ဒေသနာကျမ်း။ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ငါသည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ “လာလော့၊ ပျော်မွေ့ခြင်းဖြင့် သင့်ကို ငါစမ်းသပ်မည်၊ ကောင်းသောအရာကို ခံစားလော့” ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာ ဖြစ်၏။ ²ရယ်မောခြင်းကို “အရူးအမူး ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ပျော်မွေ့ခြင်းကို “အဘယ်အကျိုးကို ဖြစ်စေသနည်း” ဟူ၍လည်းကောင်း ငါဆို၏။

³ကောင်းကင်အောက်၌ လူတို့သည် မိမိတို့အသက်တာ၏ နေ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဘယ်အရာကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် ကောင်းသည်ကို ငါမြင်နိုင်စေရန်၊ ငါ၏စိတ်နှလုံးသည် ပညာဖြင့် ငါ့ကို လမ်းပြနေစဉ်ပင်၊ စပျစ်ရည်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရွှင်လန်းစေရန်နှင့် မိုက်မဲမှုကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ငါ၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ရှာဖွေစူးစမ်း၏။ ⁴ငါသည် ကြီးမားသောအလုပ်တို့ကို လုပ်ဆောင်၏။ ကိုယ်အဖို့ အိမ်များကို ဆောက်လုပ်၍ စပျစ်ဥယျာဉ်များကို စိုက်ပျိုး၏။ ⁵ကိုယ်အဖို့ ဥယျာဉ်များနှင့် ပန်းခြံများကို ပြုလုပ်၍ ထိုအရပ်တို့၌ အသီးသီးသော သစ်ပင်အမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုး၏။ ⁶ရှင်သန်ကြီးထွားနေသော သစ်တောကို ရေသွင်းနိုင်စေရန် ကိုယ်အဖို့ ရေကန်များကို တူးဖော်၏။ ⁷ကျွန်ယောက်ျားနှင့် ကျွန်မိန်းမတို့ကို ငါဝယ်ယူ၍ အိမ်၌ဖွားမြင်သော ကျွန်များလည်း ရှိ၏။ ယေရုရှလင်မြို့၌ ငါ့အလျင် ရှိခဲ့သော မည်သူ့ထက်မဆို များပြားသော နွားအုပ်နှင့် သိုးဆိတ်အုပ်တို့ကို ငါပိုင်ဆိုင်၏။ ⁸ကိုယ်အဖို့ ရွှေငွေနှင့် ရှင်ဘုရင်တို့၏ဘဏ္ဍာ၊ နယ်ပယ်တို့၏ဘဏ္ဍာကို ငါစုဆောင်း၏။ သီချင်းဆိုသော ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယောက်ျားတို့၏ ပျော်မွေ့ဖွယ်ဖြစ်သော မယားငယ်အများကိုလည်းကောင်း ငါရရှိ၏။ ⁹သို့ဖြင့် ငါသည် ကြီးမြတ်လာ၍ ယေရုရှလင်မြို့၌ ငါ့အလျင် ရှိခဲ့သော ခပ်သိမ်းသောသူတို့ထက် ကြီးမြတ်၏။ ငါ၏ပညာသည်လည်း ငါနှင့်အတူ တည်ရှိ၏။ ¹⁰ငါ၏မျက်စိ အလိုရှိသမျှကို ငါမချန်ထား။ ငါ၏စိတ်နှလုံးသည် ငါ၏အလုပ်ရှိသမျှ၌ ပျော်မွေ့သောကြောင့် မည်သည့်ဝမ်းမြောက်ခြင်းကိုမျှ ငါ့စိတ်နှလုံးအား ငါမငြင်းပယ်။ ဤအရာသည်ကား ငါ၏အလုပ်ရှိသမျှအတွက် ငါခံစားရသော အကျိုးဆုလာဘ် ဖြစ်၏။ ¹¹ထိုအခါ ငါ၏လက်တို့ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှနှင့် ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရာ၌ ငါစိုက်ထုတ်ခဲ့သော ပင်ပန်းကြိုးစားမှုအလုံးစုံကို ငါ ဆင်ခြင်သုံးသပ်၏။ ထိုအရာအလုံးစုံသည် ခဏတာမျှသာဖြစ်၍ လေကို လိုက်၍ဖမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ နေအောက်၌ အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရရှိ။

