خوشيءَ جي پرک
واعظ اهو سڀ ڪجهه آزمائي ٿو جيڪو پيسو ٺاهي سگهي ٿو، گهر، انگورن جا باغ، باغيچا، ڳائڻا، خزانا، ۽ لطف ۽ ڪاميابي ٻنهي کي خالي ڏسي ٿو، ڇو ته ڏاها به بيوقوفن وانگر مرن ٿا ۽ وارث سڀ ڪجهه اجايو وڃائي سگهي ٿو. باقي رهي ٿو کائڻ، پيئڻ ۽ محنت، جيڪي خدا جي هٿ مان ڏنل آهن.
2 1مون پنهنجي دل ۾ چيو تہ ”اچ، مان تو کي خوشيءَ سان پرکيان ٿو؛ جيڪو چڱو آهي تنهن جو مزو وٺ.“ پر اهو بہ پل ڀر جو هو. 2مون کلڻ بابت چيو تہ ”اهو چريائپ آهي،“ ۽ خوشيءَ بابت چيو تہ ”ان مان ڇا حاصل ٿئي ٿو؟“
3مون پنهنجي دل ۾ ڳولا ڪئي تہ ڪيئن شراب سان پنهنجي جسم کي خوش ڪريان، ۽ منهنجي دل اڃا بہ مون کي حڪمت سان رهنمائي ڪندي رهي، ۽ بيوقوفيءَ کي بہ پڪڙيان، تان جو ڏسان تہ آسمان هيٺان ماڻهن لاءِ پنهنجي زندگيءَ جي ٿورن ڏينهن ۾ ڪهڙو ڪم ڪرڻ چڱو آهي. 4مون وڏا ڪم ڪيا. پنهنجي لاءِ گهر ٺاهيم ۽ انگورن جا باغ پوکيم. 5مون پنهنجي لاءِ باغ ۽ بوستان ٺاهيا، ۽ انهن ۾ هر قسم جا ميوي وارا وڻ پوکيم. 6مون پنهنجي لاءِ پاڻيءَ جا حوض ٺاهيا، جيئن وڌندڙ وڻن جي ٻيلي کي پاڻي ڏجي. 7مون غلام ۽ ٻانهيون خريد ڪيون، ۽ گهر ۾ ڄاوا غلام بہ هئم. مون وٽ يروشلم ۾ مون کان اڳين سڀني کان وڌيڪ ڍڳا ۽ رڍون هيون. 8مون پنهنجي لاءِ چانديءَ ۽ سون جو خزانو، بادشاهن ۽ صوبن جو خزانو گڏ ڪيو. مون ڳائيندڙ مرد ۽ عورتون ورتيون، ۽ انسانن جي خوشين جو سامان، يعني گهڻيون ڪنيزون. 9تنهنڪري آءٌ وڏو ٿيس، يروشلم ۾ پنهنجي کان اڳين سڀني کان وڏو؛ ۽ منهنجي حڪمت مون سان گڏ رهي. 10جيڪو ڪجھ منهنجين اکين چاهيو، سو مون کانئن نہ روڪيو. مون پنهنجي دل کي ڪابہ خوشي ڏيڻ کان نہ روڪيو، ڇاڪاڻ تہ منهنجي دل منهنجي سڀني ڪم ۾ خوش هئي، ۽ منهنجي سڄي ڪم جو اجورو اهو ئي هو. 11پوءِ مون پنهنجن هٿن جي ڪيل سڀ ڪم ۽ انهن ڪرڻ ۾ جيڪا محنت ڪئي هئم، تنهن تي نظر وڌي، تہ سڀ ڪجھ پل ڀر جو ۽ هوا جي پٺيان ڊوڙ هو؛ سورج هيٺان ڪجھ بہ حاصل نہ ٿيو.
