സഭാപ്രഭാഷകൻ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞു: “വരൂ, ഞാൻ നിന്നെ സുഖഭോഗംകൊണ്ടു പരീക്ഷിക്കും; നല്ലതു അനുഭവിച്ചുകൊള്ളുക.” എന്നാൽ ഇതും ക്ഷണികമായിരുന്നു. ²ചിരിയെക്കുറിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇതു ഭ്രാന്താണ്,” സുഖഭോഗത്തെക്കുറിച്ചു: “ഇതു എന്തു നേടുന്നു?”

³വീഞ്ഞുകൊണ്ടു എന്റെ ശരീരത്തെ എങ്ങനെ ഉല്ലസിപ്പിക്കാം എന്നു ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അന്വേഷിച്ചു—എന്റെ ഹൃദയം അപ്പോഴും ജ്ഞാനത്താൽ എന്നെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു—ഭോഷത്തം പിടിച്ചുകൊള്ളാനും, ആകാശത്തിൻകീഴിൽ തങ്ങളുടെ ആയുസ്സിന്റെ ചുരുക്കം ദിവസങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ ചെയ്യേണ്ടതു എന്തു നല്ലതെന്നു ഞാൻ കാണുവോളം. ⁴ഞാൻ വലിയ പ്രവൃത്തികൾ ഏറ്റെടുത്തു. എനിക്കായി വീടുകൾ പണിതു, മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. ⁵എനിക്കായി ഉദ്യാനങ്ങളും വനോദ്യാനങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി, അവയിൽ സകലവിധ ഫലവൃക്ഷങ്ങളും നട്ടു. ⁶വളർന്നുവരുന്ന വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഒരു വനം നനയ്ക്കുവാൻ എനിക്കായി ജലാശയങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ⁷ദാസന്മാരെയും ദാസിമാരെയും ഞാൻ വിലയ്ക്കു വാങ്ങി, വീട്ടിൽ ജനിച്ച ദാസന്മാരും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. യെരൂശലേമിൽ എനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ആരെക്കാളും അധികം കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളും ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ⁸വെള്ളിയും പൊന്നും, രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രവിശ്യകളുടെയും നിക്ഷേപവും ഞാൻ എനിക്കായി ശേഖരിച്ചു. ഗായകന്മാരെയും ഗായികമാരെയും, പുരുഷന്മാരുടെ ആനന്ദങ്ങളെയും—അനേകം വെപ്പാട്ടികളെയും ഞാൻ സമ്പാദിച്ചു. ⁹അങ്ങനെ ഞാൻ മഹാനായിത്തീർന്നു, യെരൂശലേമിൽ എനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരെക്കാളും വലിയവൻ; എന്റെ ജ്ഞാനവും എന്നോടുകൂടെ നിലനിന്നു. ¹⁰എന്റെ കണ്ണുകൾ ആഗ്രഹിച്ചതൊന്നും ഞാൻ തടഞ്ഞില്ല. എന്റെ ഹൃദയത്തിനു യാതൊരു സന്തോഷവും ഞാൻ നിഷേധിച്ചില്ല, എന്തെന്നാൽ എന്റെ സകല പ്രവൃത്തിയിലും എന്റെ ഹൃദയം ആനന്ദിച്ചു, ഇതായിരുന്നു എന്റെ സകല പ്രയത്നത്തിനുമുള്ള പ്രതിഫലം. ¹¹പിന്നീടു ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ ചെയ്ത സകലവും അതു ചെയ്യുവാൻ ഞാൻ ചെലവഴിച്ച അധ്വാനവും നോക്കിക്കണ്ടു, അതെല്ലാം ക്ഷണികവും കാറ്റിനെ പിന്തുടരുന്നതുമായിരുന്നു; സൂര്യനുകീഴിൽ ഒന്നും നേടിയില്ല.

