Vaiz 2

2 ¹Yüreğimde dedim ki: «Gel, seni zevkle sınayayım; iyi olanın tadını çıkar.» Ama bu da geçiciydi. ²Gülmeye, «Delilik», zevke de, «Ne işe yarar?» dedim.

³Yüreğim beni hâlâ bilgelikle yönlendirirken, bedenimi şarapla nasıl neşelendireceğimi ve akılsızlığı nasıl kavrayacağımı yüreğimde araştırdım; ta ki göklerin altında, ömürlerinin o birkaç günü boyunca insanların yapması için neyin iyi olduğunu görene dek. ⁴Büyük işlere giriştim. Kendime evler yaptım, bağlar diktim. ⁵Kendime bahçeler ve parklar yaptım, içlerine her türlü meyve ağacı diktim. ⁶Büyüyen bir ağaç ormanını sulamak için kendime su havuzları yaptım. ⁷Erkek ve kadın köleler satın aldım, evde doğan kölelerim de vardı. Benden önce Yeruşalim'de yaşayan herkesten daha çok sığıra ve davara sahip oldum. ⁸Kendime gümüş ve altın, kralların ve illerin hazinesini biriktirdim. Erkek ve kadın şarkıcılar edindim, bir de erkeklerin zevki olan birçok cariye. ⁹Böylece büyüdüm, benden önce Yeruşalim'de yaşayan herkesten daha büyük oldum; bilgeliğim de yanımda kaldı. ¹⁰Gözlerimin istediği her şeyi esirgemedim. Yüreğimden hiçbir sevinci esirgemedim, çünkü yüreğim tüm emeğimden zevk aldı; bütün emeğimin karşılığı da buydu. ¹¹Sonra ellerimin yaptığı her şeye ve bunu yapmak için harcadığım emeğe baktım; hepsi geçiciydi, rüzgarı kovalamaktı; güneşin altında hiçbir kazanç yoktu.

Bilgeliğe Karşı Akılsızlık

¹²Böylece bilgeliği, deliliği ve akılsızlığı düşünmeye yöneldim. Çünkü kralın ardından gelen ne yapabilir ki? Ancak çoktan yapılmış olanı. ¹³Işığın karanlıktan üstün olması gibi, bilgeliğin de akılsızlıktan daha çok kazancı olduğunu gördüm. ¹⁴Bilge kişinin gözleri başındadır, ama akılsız karanlıkta yürür. Yine de hepsinin başına aynı yazgının geldiğini anladım. ^a a v14 «Gözleri başındadır» İbranice bir deyimdir: bilge kişi açıkça görür. ¹⁵O zaman düşündüm: «Akılsızın yazgısı benim de yazgım. Öyleyse neden bunca bilge oldum?» Ve bunun da geçici olduğuna karar verdim. ¹⁶Bilge de akılsız gibi uzun süre anımsanmayacak; gelecek günlerde ikisi de unutulur. Bilge de tıpkı akılsız gibi ölüyor işte! ¹⁷Böylece yaşamdan nefret ettim, çünkü güneşin altında yapılan iş bana acı verdi; hepsi geçicidir, rüzgarı kovalamaktır.

Bir Yabancıya Bırakılan Emek

¹⁸Güneşin altındaki tüm emeğimden nefret ettim, çünkü onu benden sonra gelene bırakmam gerekiyor. ¹⁹Onun bilge mi yoksa akılsız mı olacağını kim bilir? Yine de güneşin altında bilgeliğimle uğrunda çalıştığım her şeyi o denetleyecek. Bu da geçicidir.

²⁰Böylece güneşin altında uğrunda emek verdiğim tüm çabalar yüzünden yüreğimi umutsuzluğa bıraktım. ²¹İnsan bilgelikle, bilgiyle ve beceriyle çalışır, ama sonunda her şeyi, uğrunda hiç çalışmamış birinin zevkine bırakmak zorunda kalır. Bu da geçicidir, büyük bir kötülüktür. ²²İnsan, güneşin altında uğrunda emek verdiği tüm çabadan ve yüreğinin didinmesinden ne kazanır? ²³Bütün günleri acı getirir, işi keder; geceleri bile zihni rahat bulmaz. Bu da geçicidir. ²⁴İnsan için yemekten, içmekten ve işinden zevk almaktan daha iyi bir şey yoktur. Bunun da Tanrı'nın elinden olduğunu gördüm, ²⁵çünkü O olmadan kim yiyebilir ya da kim zevk bulabilir? ²⁶Tanrı, kendisini hoşnut eden kişiye bilgelik, bilgi ve sevinç verir; ama günahkâra, biriktirip toplama işini verir; ta ki topladığını Tanrı'yı hoşnut eden birine bıraksın. Bu da geçicidir, rüzgarı kovalamaktır.