حڪمت ۽ بيوقوفيءَ جو مقابلو
12پوءِ مون حڪمت، چريائپ ۽ بيوقوفيءَ تي غور ڪرڻ لاءِ منهن ڪيو. ڇاڪاڻ تہ بادشاهه جي پٺيان ايندڙ ماڻهو ڇا ڪري سگھندو؟ رڳو اهو جيڪو اڳ ئي ٿي چڪو آهي. 13مون ڏٺو تہ جيئن روشني اونداهيءَ کان وڌيڪ فائديمند آهي، تيئن حڪمت بيوقوفيءَ کان وڌيڪ فائديمند آهي. 14ڏاهي ماڻهوءَ جون اکيون سندس مٿي ۾ آهن، پر بيوقوف اونداهيءَ ۾ هلي ٿو. تڏهن بہ مون سمجھيو تہ هنن سڀني تي هڪڙو ئي انجام اچي ٿو. a a v14 ”مٿي ۾ اکيون هجڻ“ هڪ عبراني محاورو آهي: ڏاهو ماڻهو صاف ڏسي ٿو. 15پوءِ مون دل ۾ سوچيو تہ ”بيوقوف جو انجام منهنجو بہ آهي. تہ پوءِ آءٌ ايترو ڏاهو ڇو ٿيس؟“ ۽ مون فيصلو ڪيو تہ اهو بہ پل ڀر جو آهي. 16ڏاهي کي، بيوقوف وانگر، گهڻو وقت ياد نہ ڪيو ويندو؛ ايندڙ ڏينهن ۾ ٻئي وسري ويندا. ڏاهو بہ بيوقوفن وانگر ڪيڏو نہ مري ٿو! 17تنهنڪري مون کي زندگيءَ کان نفرت ٿي وئي، ڇاڪاڻ تہ سورج هيٺان ٿيندڙ ڪم مون کي ڏک ڏنو؛ اهو سڀ ڪجھ پل ڀر جو آهي، هوا جي پٺيان ڊوڙ.
اجنبيءَ لاءِ ڇڏيل محنت
18مون پنهنجي سموري محنت کان، جيڪا سورج هيٺان ڪئي هئم، نفرت ڪئي، ڇاڪاڻ تہ مون کي اها پنهنجي پٺيان ايندڙ ماڻهوءَ لاءِ ڇڏڻي آهي. 19ڪير ڄاڻي تہ هو ڏاهو ٿيندو يا بيوقوف؟ تڏهن بہ جنهن شيءِ لاءِ مون سورج هيٺان پنهنجي حڪمت سان محنت ڪئي، تنهن جو هو مالڪ ٿيندو. اهو بہ پل ڀر جو آهي.
20تنهنڪري سورج هيٺان ڪيل سموريءَ محنت تي مون پنهنجي دل نااميديءَ جي حوالي ڪري ڇڏي. 21ڪو ماڻهو حڪمت، علم ۽ مهارت سان ڪم ڪري ٿو، تڏهن بہ کيس اهو سڀ ڪجھ انهيءَ ماڻهوءَ لاءِ ڇڏڻو پوي ٿو جنهن ان لاءِ ڪڏهن محنت نہ ڪئي. اهو بہ پل ڀر جو آهي، هڪ وڏي برائي. 22ماڻهوءَ کي سورج هيٺان ڪيل سموري محنت ۽ دل جي ڪوشش مان، جيڪا هو ڪري ٿو، ڇا حاصل ٿئي ٿو؟ 23سندس سمورا ڏينهن ڏک آهن، سندس ڪم رنج؛ رات جو بہ سندس من کي آرام نہ ٿو ملي. اهو بہ پل ڀر جو آهي. 24ماڻهوءَ لاءِ کائڻ، پيئڻ ۽ پنهنجي محنت ۾ خوش رهڻ کان ڀلو ٻيو ڪجھ ناهي. مون ڏٺو تہ اهو بہ خدا جي هٿان آهي، 25ڇاڪاڻ تہ ساڻس سواءِ ڪير کائي سگھي ٿو يا ڪير مزو وٺي سگھي ٿو؟ 26جيڪو ماڻهو خدا کي وڻي ٿو، تنهن کي هو حڪمت، علم ۽ خوشي ڏئي ٿو، پر گنهگار کي گڏ ڪرڻ ۽ ميڙڻ جو ڪم ڏئي ٿو، رڳو انهيءَ لاءِ تہ اهو ان کي ڏئي جيڪو خدا کي وڻي. اهو بہ پل ڀر جو، هوا جي پٺيان ڊوڙ آهي.