ഭോഷത്തത്തിനെതിരേ ജ്ഞാനം

¹²അങ്ങനെ ജ്ഞാനത്തെയും ഭ്രാന്തിനെയും ഭോഷത്തത്തെയും പരിചിന്തിക്കുവാൻ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു. എന്തെന്നാൽ രാജാവിന്റെ പിൻഗാമിക്കു എന്തു ചെയ്യുവാൻ കഴിയും? മുമ്പേ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞതു മാത്രം. ¹³വെളിച്ചത്തിനു ഇരുട്ടിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠതയുള്ളതുപോലെ, ഭോഷത്തത്തെക്കാൾ ജ്ഞാനത്തിനു അധികം നേട്ടമുണ്ടെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. ¹⁴ജ്ഞാനിക്കു തന്റെ തലയിൽ കണ്ണുകളുണ്ട്, എന്നാൽ ഭോഷൻ ഇരുട്ടിൽ നടക്കുന്നു. എങ്കിലും എല്ലാവർക്കും ഒരേ ഗതി വന്നുഭവിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ ഗ്രഹിച്ചു. ^a a v14 “തന്റെ തലയിൽ കണ്ണുകളുണ്ട്” എന്നതു ഒരു എബ്രായ ശൈലിയാണ്: ജ്ഞാനി വ്യക്തമായി കാണുന്നു. ¹⁵അപ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തിച്ചു: “ഭോഷന്റെ ഗതിതന്നെ എനിക്കും വരും. പിന്നെ ഞാൻ ഇത്രയധികം ജ്ഞാനിയായിരുന്നതു എന്തിന്?” ഇതും ക്ഷണികമാണെന്നു ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ¹⁶ഭോഷനെപ്പോലെതന്നെ ജ്ഞാനിയും ദീർഘകാലം ഓർമിക്കപ്പെടുകയില്ല; വരുംനാളുകളിൽ ഇരുവരും മറക്കപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനി ഭോഷന്മാരെപ്പോലെതന്നെ മരിക്കുന്നതെങ്ങനെ! ¹⁷അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ജീവനെ വെറുത്തു, എന്തെന്നാൽ സൂര്യനുകീഴിൽ ചെയ്യപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി എന്നെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു; അതെല്ലാം ക്ഷണികവും കാറ്റിനെ പിന്തുടരുന്നതുമാകുന്നു.

അന്യനു വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ട അധ്വാനം

¹⁸സൂര്യനുകീഴിലുള്ള എന്റെ സകല അധ്വാനത്തെയും ഞാൻ വെറുത്തു, എന്തെന്നാൽ എനിക്കുശേഷം വരുന്നവനു അതു വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടിവരും. ¹⁹അവൻ ജ്ഞാനിയാകുമോ ഭോഷനാകുമോ എന്നു ആർക്കറിയാം? എങ്കിലും സൂര്യനുകീഴിൽ എന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ ഞാൻ അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയ സകലത്തെയും അവൻ നിയന്ത്രിക്കും. ഇതും ക്ഷണികമാകുന്നു.

²⁰അതുകൊണ്ടു സൂര്യനുകീഴിൽ ഞാൻ അധ്വാനിച്ച സകല പ്രയത്നത്തെയുംകുറിച്ചു ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തെ നിരാശയ്ക്കു വിട്ടുകൊടുത്തു. ²¹ഒരുവൻ ജ്ഞാനത്തോടും അറിവോടും സാമർഥ്യത്തോടുംകൂടെ അധ്വാനിച്ചേക്കാം, എങ്കിലും അതിനായി ഒരിക്കലും അധ്വാനിക്കാത്ത ഒരുവനു അനുഭവിക്കുവാൻ അതെല്ലാം വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടിവരും. ഇതും ക്ഷണികവും വലിയൊരു തിന്മയുമാകുന്നു. ²²സൂര്യനുകീഴിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ അധ്വാനിക്കുന്ന സകല പ്രയത്നത്തിൽനിന്നും ഹൃദയത്തിന്റെ വേവലാതിയിൽനിന്നും അവനു എന്തു നേട്ടമാണുള്ളത്? ²³അവന്റെ നാളുകളെല്ലാം ദുഃഖം വരുത്തുന്നു, അവന്റെ പ്രവൃത്തി വ്യഥയും; രാത്രിയിൽപോലും അവന്റെ മനസ്സിനു വിശ്രമം കിട്ടുന്നില്ല. ഇതും ക്ഷണികമാകുന്നു. ²⁴തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലതു ഒരു മനുഷ്യനു ഒന്നുമില്ല. ഇതും ദൈവത്തിന്റെ കൈയിൽനിന്നുള്ളതാണെന്നു ഞാൻ കണ്ടു, ²⁵എന്തെന്നാൽ അവിടുത്തെ കൂടാതെ ആർക്കു തിന്നുവാൻ കഴിയും, ആർക്കു ആനന്ദം കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയും? ²⁶ദൈവം തന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യനു ജ്ഞാനവും അറിവും സന്തോഷവും നല്കുന്നു, എന്നാൽ പാപിക്കോ ശേഖരിക്കുന്നതിന്റെയും കൂട്ടിവയ്ക്കുന്നതിന്റെയും പ്രവൃത്തി അവിടുന്നു നല്കുന്നു, ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നവനു അതു കൈമാറേണ്ടതിനു മാത്രം. ഇതും ക്ഷണികവും കാറ്റിനെ പിന്തുടരുന്നതുമാകുന്നു.