ဒေသနာဆရာ မြွက်ဆိုခြင်း
ဒေသနာကျမ်းသည် “နေအောက်၌” အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေပြီး မြေကြီးပေါ်မှ ရှုမြင်ချက်ဖြင့် ဆရာသည် ဘုရားသခင်ကို ဝေးကွာ၍ နားမလည်နိုင်သောသူအဖြစ် မြင်သည် — ခမည်းတော်ဟု ခေါ်ခြင်း ရှားပြီး ဘုရားသခင်ဟုသာ ခေါ်ဝေါ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ လက်ရာတော်တို့သည် နေရာတိုင်း၌ ရှိသည် — သာမန်ဘဝ၏ ကောင်းသော ဆုကျေးဇူးတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်မှ လာသည်။
1 1ယေရုရှလင်မြို့၌ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော ဒါဝိဒ်၏သား၊ ဒေသနာဆရာ၏ စကားများတည်း။ a a v1 ဒေသနာကျမ်းသည် ကောဟေလက်၏ သက်သေခံချက်ဖြစ်၏။ “ကောဟေလက်” ဟူသည် “ဟောပြောသူ” သို့မဟုတ် “ပရိသတ်ကို စုဝေးစေသူ” ဟု အနက်ရ၏။ ဤကျမ်းတစ်စောင်လုံးတွင် ကောဟေလက်သည် ဘုရားသခင်ကို ဝေးကွာသောအရှင်အဖြစ်သာ မြွက်ဆိုလျက် ရင်းနှီးသော “ခမည်းတော်” ဟူသောနာမကို အဘယ်အခါမျှ မသုံးနှုန်းချေ။ ဤကျမ်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ထင်ရှားပြတော်မူသော နီးကပ်ခြင်းမရှိဘဲ “နေအောက်၌” အသက်ရှင်ရသော ဘဝ၏ ရိုးသားသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းထား၏။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ကို အနီးသို့ ဆောင်ယူရန် ကြွလာတော်မူ၏ (ယောဟန် ၁၄:၉)။ 2ဒေသနာဆရာက “အလွန်ပင် ခဏတာ” ဟု ဆို၏။ “အလွန်ပင် ခဏတာတည်း။ အရာခပ်သိမ်းသည် ခဏတာမျှသာတည်း။”
3နေအောက်၌ လူသည် ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ရသော အလုပ်ရှိသမျှမှ အဘယ်အကျိုးကို ရသနည်း။ 4လူမျိုးဆက်တစ်ဆက် လွန်သွား၍ အခြားတစ်ဆက် ပေါ်လာ၏၊ သို့ရာတွင် မြေကြီးမူကား အစဉ်အမြဲ တည်လျက်ရှိ၏။ 5နေသည် ထွက်၍ဝင်ပြီးလျှင် မိမိထွက်ရာအရပ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားပြန်၏။ 6လေသည် တောင်ဘက်သို့ တိုက်၍ မြောက်ဘက်သို့ လှည့်၏၊ တစ်ဝဲလည်လည် လှည့်ပတ်လျက် မိမိလှည့်ရာလမ်းသို့ အစဉ်ပြန်လာ၏။ 7မြစ်ချောင်းအလုံးစုံတို့သည် ပင်လယ်သို့ စီးဝင်ကြသော်လည်း ပင်လယ်သည် အဘယ်အခါမျှ မပြည့်လျှံ၊ မြစ်ချောင်းတို့သည် မိမိတို့ စီးထွက်ရာအရပ်သို့ ပြန်သွား၍ တစ်ဖန် စီးကြပြန်၏။ 8အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ငြီးငွေ့ဖွယ်ဖြစ်၍ အဘယ်သူမျှ ဖော်ပြ၍ မကုန်နိုင်၊ မျက်စိသည် မြင်ခြင်းဖြင့် အားမရနိုင်၊ နားသည်လည်း ကြားခြင်းဖြင့် မပြည့်နိုင်။ 9ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောအရာသည် ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာဖြစ်၍ ပြုခဲ့ဖူးသောအမှုသည် ပြုလတ္တံ့သောအမှုဖြစ်၏၊ နေအောက်၌ အသစ်အဆန်းဟူ၍ အလျှင်းမရှိ။ 10“ကြည့်လော့၊ ဤအရာကား အသစ်ဖြစ်၏” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်စုံတစ်ရာကို ညွှန်ပြ၍ ဆိုနိုင်စရာ ရှိသလော။ ထိုအရာသည် ငါတို့မဖြစ်မီ ရှေးခေတ်ကာလများ၌ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်၏။ 11ရှေးကဖြစ်ခဲ့သူတို့ကို အောက်မေ့သတိရခြင်း မရှိ၊ နောင်ဖြစ်လာမည့်သူတို့ကိုပင် သူတို့နောက်မှ ပေါ်လာမည့်သူတို့က အောက်မေ့သတိရကြမည် မဟုတ်။
ရှောလမုန်၏ ရှာဖွေခြင်း
12ငါ ဒေသနာဆရာသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ဣသရေလအမျိုးကို အုပ်စိုးသော ရှင်ဘုရင် ဖြစ်ခဲ့၏။ 13ကောင်းကင်အောက်၌ ပြုလုပ်သမျှသောအမှုတို့ကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် ရှာဖွေစူးစမ်းရန် ငါသည် စိတ်နှလုံးကို နှစ်မြှုပ်ခဲ့၏။ ထိုအမှုကား ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့ ရုန်းကန်ရန် ပေးထားတော်မူသော ဆင်းရဲပင်ပန်းဖွယ်အမှုတည်း။ 14နေအောက်၌ ပြုလုပ်သမျှသောအမှုတို့ကို ငါမြင်ခဲ့ရာ၊ ကြည့်လော့၊ ထိုအမှုအလုံးစုံတို့သည် ခဏတာမျှသာဖြစ်၍ လေကို လိုက်၍ဖမ်းသကဲ့သို့တည်း။ 15ကောက်နေသောအရာကို ဖြောင့်အောင် မပြုနိုင်၊ ချို့တဲ့နေသောအရာကိုလည်း ရေတွက်၍ မရနိုင်။ 16ငါသည် ကိုယ်စိတ်နှလုံးအား “ကြည့်လော့၊ ငါသည် ကြီးမြတ်လာ၍ ငါ့အလျင် ယေရုရှလင်မြို့ကို အုပ်စိုးခဲ့သူအပေါင်းတို့ထက် သာ၍များသော ဉာဏ်ပညာကို ရရှိခဲ့ပြီ။ ငါ့စိတ်နှလုံးသည် များပြားသော ဉာဏ်ပညာနှင့် အသိပညာကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီ” ဟု ဆိုခဲ့၏။ 17ဉာဏ်ပညာကိုလည်းကောင်း၊ ရူးသွပ်ခြင်းနှင့် မိုက်မဲခြင်းကိုလည်းကောင်း သိရန် ငါသည် စိတ်ကို နှစ်မြှုပ်ခဲ့၏။ ဤအမှုသည်လည်း လေကို လိုက်၍ ဖမ်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း ငါသိရှိခဲ့၏။ 18အကြောင်းမူကား၊ ဉာဏ်ပညာများလျှင် ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း များ၏၊ အသိပညာ တိုးပွားသည်နှင့်အမျှ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းလည်း တိုးပွား၏။