မိုက်မဲမှုကို ဆန့်ကျင်သော ပညာ

¹²ထို့နောက် ပညာ၊ အရူးအမူးခြင်းနှင့် မိုက်မဲမှုတို့ကို ဆင်ခြင်ရန် ငါလှည့်၏။ ရှင်ဘုရင်၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူသည် အဘယ်အရာကို ပြုနိုင်မည်နည်း။ ယခင်က ပြုလုပ်ပြီးသော အရာကိုသာ ပြုနိုင်၏။ ¹³အလင်းသည် အမှောင်ထက် သာလွန်သကဲ့သို့ ပညာသည်လည်း မိုက်မဲမှုထက် သာလွန်သော အကျိုးရှိသည်ကို ငါမြင်၏။ ¹⁴ပညာရှိသောသူ၌ မိမိဦးခေါင်း၌ မျက်စိရှိ၏။ မိုက်သောသူမူကား အမှောင်ထဲ၌ သွားလာ၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူအားလုံးတို့အပေါ် တူညီသော ကံကြမ္မာ ကျရောက်သည်ကို ငါရိပ်မိ၏။ ^a a v14 “မိမိဦးခေါင်း၌ မျက်စိရှိ၏” ဟူသည်မှာ ဟေဗြဲ အသုံးအနှုန်းဖြစ်၍ ပညာရှိသောသူသည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တတ်သည်ဟု ဆိုလို၏။ ¹⁵ထိုအခါ ငါက “မိုက်သောသူ၏ ကံကြမ္မာသည် ငါ၌လည်း သက်ရောက်မည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပညာရှိခဲ့သနည်း” ဟု တွေးတော၏။ ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ငါဆုံးဖြတ်၏။ ¹⁶ပညာရှိသောသူကိုလည်း မိုက်သောသူကဲ့သို့ပင် ကြာရှည်စွာ အောက်မေ့သတိရကြမည် မဟုတ်။ နောင်လာမည့်နေ့ရက်တို့၌ နှစ်ဦးစလုံးကို မေ့လျော့ကြလိမ့်မည်။ ပညာရှိသောသူသည်လည်း မိုက်သောသူကဲ့သို့ပင် သေရသည်တကား။ ¹⁷နေအောက်၌ ပြုလုပ်သော အလုပ်သည် ငါ့ကို ဝမ်းနည်းစေသောကြောင့် ငါသည် အသက်ရှင်ခြင်းကို မုန်းတီး၏။ ထိုအရာအလုံးစုံသည် ခဏတာမျှသာဖြစ်၍ လေကို လိုက်၍ဖမ်းခြင်းသာ ဖြစ်၏။

သူစိမ်းတစ်ဦးအား ချန်ထားခဲ့ရသော ပင်ပန်းကြိုးစားမှု

¹⁸နေအောက်၌ ငါ့နောက် လာမည့်သူအား ထိုအရာကို ချန်ထားခဲ့ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ငါသည် နေအောက်၌ ငါပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အလုပ်ရှိသမျှကို မုန်းတီး၏။ ¹⁹ထိုသူသည် ပညာရှိဖြစ်မည်လော၊ မိုက်သူဖြစ်မည်လော အဘယ်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် နေအောက်၌ ငါ၏ပညာဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှအပေါ် ထိုသူသည် အစိုးရလိမ့်မည်။ ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာ ဖြစ်၏။

²⁰သို့ဖြစ်၍ နေအောက်၌ ငါ ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကြိုးစားမှုအလုံးစုံအတွက် ငါ၏စိတ်နှလုံးကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း၌ ငါအပ်နှံလိုက်၏။ ²¹လူတစ်ဦးသည် ပညာ၊ အသိပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် လုပ်ဆောင်သော်လည်း ထိုအရာအတွက် မည်သည့်အခါမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့သော သူတစ်ဦး ခံစားစေရန် ထိုအရာအလုံးစုံကို ချန်ထားခဲ့ရ၏။ ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာဖြစ်၍ ကြီးစွာသော မကောင်းမှုဖြစ်၏။ ²²လူတစ်ဦးသည် နေအောက်၌ ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်သော ကြိုးစားမှုနှင့် စိတ်နှလုံး၏ ရုန်းကန်မှုအလုံးစုံမှ အဘယ်အကျိုးကို ရရှိသနည်း။ ²³သူ၏နေ့ရက်အလုံးစုံသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်း၍ သူ၏အလုပ်သည် ပူဆွေးခြင်းကို ဖြစ်စေ၏။ ညဉ့်အခါ၌ပင် သူ၏စိတ်သည် ငြိမ်သက်ခြင်း မရ။ ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာ ဖြစ်၏။ ²⁴လူတစ်ဦးအဖို့ စားသောက်၍ မိမိ၏အလုပ်၌ ပျော်မွေ့ခြင်းထက် သာ၍ကောင်းသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။ ဤအရာသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ လက်တော်မှ ဖြစ်သည်ကို ငါမြင်၏။ ²⁵အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်မှတစ်ပါး အဘယ်သူသည် စားနိုင်မည်နည်း၊ အဘယ်သူသည် ပျော်မွေ့ခြင်းကို ခံစားနိုင်မည်နည်း။ ²⁶ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ စိတ်တော်နှင့် တွေ့သောသူအား ပညာ၊ အသိပညာနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပေးသနားတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် အပြစ်သားအား စုဆောင်းသိမ်းဆည်းသော အလုပ်ကို ပေးတော်မူ၍ ထိုအရာကို ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့် တွေ့သောသူအား လွှဲအပ်စေတော်မူ၏။ ဤအရာသည်လည်း ခဏတာမျှသာဖြစ်၍ လေကို လိုက်၍ဖမ်းခြင်းသာ ဖြစ်၏။