መክብብ 5

5 ¹ወደ እግዚአብሔር ቤት ስትገባ ርምጃህን ጠብቅ። ከሰነፎች መሥዋዕት ለማቅረብ ሳይሆን ለማዳመጥ ቅረብ፤ እነርሱ ክፉ እያደረጉ መሆናቸውን አያውቁም። ²አፍህ አይቸኩል፣ ልብህም በእግዚአብሔር ፊት ለመናገር አይፍጠን፤ እግዚአብሔር በሰማይ ነው፣ አንተ በምድር ነህ፤ ስለዚህ ቃላትህ ጥቂት ይሁኑ። ³ሕልም ከብዙ ሥራ ይመጣልና፣ የሰነፍም ድምፅ ከብዙ ቃላት ይወጣል። ⁴ለእግዚአብሔር ስእለት በተሳልህ ጊዜ ለመክፈል አትዘግይ፤ በሰነፎች ደስ አይለውምና። የተሳልኸውን ክፈል። ⁵ተስሎ ካለመፈጸም ይልቅ፣ ባለመሳል ይሻላል። ⁶አፍህ ኀጢአት እንዲያሠራህ አትፍቀድ፤ መልእክተኛውንም፣ “ስሕተት ነበር” አትበለው። እግዚአብሔር በድምፅህ ተቈጥቶ የእጅህን ሥራ ስለ ምን ያጠፋ? ^a a v6 መልእክተኛው በእግዚአብሔር ስም ስእለቶችን የሚቀበልና የሚመዘግብ የቤተ መቅደሱ ሹም ወይም ካህን ነው። ⁷በብዙ ሕልሞችና በብዙ ቃላት ውስጥ ኀላፊ እንፋሎት አለና። ስለዚህ እግዚአብሔርን ፍራ።

ጭቈናና የምድር ትርፍ

⁸ድኻው ሲጨቈን፣ ፍትሕና ጽድቅም በአውራጃ ሲጣስ ብታይ አትደነቅ፤ አንዱ ሹም ከእርሱ በሚበልጥ ይጠበቃልና፣ ከእነርሱም የሚበልጡ በላያቸው አሉ። ⁹ነገር ግን የምድር ትርፍ ለሁሉ ነው፤ ንጉሡም እንኳ በእርሻ ይገለገላል።

¹⁰ገንዘብ የሚወድ ከቶ አይጠግብም፤ ብልጥግናን የሚወድም በገቢው ከቶ አይረካም። ይህም ደግሞ ኀላፊ ነው። ¹¹ሀብት እየበዛ ሲሄድ፣ የሚበሉትም ይበዛሉ፤ ባለቤቱም በዐይኑ ከማየት በቀር ምን ይጠቀማል?

¹²ሠራተኛ ጥቂት ቢበላ ወይም ብዙ፣ እንቅልፉ ጣፋጭ ነው፤ የሀብታሙ ብዛት ግን እንዲተኛ አይተወውም።

¹³ከፀሐይ በታች የሚያሳምም ክፉ ነገር አየሁ፤ ባለቤቱ ለጉዳቱ የጠበቀው ሀብት። ¹⁴ያ ሀብት በክፉ ነገር ጠፋ፤ ልጅም በወለደ ጊዜ፣ የሚያወርሰው ምንም አልቀረለትም። ¹⁵ከእናቱ ማኅፀን እንደ መጣ፣ ዕራቍቱን ይመለሳል፤ እንደ መጣ ይሄዳል፣ በእጁ የሚይዘውንም ከድካሙ ምንም አይወስድም። ¹⁶ይህም ደግሞ መራራ ክፉ ነገር ነው፤ እንደ መጣ፣ እንዲሁ ይሄዳል። ለነፋስ በመድከሙስ ምን ይጠቀማል? ¹⁷ዕድሜውን ሁሉ በጨለማ ይበላል፤ በብዙ ብስጭት፣ በሕመምና በቍጣ።

¹⁸እኔ ያየሁት ይህ ነው፤ እግዚአብሔር በሚሰጠው በጥቂቱ የሕይወት ዘመን፣ ከፀሐይ በታች ሰው በሚደክመው ድካም ሁሉ መብላት፣ መጠጣትና መልካሙን ማየት መልካምና የተገባ ነው፤ ይህ ድርሻው ነውና። ¹⁹ደግሞም እግዚአብሔር ለሰው ሀብትን፣ ንብረትንና እነዚህን የሚያጣጥምበትን ኀይል ሲሰጠው፣ ድርሻውን ይቀበል ዘንድ በድካሙም ደስ ይለው ዘንድ፣ ይህ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው። ²⁰እግዚአብሔር በልቡ ደስታ ስለሚያስጠምደው፣ የሕይወቱን ዘመን አልፎ አልፎ እንጂ አያስታውስም።