najaag van wind; niks is onder die son verdien nie.

Wysheid teenoor dwaasheid

Toe het ek my daarop toegespits om wysheid, waansin en dwaasheid te oorweeg. Want wat kan die koning se opvolger doen? Net wat reeds gedoen is. Ek het gesien dat wysheid meer wins het as dwaasheid, soos lig meer het as duisternis. Die wyse mens het oë in sy kop, maar die dwaas loop in die duisternis. En tog het ek besef dat dieselfde lot hulle almal tref. ^a Toe het ek gedink: “Die dwaas se lot is ook myne. Waarom was ek dan so baie wys?” En ek het besluit ook dit is verganklik. Die wyse, net soos die dwaas, sal nie lank onthou word nie; in die dae wat kom, word albei vergeet. Hoe sterf die wyse tog net soos die dwase! So het ek die lewe gehaat, omdat die werk wat onder die son gedoen word, my bedroef het; dit is alles verganklik, ’n najaag van wind.

Harde werk wat vir ’n vreemdeling nagelaat word

Ek het al my arbeid onder die son gehaat, omdat ek dit moet nalaat aan die een ná my. Wie weet of hy wys of ’n dwaas sal wees? Tog sal hy beheer hê oor alles waarvoor ek met my wysheid onder die son gewerk het. Ook dit is verganklik.

Toe het ek my hart aan wanhoop oorgegee oor al die harde werk waaraan ek onder die son geswoeg het. ’n Mens kan met wysheid, kennis en vaardigheid werk, en tog moet jy dit alles nalaat sodat iemand wat nooit daarvoor gewerk het nie, dit geniet. Ook dit is verganklik, ’n groot kwaad. Wat kry ’n mens vir al die harde werk en die gejaag van sy hart waaraan hy onder die son swoeg? Al sy dae bring smart, sy werk verdriet; selfs snags kom sy gedagtes nie tot rus nie. Ook dit is verganklik. Niks is beter vir ’n mens as om te eet, te drink en sy werk te geniet nie. Ook dit, het ek gesien, is uit die hand van God, want wie kan eet of wie kan genieting vind sonder hom? God gee wysheid, kennis en vreugde aan die mens wat hom behaag, maar aan die sondaar gee hy die werk om bymekaar te maak en op te gaar, net om dit te oorhandig aan een wat God behaag. Ook dit is verganklik, ’n najaag van wind.